Απαγορευμένη γνώση

Αναζητώντας απαντήσεις
Απάντηση
simoriths
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 6
Εγγραφή: 19 Δεκ 2004 18:55

Απαγορευμένη γνώση

Δημοσίευση από simoriths » 21 Δεκ 2004 16:53

Καλησπερα σε ολους! Θελω με την βοηθεια σας να θεσω ενα νεο θεμα συζητησης. Ειμαι φοιτητης στην Ροδο και τον τευταιο καιρο υπαρχει μια θεωρια που συζητιεται πολυ στην σχολη μου. Λενε οτι οι Ιπποτες της Ροδου (μετεπειτα ονομαστηκαν Ιπποτες της Μαλτας) ειχαν Προσβαση σε καπιο ειδους απαγορευμενη γνωση και ειχαν στην κατοχη τους πληροφοριες για το που βρισκεται το Αγιο δισκοποτηρο η το ιδιο το αντικειμενο. Επισησ να προσθεσω οτι μια φορα τον χρονο μαζευονται ολοι οι απογονοι των Ιπποτων στο καστρο για να αναβιωσουν καποια εθιμα. Οσοι εχουν παει την συγκεκριμενη περιοδο στο καστρο βλεπουν μονο κλειδωμενες πορτες ενω τον υπολοιπο χρονο ειναι ανοιχτες για το κοινο. θα με ηθελα να διαβασω της αποψης σας πανω στο θεμα.

Άβαταρ μέλους
Alex
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 539
Εγγραφή: 17 Φεβ 2004 11:35

Δημοσίευση από Alex » 23 Δεκ 2004 15:12

Από όσο ξέρω οι ιστορίες για κάποιο κρυμένο μυστικό, πιθανώς γνώση σχετικά με το ιερό δισκοπότηρο, αφορούν τους Ναίτες Ιππότες και όχι αυτούς της Ρόδου που, αν δεν κάνω λάθος, ανήκαν στο τάγμα του Αγίου Ιωάννη.

apistos
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 110
Εγγραφή: 26 Σεπ 2004 13:17

Δημοσίευση από apistos » 23 Δεκ 2004 17:00

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ !!
ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ ??
ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΜΥΘΟΣ (??).
από όσα βλέπεις πίστευε τα μισά από όσα ακούς μην πιστεύεις τίποτε

Kostas
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 532
Εγγραφή: 19 Ιούλ 2004 20:52

Re: Απαγορευμένη γνώση

Δημοσίευση από Kostas » 23 Δεκ 2004 19:02

simoriths έγραψε:Επισησ να προσθεσω οτι μια φορα τον χρονο μαζευονται ολοι οι απογονοι των Ιπποτων στο καστρο για να αναβιωσουν καποια εθιμα. Οσοι εχουν παει την συγκεκριμενη περιοδο στο καστρο βλεπουν μονο κλειδωμενες πορτες ενω τον υπολοιπο χρονο ειναι ανοιχτες για το κοινο. θα με ηθελα να διαβασω της αποψης σας πανω στο θεμα.
Καλώς ήρθες στην παρέα μας simoriths.
Αν και δεν έχω προσωπικά άποψη για αυτό που ρωτάς, εν τούτοις μου φαίνετε παράξενο, κάποιοι ξένοι να έρχονται στο κάστρο και να κλειδώνονται μέσα σε αυτό, χωρίς να έχει γίνει ντόρος.
Προσπαθώ να βρω έναν καλό μου φίλο από την Ρόδο να μάθω την γνώμη του για το θέμα, αλλά ακόμα δεν τα κατάφερα.
Όπου υπάρχει θέλω, υπάρχει Δρόμος. -Πες μου τι κάνεις το φαΐ που τρως και θα σου πω ποιος είσαι. Άλλοι το κάνουν ξίγκια και κοπριά, άλλοι το κάνουν δουλειά και κέφι και άλλοι το κάνουν Θεό.

Άβαταρ μέλους
don_kichotes
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 212
Εγγραφή: 01 Οκτ 2004 10:44

Δημοσίευση από don_kichotes » 24 Δεκ 2004 11:30

Συμφωνώ με τον Alex, συνήθως οι Ναΐτες και οι Ροδόσταυροι αναφέρονται ως φύλακες του αγίου δισκοπότηρου. (Το οποίο, άπιστε, δεν ξέρω τι υποτίθεται πως είναι, μάλλον δισκοπότηρο; Εκτός αν λάβουμε στα σοβαρά τις θεωρίες που υποστηρίζει ο Ντ.Μπράουν)
Όσον αφορά τους ιππότες της Μάλτας, στη Ρώμη υπάρχει κάστρο τους, όπου ισχύει το αντίστροφο: όλο τον χρόνο είναι κλειστό για το κοινό, εκτός από μία ημέρα, την άνοιξη, που ανοίγει τις πύλες του.
Δεν νομίζω όμως πως κρύβεται κάποιο ιδιαίτερο μυστικό εκεί.
ΜΟΝΟ ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΠΟΤΕ ΓΝΩΜΗ

simoriths
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 6
Εγγραφή: 19 Δεκ 2004 18:55

Δημοσίευση από simoriths » 24 Δεκ 2004 17:39

Οι Ιπποτες της Ροδου μετονομαστηκαν σε ιπποτες της Μαλτας οταν επι Τουρκοκρατιας στο νησι Εφυγαν με την προστασια του Παπα της Ιταλιας και εγκατασταθηκαν στην Μαλτα.Οσο γι αυτο που ειπε ο Alex οντωσ ηταν Ιποττες του Αγιου Ιωαννη αλλα οναμαστηκαν ιπποτες της Ροδου επειδη εγκατασταθηκαν στο νησι.Οσο για το Αγιο δισκοποτηρο δεν αποκλειεται να ειναι και αλγηθεια αυτο που αναφερει ο Νταν Μπραουν.

Kostas
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 532
Εγγραφή: 19 Ιούλ 2004 20:52

Δημοσίευση από Kostas » 10 Ιαν 2005 19:53

Φίλε simoriths το μόνο που κατάφερα να μάθω για το κάστρο είναι πως "νοικιάζεται" από το κράτος γαι διάφορες εκδηλώσεις ,όπως θα νοικιάζονταν ας πούμε το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Αν μπορείς να μάθεις, μιας και είσαι στη Ρόδο, συγκεκριμένη ημερομηνία που γινεται αυτό που περιγράφεις θα με βοηθούσε πολύ.
Όπου υπάρχει θέλω, υπάρχει Δρόμος. -Πες μου τι κάνεις το φαΐ που τρως και θα σου πω ποιος είσαι. Άλλοι το κάνουν ξίγκια και κοπριά, άλλοι το κάνουν δουλειά και κέφι και άλλοι το κάνουν Θεό.

simoriths
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 6
Εγγραφή: 19 Δεκ 2004 18:55

Δημοσίευση από simoriths » 11 Ιαν 2005 19:52

Διαβασα προσφατα οτι το αγιο δισκοποτηρο ειναι το σωμα τησ Παρθενου Μαριας. οσο για την ακριβη ημερομηνια δεν μππορω προσ το παρον να μαθω ευελπιστω με τον και ρο να την βρω. ευχαριστω παντως για το ενδιαφερον που δειξατε.

Άβαταρ μέλους
siva
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 263
Εγγραφή: 17 Απρ 2004 23:26

Δημοσίευση από siva » 24 Ιαν 2005 02:12

Αφού συμβουλεύτηκα και εγώ τα "κιτάπια" μου, ας προσθέσω λίγα πράγματα στην συζήτηση.

Οι περισσότεροι πρέπει να γνωρίζουν ότι η δημιουργία μοναχικών ταγμάτων με στρατιωτική αποστολή όπως αυτό του Aγιου Ιωάννη, υπήρξε αποτέλεσμα των αντιλήψεων της Καθολικής εκκλησίας, η οποία τότε έκανε δεκτή την χρήση βίας για τον προσηλυτισμό των απίστων.

Το τάγμα του Αγίου Ιωάννη ή των Ιωαννιτών λειτούργησε από το 1070 στην Ιερουσαλήμ ως ένα φιλανθρωπικό Ίδρυμα. Το 1118 μετατράπηκε σε πολεμικό με αποστολή την φύλαξη του δρόμου που οδηγεί στην Ιερουσαλήμ από τις επιδρομές των Μουσουλμάνων. Απέκτησαν πολλή δύναμη, κυρίως οικονομική. Το 1291 εκδιώχθηκαν από τους Aγιους Τόπους, όπως όλοι οι Σταυροφόροι, από τους Μαμελούκους.

Υποχρεώθηκαν να αναζητήσουν νέα βάση για να συνεχίσουν τον αγώνα τους εναντίον των απίστων. Έτσι κατέλαβαν την Ρόδο το 1306 και η έδρα τους μεταφέρθηκε εκεί οριστικά το 1309. Γρήγορα κατέλαβαν και τα γειτονικά νησιά, απέκτησαν ισχυρό στόλο και μεγάλη οικονομική δύναμη, η οποία μεγάλωσε ακόμα περισσότερο στις αρχές του 15ου αιώνα όπου κατέλαβαν την Αλικαρνασσό.

Την ανώτατη εξουσία του ισχυρού νησιωτικού κράτους που είχε δημιουργηθεί την ασκούσε η Γενική Σύνοδος η οποία βέβαια συγκαλείτο σπάνια καθώς την διοίκηση την ασκούσε ο Μέγας Μάγιστρος. Σημαντικές αποφάσεις λάμβανε το Συμβούλιο, που αποτελείτο από τους αργηγούς των 8 Γλωσσών, ομάδες στις οποίες χωρίζονταν οι Ιωαννίτες και ήταν: της Ωβέρνης, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Αραγώνας, της Αγγλίας, της Γερμανίας και της Καστίλης. Δεύτερος στην ιεραρχία, μετά το Μέγα Μάγιστρο, ήταν ο μέγας Κομεντόρης.

Η ευρύτερη περιοχή που έλεγχε το Τάγμα των Ιωαννιτών αποτελούνταν από: τη Ρόδο, την Κω, την Λέρο, την Κάλυμνο, την Νίσυρο, την Τήλο, τη Σύμη, τη Χάλκη, το Καστελόριζο και την Αλικαρνασσό.
Το τάγμα έγινε ευρέως γνωστό και απέκτησε φήμη στην Δύση, όταν το 1480 άντεξαν την πολιορκία της Ρόδου από τους Τούρκους και τελικά πέτυχαν μια πολύ εντυπωσιακή νίκη. Μέγας Μάγιστρος τότε υπήρξε ο Πέτρος ντ’ Ωμπυσόν.

Όσο και αν έψαξα δεν αναφέρεται πουθενά ότι το Τάγμα φυλούσε κάτι το εξαιρετικά πολύτιμο, όπως το Δισκοπότηρο. Σίγουρα οι θησαυροί που θα είχε στην διάθεσή του, ιδιαίτερα την περίοδο της ακμής του θα ήταν τεράστιοι. Το σίγουρο όμως είναι ότι ήλεγχαν το σημαντικό πέρασμα ανάμεσα στα ελληνικά νησιά και στις ακτές της Μικρασίας.

Αυτά τα ολίγα, ελπίζω να μην κούρασα…

MARD!
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 636
Εγγραφή: 09 Αύγ 2005 02:39

Δημοσίευση από MARD! » 21 Φεβ 2006 22:23

apistos έγραψε:ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ !!
ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ ??
ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΜΥΘΟΣ (??).
Ως άγιο δισκοπότηρο εννοούν αυτό που είχε ο Ιησούς στον Μυστικό Δείπνο. Πρόκειται για δυτικό μύθο που προσελήφθηκε από τον δυτικό παγανισμό, ανάλογα με τον ζωγραφικό κρίνο που προσφέρθηκε στην Παναγία και λαθεμένα πολλοί συσχετίζουν με φαλλικά σύμβολα.
Δες μια ενδιαφέρουσα ερμηνεία με πολλά τεκμηριωμένα ιστορικά στοιχεία.
"Σύμφωνα με τον θρύλο, εκείνος ο ιππότης, αφού συμμετείχε στην Αποστολική Τελετή του Αγίου Δισκοπότηρου, πήρε το ιερό σύμβολο μαζί με τη «λόγχη του πεπρωμένου», καθώς και άλλα ιερά αντικείμενα που σχετίζονταν με το Πάθος και τη Σταύρωση του Ιησού και, επιβιβαζόμενος στο Μυστικό Πλοίο του παλαιοδιαθηκικού βασιλιά Σολομώντα, άρχισε το τελευταίο του ταξίδι για την πόλη της μύησης, τη Σαράς, για την οποία κανείς θνητός δεν γνωρίζει τίποτε. ... Ένας θρύλος ο οποίος συνδέθηκε στους αιώνες με τον μυθικό βασιλιά Αρθούρο και τους ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ
Ωστόσο, πολύ πριν εισαγάγουν οι μεσαιωνικοί συγγραφείς το «ιερό Γκράαλ» στη βρετανική μυθολογία, η αναζήτηση κάποιου θείου σκεύους ήταν δημοφιλές θέμα στον αρθουριανό μύθο του Κάμελοτ. Η ίδια ιστορία εμφανίζεται και στους παλαιότερους κελτικούς μύθους του Μπαμπινόγκιον, του Κούλχουτς και του Ολγουεν, αλλά ιδιαίτερα γνωστή είναι η ιστορία του Πρεντέου Ανουφν ή «Λείες του Αλλόκοσμου», όπως τις αφηγήθηκε ο Ταλιέσιν. Σύμφωνα με αυτούς τους κελτικούς μύθους, ο Βασιλιάς Αρθούρος και οι πολεμιστές του έπλευσαν για τον κελτικό Αλλόκοσμο για να πάρουν το πετροστόλιστο «Καλντρόν» (χύτρα) του Ανουφν. Όπως και το χριστιανικής έμπνευσης Aγιο Δισκοπότηρο, το κελτικό «Καλντρόν» ήταν δωρητής της αφθονίας, αλλά και μαντικό μέσο προφητείας. Σύμφωνα με τον παγανιστικό μύθο, το «Καλντρόν» ανακαλύφθηκε επιτέλους στο Καέρ-Σίντι ή Γουϊντίρ, ένα κρυστάλλινο κάστρο-νησί και φυλασσόταν από εννέα νεράιδες. Όμως οι κίνδυνοι ήταν μεγάλοι ακόμα και για τους άνδρες του Αρθούρου. Η αποστολή εγκαταλείφθηκε και μόνο επτά επέστρεψαν στην πατρίδα τους.

Τα κελτικά «Καλντρόν» χρησιμοποιούντο για τελετουργικούς σκοπούς ήδη από την ύστερη Εποχή του Χαλκού. Σε τελετουργικές θέσεις στο Λυν Φάουρ (Γκλάμοργκαν) βρέθηκαν τέτοια σκεύη, αν και το πιο γνωστό παράδειγμα είναι το «Καλντρόν» του Γκούντερστραπ, που βρέθηκε στα έλη τύρφης της Γιουτλάνδης (Δανία). Ιδιαίτερα διακοσμημένο με πορτραίτα πολλών κελτικών θεοτήτων, τούτο το σκεύος χωρούσε άλλοτε περισσότερα από 60 λίτρα υγρού. Το μαγικό σκεύος του Αλλόκοσμου ήταν το «Καλντρόν» της Κέριντβεν, της κελτικής θεάς της Εμπνευσης. (Πηγή: Περιοδικό Crypto, τεύχος 2, άρθρο Aγιο Δισκοπότηρο, τι κρύβεται πίσω από τον θρύλο των ιπποτών του Κάμελοτ;, Μπριασούλης Γεώργιος, σελίδα 11)

2) Ο Αρθούρος, για να επιστρέψουμε στον συγκεκριμένο μύθο, είναι ένας τέτοιος ήρωας, που, όχι μόνο προσωποποίησε το συλλογικό όνειρο της ενοποιημένης Βρετανίας, αλλά αιτιολόγησε και την εξάπλωση του Χριστιανισμού -ενός ιδιαίτερου Χριστιανισμού, όμως, που άντλησε τη γραμμή διαδοχής του απευθείας από τη Μαρία Μαγδαληνή και τον Ιωάννη τον Βαπτιστή στις Βρετανικές νήσους. Το ενδιαφέρον είναι ότι η μεταβίβαση από τον παγανισμό στη χριστιανική θρησκεία στις βρετανικές νήσους έγινε πιθανώς με τον πλέον παράδοξο τρόπο από οποιονδήποτε άλλο τόπο στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Στην πραγματικότητα ο χριστιανισμός και ο παγανισμός συνυπήρξαν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και έδωσαν έναν ιδιαίτερο τόνο ανεξιθρησκίας, ζωντανό ακόμη και σήμερα στις παραδόσεις και τους εορτασμούς της αγγλικανικής εκκλησίας. Σύμφωνα, λοιπόν, με τον θρύλο του Αγίου Δισκοπότηρου, φέρεται να διέδωσε τον Χριστιανισμό στις Βρετανικές νήσους ο Ιωσήφ από Αριμαθαίας. (Πηγή: Περιοδικό Crypto, τεύχος 2, άρθρο Aγιο Δισκοπότηρο, τι κρύβεται πίσω από τον θρύλο των ιπποτών του Κάμελοτ;, Μπριασούλης Γεώργιος, σελίδα 15)

3) Πολύ περισσότερα προστέθηκαν στο μύθο του Ιωσήφ κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα. μεταβλήθηκε βαθμιαία σε σημαντικό άγιο και λατρευτικό ήρωα, ενώ τον διεκδίκησαν ως προγονό τους αρκετοί Βρετανοί μονάρχες. Σύμφωνα με τον θρύλο του Αγίου Δισκοπότηρου, ήταν εκείνος ο οποίος έφερε μαζί του στη Βρετανία τον κάλυκα ο οποίος χρησιμοποιήθηκε στον Μυστικό Δείπνο και στον οποίο συγκεντρώθηκαν οι λιγοστές σταγόνες αίματος από το σταυρωμένο σώμα του Χριστού. Ο μύθος, όπως είδαμε, αναφέρει ότι ο Ιωσήφ έκρυψε το Γκράαλ στο Γκλαστόνμπερι, η ιστορική έρευνα ωστόσο έχει αρκετούς λόγους να αμφιβάλλει ακόμα και για το αν πάτησε στη Βρετανία το πόδι του ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία, για οποιονδήποτε σκοπό.

Στην πραγματικότητα ο θρύλος του Αγίου Δισκοπότηρου δηλώνει με ανάγλυφο τρόπο την επικράτηση του Χριστιανισμού στις Βρετανικές νήσους. Ο Χριστιανισμός για αρκετούς αιώνες δεν ήταν τίποτε άλλο από μια επίφαση και μια προκάλυψη των παλαιών παγανιστικών δοξασιών που επέζησαν αυτούσιες στη νέα πίστη. Αυτή είναι και η ουσία του θρύλου του «ιερού Γκράαλ», που προέρχεται από παγανιστικούς κελτικούς μύθους. Το Aγιο Δισκοπότηρο αντικατέστησε -ή μάλλον εκχριστιάνισε τους παλαιότερους κελτικούς παγανιστικούς μύθους και υπήρξε το κεντρικό σύμβολο της δύναμης και της ουσίας της Στρογγυλής Τραπέζης του Κάμελοτ. Η συνεκτική του δύναμη είναι σύμβολο ενότητας για μια χώρα που σπαρασσόταν από τη βρετανοσαξωνική διαμάχη επί αιώνες. Η ιστορική αλήθεια, όμως, απέχει πολύ από τον μύθο, που εξυπηρετεί τις ανάγκες του ανθρώπου για ολοκλήρωση. Στον μύθο του Δισκοπότηρου υποκρύπτεται η ανάγκη του ατόμου να ολοκληρώσει και να ενοποιήσει τα κομμάτια της ύπαρξης του κατευθυνόμενο στην εξατομίκευση που επαγγέλεται η ψυχαναλυτική μέθοδος του Καρλ Γιουνγκ. Στον μύθο του Δισκοπότηρου, επίσης, υποκρύπτεται η ανάγκη ,,ενός ολόκληρου έθνους για ειρήνη, ενοποίηση και ολοκλήρωση και από αυτή την άποψη -είτε συμφωνούν είτε διαφωνούν οι ερευνητές της Ιστορίαςο αρθουριανός κύκλος είναι ένας ζωντανός μύθος της ενοποίησης και της μετουσίωσης του βρετανικού έθνους.

Ο βασιλιάς Αρθούρος κατέστη η κεντρική φυσιογνωμία ενός θρύλου, εκείνου του Αγίου Δισκοπότηρου, ο οποίος στοίχειωσε ως αρχετυπικός μυθικός πυρήνας την ένωση των μικρών βασιλείων για τη δημιουργία ενός ενιαίου βρετανικού κράτους και τη διάδοση του Χριστιανισμού στις ομιχλώδεις ακτές των Βρετανικών νήσων. Η Τράπεζα του Κάμελοτ, το Γκράαλ, ο Ιωσήφ της Αριμαθαίας, ο Μέρλιν, οι Περιπέτειες των Ιπποτών είναι επιμέρους αρχετυπικές εικόνες -όπως θα έλεγε ο Κ.Γκ. Γιουνγκ σε έναν ενιαίο μύθο που διακρίνεται για τις ιστορικές του βάσεις. Ο θρύλος ανακατεύεται με την Ιστορία για να υπηρετήσει τα εθνικά συμφέροντα της ένωσης των Σαξώνων και των Βρετανών -του λευκού και του κόκκινου δράκοντα ή του λευκού και του κόκκινου ρόδου και της επικράτησης του Χριστιανισμού στις βόρειες ακτές της ευρωπαϊκής ηπείρου. Πρόκειται για ένα μαγικό-θρησκευτικό πλέγμα, σύμφυτο στη δημιουργία εθνικών μύθων και αρκετά ισχυρό ώστε να επηρεάζει ακόμη και σήμερα τη φαντασία και το ενδιαφέρον των επιγόνων της αγγλοσαξωνικής παράδοσης και όχι μόνο.


(Πηγή: Περιοδικό Crypto, τεύχος 2, άρθρο Aγιο Δισκοπότηρο, τι κρύβεται πίσω από τον θρύλο των ιπποτών του Κάμελοτ;, Μπριασούλης Γεώργιος, σελίδα 16-17)
Η έλλειψη γνώσης είναι συχνά βλαβερή. Η κακή χρήση της γνώσης είναι βλαβερή πάντα.

Απάντηση