Μια νέα «αόρατη» ρύπανση, η οποία προκαλείται από τα εκατομμύρια τόνους πλαστικού που πετάγονται ανεξέλεγκτα, απειλεί το θαλάσσιο οικοσύστημα αλλά και την υγεία του ανθρώπου. Χιλιάδες τόνοι πλαστικό «ταξιδεύουν» στο Αιγαίο και καταλήγουν στις ακτές.
Τα τελευταία χρόνια υπήρξαν πολλές και διάφορες αφορμές που ανέδειξαν το θέμα της αέριας ρύπανσης ως ένα από τα μείζονα ζητήματα περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος στην ευρύτερη περιοχή της Λάρισας.
Το Αιγαίο Πέλαγος, εδώ και πολλές χιλιετίες αποτελεί μία θάλασσα ιδιαίτερης σημασίας, καθώς ως θαλάσσιος δρόμος, συνέβαλλε στην ανταλλαγή ιδεών και αγαθών και στην ανάπτυξη όλων των παραμεσόγειων πολιτισμών.
Η καύση ως μέθοδος διαχείρισης των απορριμμάτων είναι τόσο παλιά όσο και οι χωματερές. Διαφέρει όμως από τη σύγχρονη αποτέφρωση, που εφαρμόζεται την τρέχουσα περίοδο στην Ευρώπη, όσο διαφέρουν οι χωματερές από τους χώρους υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ), που ακόμη δυστυχώς δεν διαθέτουμε στη χώρα μας.
Στις 14 Αυγούστου του 2003, στο βορειοανατολικό τμήμα των ΗΠΑ και του Καναδά, έλαβε χώρα η μεγαλύτερη συσκότιση (Blackout) στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού. Η συσκότιση αυτή έπληξε πόλεις στον ανατολικό Καναδά, καθώς και οκτώ πολιτείες των ΗΠΑ.
Μπορούμε να ξεφορτωθούμε το σημερινό συγκεντρωτικό ενεργειακό μοντέλο, που είναι πανάκριβο, αναποτελεσματικό και καταστρέφει ανεπανόρθωτα τον πλανήτη μας; Μπορούμε να ζήσουμε σ’ έναν κόσμο με άφθονη, φθηνή και καθαρή ενέργεια, χωρίς πετρέλαιο και βρώμικα καύσιμα;
Τα πλαστικά αποτελούν σημαντικό και αναπόφευκτο μέρος του σημερινού τρόπου ζωής. Χρησιμοποιούνται σε κάθε είδους συσκευασίες, έπιπλα, σκεύη καθημερινής χρήσης και σε πολλές βιομηχανικές εφαρμογές.
Αν και θεωρείται επιστημονικά «νεκρός» εδώ κι έναν αιώνα, ο Αιθέρας (Aether) εμφανίζεται και πάλι στο προσκήνιο ως μια θεωρία για την ερμηνεία της ανεξήγητης «θάλασσας ενέργειας» και του «κοχλάζοντος κενού», που μας περιβάλει.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 70 δεν ήταν λίγες οι χώρες που σε μικρό ή μεγάλο βαθμό διερεύνησαν τις δυνατότητες και τη σχέση κόστους-οφέλους για το εγχείρημα κατασκευής και λειτουργίας πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Τη στιγμή που στην Ελλάδα ακόμα μαλώνουμε για την ανεύρεση χωματερών και χώρων υγειονομικής ταφής των απορριμμάτων (ΧΥΤΑ), στην Ευρώπη το μεγαλύτερο ποσοστό των απορριμμάτων δεν καταλήγει στις χωματερές αλλά ανακυκλώνεται.
