Άρθρα σχετικά με: οπλικά συστήματα

Από τις δύο μεγάλες σχολές μηχανικών της Αρχαίας Ελλάδας, της Σικελικής του Αρχύτα του Ταραντίνου και της Αλεξανδρινής του Διάδη του Πελαίου, έμελλε να προκύψει η γένεση του πρώτου πυροβόλου όπλου. Η πολύχρονη χρήση των βλητικών μηχανών στην μακεδονική εκστρατεία της Ασίας, εξάντλησε κάθε πειραματικό στάδιο μηχανικών εφαρμογών και έδωσε την δυνατότητα να αναζητηθούν νέες μορφές όπλων με ακόμα καλύτερη κατασκευή και αυξημένο βεληνεκές.

«Ο κυβερνήτης του υποβρυχίου έδωσε την εντολή ανόδου σε βάθος περισκοπίου. Οι συνθήκες στην επιφάνεια δεν του επέτρεπαν να εντοπίσει με το παθητικό του σόναρ το, έτσι κι αλλιώς, σχεδόν ανύπαρκτο ηχητικό ίχνος του πλοίου που επρόκειτο να συναντήσει.

Το τέλος του ψυχρού πολέμου δημιούργησε σε πολύ κόσμο την αίσθηση ότι το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος έχει πλέον απομακρυνθεί. Η αίσθηση αυτή είναι ως ένα βαθμό δικαιολογημένη, τουλάχιστο σε ότι αφορά τα στρατηγικά πυρηνικά όπλα, αν και αυτά εξακολουθούν να υφίστανται στα οπλοστάσια των πυρηνικών δυνάμεων. Όμως μια άλλη κατηγορία πυρηνικών όπλων, τα τακτικά έρχεται στο προσκήνιο τα τελευταία χρόνια.

Ο όρος «μη θανατηφόρα όπλα» αποτελεί μια από τις αντιφάσεις των σύγχρονων κοινωνιών. Επίσημα η χρήση αντλιών πίεσης νερού, πλαστικών σφαιρών και χημικών ουσιών (δακρυγόνα) για την καταστολή ταραχών σε αστικές περιοχές, θεωρείται χρήση μη θανατηφόρων όπλων. Βέβαια η αλήθεια είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις τα μέσα αυτά είναι υπεύθυνα για σοβαρότατες σωματικές βλάβες, ακόμα και θανάτους.

Μία ακόμη διάσταση έρχεται να προστεθεί στο γεωστρατηγικό παζλ της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής. Το Ισραήλ φέρεται να έχει πλέον την επιχειρησιακή δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων cruise με πυρηνική κεφαλή από υποβρύχια. Οι πρώτες δοκιμές πιστεύεται ότι έγιναν το Μάιο του 2000 στον Ινδικό Ωκεανό. Οι πύραυλοι που χρησιμοποιήθηκαν στις δοκιμές αυτές αναφέρεται ότι έχουν ακτίνα δράσης 900 ναυτικά μίλια και έχουν τη δυνατότητα να φέρουν πυρηνικές κεφαλές βάρους 200Kg με 6Kg πλουτώνιου.

Τα υποβρύχια (Υ/Β) που έλαβαν μέρος στους δύο παγκόσμιους πολέμους ήταν ουσιαστικά σκάφη επιφανείας με δυνατότητες υποθαλάσσιας πλεύσης για περιορισμένα χρονικά διαστήματα. Συνήθως χρησιμοποιούσαν τη δυνατότητά τους αυτή στην τελική φάση της προσέγγισης ενός στόχου και στη φάση της διαφυγής μετά την επίθεση. Κύρια αποστολή τους ήταν η παρενόχληση των θαλασσίων συγκοινωνιών και λιγότερες ήταν οι περιπτώσεις που χρησιμοποιήθηκαν εναντίον πολεμικών επιφανείας.

Για πολλούς ο ψυχρός πόλεμος δεν ήταν και τόσο ψυχρός. Για περισσότερα από 30 χρόνια, από τα παγωμένα νερά του Αρκτικού Ωκεανού μέχρι τις απρόβλεπτες θάλασσες της Νοτιοανατολικής Ασίας, μαινόταν ένας σκληρός, άγνωστος πόλεμος.

«ένας πόλεμος που διεξήχθη σε ένα εξωτικό πεδίο που κάλυπτε τα 2/3 της υδρογείου, το οποίο με πολλούς τρόπους, είναι εξίσου επικίνδυνο με το διάστημα»

Ένας πόλεμος που ίσως δεν έχει ακόμα τελειώσει.