Σπηλιά Του Νταβέλη - Mύθοι και Αλήθειες

Αναζητώντας απαντήσεις
maria
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 6
Εγγραφή: 18 Νοέμ 2004 16:11

Δημοσίευση από maria » 18 Νοέμ 2004 17:12

Χαίρετε!
Για καλή ή κακή τύχη μένω Χαλάνδρι δίπλα από τη Ρεματιά. Από το σπί τι μου μπορώ να δώ προς το μοναστήρι της Πεντέλης, προς την Πάρνηθα, την Ακρόπολη και τον Υμηττό. Το κομμάτι αυτό του Χαλανδρίου έχει χαρακτηρισθεί από πολλούς ώς σταυροδρόμι. Για τη Ρεματιά, έτσι την ονομάζουν πλέον μερικές δεκαετίες τώρα, που ήταν παλαιότερα ένα μικρό ποτάμι, δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα πού είναι η πηγή (παράδοξό:). Κάποιοι λένε πως ξεκινάει από την Πεντέλη. Το θέμα είναι πως από το συγκεκριμένο σημείο συχνά είναι εφικτό να δεί κανείς τις πύλες που ανοίγουν όταν κάτι τρέχει στην Πεντέλη όπως λέγεται συνήθως. Σε άλλες περιπτώσεις σε ξάστεο ουρανό εμφανίζονται λάμψεις από το πουθενά κάτι σαν βόριεο σέλλας. Προσωπική εκτίμηση είναι πως το σταυροδρόμι αυτό έχει κάτι το περίεργο από αρχαίους χρόνους μέχρι τώρα. Ιδικότερα καλοκαίρι μπορεί κάποιος να το καταλάβει όταν παέι να παρακολουθήσει παράσταση ή συναυλία στο θέατρο της Ρεματιάς. Ενώ είναι αρκετά κοντά σε πολυσύχναστο δρόμο η φασαρία του δρόμου δεν ακούγεται και το πιό παράδοξο τα δρώμενα του θεάτρου ακούγονται αρκετά καθαρά στην σπηλιά του Νταβέλη, ή κατά προτίμηση στη σπηλιά του Πάνα. Αυτό πώς μπορεί να εξηγηθεί:

Άβαταρ μέλους
Ostria
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 65
Εγγραφή: 20 Οκτ 2004 21:49

Δημοσίευση από Ostria » 19 Νοέμ 2004 01:50

Περίεργη ιστορία. Δεν μπορώ να φανταστώ τι γινόταν εκεί... πάντως δεν μου μοιάζει για τηλεοπτικό "γύρισμα". Αλλά ούτε η μαγική τελετή με πείθει. Δεν θα φεύγανε αφήνοντας όλα εκείνα τα πράγματα στην σπηλιά. Τουλάχιστον κάποιος θα είχε μείνει να τα φυλάει. :roll:

Θα πω στον φίλο μου να μπει και να διαβάσει αυτό το περιστατικό. Εχω ακούσει διάφορα περίεργα συμβάντα, αλλά τίποτα παρόμοιο.

Μαρία την ρεματιά που λες, νομίζω πως την έχει αναφέρει ο Φουράκης σχετικά με τα vril... δεν ξέρω που ακριβώς είναι παρόλο που μένω σχετικά κοντά στο Χαλάνδρι.
'' Χρη σιγάν ή κρείσσονα σιγής λέγειν '' Πυθαγόρας-.

maria
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 6
Εγγραφή: 18 Νοέμ 2004 16:11

Δημοσίευση από maria » 19 Νοέμ 2004 14:04

Καλημέρα!
Η Ρεματιά σχεδόν παράλληλη με την Λ. Πεντέλης η οποία ξεκινάει από την πλατεία Δούρου στο Χαλάνδρι και φτάνει μέχρι την πλατεία που βρίσκεται πάνω από τήν ταβέρνα του Τέλη. Μικρός δρόμος έτσι;
Σχετικά με τα vril που αναφέρει ο φίλτατος Φουράκης υπάρχει ένα μικρό μπέρδεμα. Κάποιοι τα συσχετίζουν με τα Βριλήσσια και πως η περιοχή πήρε το όνομά της από τα βρηλ. Εδώ είναι η διαφορά. Τα Βριλήσσια γράφονται "ΒΡΙΛ-ΗΣΣΙΑ" ενώ οι οντότητες "ΒΡΗΛ" . Ο δήμος πήρε το όνομά του, όσο παράξενο ή παιδικό και άν ακουστεί, για 2 λόγους (αυτές είναι τουλάχιστον οι επικρατέστερες απόψεις). 1ο: Από τα βρύα που φυτρώνανε στα δένδρα κατά τη διάρκεια του χειμώνα & ο 2ος λόγος που επίσης μου μοιάζει λογικός είναι από τη Ρεματιά. Η Ρεματιά τότε ήταν ένα ποτάμι ομβρίων υδάτων (ομ-βριων !) το οποίο μέχρι σήμερα διαπερνά Νέα Πεντέλη, Παλαιά Πεντέλη, ένα μικρό κομμάτι από τα Μελίσσια, Βριλήσσια, Χαλάνδρι και καταλήγει σε αρκετό βάθος κάτω από την Λ. Κηφισίας αλλά άγνωστο πού καταλήγει. Τέσπα. Νομίζω πως ξέφυγα λιγάκι. Λόγω του ότι στη ρεματιά κατέβαιναν όμβρια ύδατα πήρε και την ονομασία η περιοχή, η οποία τότε είχε την έκταση των σημερινών: Βριλησσίων, Μελισσίων και Χαλανδρίου (τότε Φλύας). Οι περιοχές άλλαξαν όνομα μετά την τουρκοκρατία ( Μελίσσια από τα πολλά μελίσσια που υπήρχαν τότε για το μέλι, Χαλάνδρι από τους 1000 άνδρες ονομάστηκε Χιλιανδάριο μετέπειτα Χαλάνδρι). Δέν κάνει κάτι παράξενο που στα Βριλήσσια δεν αλλάχθηκε το όνομα; Εμένα πάντως ναι και συνεχίζω να το ψάχνω!

Polait
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 17
Εγγραφή: 29 Οκτ 2004 17:10

Δημοσίευση από Polait » 24 Νοέμ 2004 17:01

Μαρία πραγματικά αυτά δεν τα γνώριζα για το Χαλάνδρι...
Εντύπωση μου έκανε αυτό που ανέφερες για το θέατρο και τη Σπηλιά..
Ενδιαφέρον θα ήταν αν μπορούσαμε να το κάνουμε μια ομάδα ως πείραμα...
Θα δούμε...
Ostria , σε ευχαριστώ πολύ για την ανταπόκριση σου .... :D
Η υπομονή είναι μια σπουδαία αρετή.

Άβαταρ μέλους
Ostria
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 65
Εγγραφή: 20 Οκτ 2004 21:49

Δημοσίευση από Ostria » 28 Νοέμ 2004 01:12

Polait παρακαλώ, ελπίζω να σου φανεί χρήσιμο! :D

Λοιπόν, βάζω περιληπτικά μερικά αποσπάσματα και σχόλια από το βιβλίο του Νίκου Μπουντούκη "Οι μυστικές βραχογραφίες των ιερών σπηλαίων", για την σπηλιά του Νταβέλη.

Ο συγγραφέας αναφέρει την άποψη του Κορρέ, ότι η προσόψια μορφή της σπηλιάς (δηλ η είσοδος της) είναι αποκλειστικό αποτέλεσμα των αρχαίων λατομικών αναγκών και σχεδιασμών. "Πριν την δημιουργία του λατομείου η σπηλιά πρέπει να ήταν απρόσιτη από την επιφάνεια (...) έγινε προσιτή κατά την περίοδο της εξορύξεως."
Αυτό σημαίνει ότι ναι μεν το σπήλαιο υπήρχε, αλλά δεν ήταν προσβάσιμο (δεν υπήρχε είσοδος-τουλάχιστον η συγκεκριμένη είσοδος-) πριν από τον 5ο αιώνα περίπου.
Ο συγγραφέας επισημαίνει και κάτι άλλο. Οτι παρά τα εμφανή ίχνη της λατομικής επέμβασης το αισθητικό αποτελέσμα εντυπωσιάζει, που σημαίνει ότι οι αρχαίοι σεβάστηκαν το βραχώδες προσόψιο της σπηλιάς και εναρμόνισαν το άνοιγμα του σπηλαίου με αυτό.
Ο σεβασμός των αρχαίων φαίνεται και από ένα άλλο γεγονός. Οτι ποτέ δεν άγγιξαν το μάρμαρο του νυμφαίου άντρου που βρίσκεται σε μικρή απόσταση, παρόλο που ήταν άριστης ποιότητας. Οι λατόμοι του '50 αφαίρεσαν την οροφή για να πάρουν αυτό το μάρμαρο.
Επίσης απ ότι λέει οι αρχαίοι θα μπορούσαν να ενώσουν το λατομείο της σπηλιάς με το γειτονικό ταφροειδές λατομείο -εφ όσον η διαχωριστική βραχόμαζα ήταν σχετικά λεπτή- αλλά αυτό θα χαλούσε τελείως την αισθητική του σπηλαίου, οπότε όχι μόνο δεν το έκαναν αλλά αντιθέτως άφησαν αρκετό μάρμαρο σε συγκεκριμένες περιοχές της βραχόμαζας που λειτουργούσε ως στήριγμα. (και έμεινε ανέγγιχτο για 300 χρόνια, αφού το λατομείο λειτούργησε μέχρι τον 2ο αιώνα πΧ)

Εχοντας όλα αυτά υπ όψιν λοιπόν, ο συγγραφέας βάζει το εξής ερώτημα:
μήπως οι αρχαίοι λατόμοι ταυτόχρονα με την δουλειά τους (την εξόρυξη μαρμάρων) δημιούργησαν ένα άντρο για παράλληλη ή και μελλοντική λατρευτική χρήση;
Ο Κορρές μας λέει ότι αυτή η γνώμη έχει αναφερθεί από τον Α. Ορλάνδο, στο Ευρετήριο των Μεσαιωνικών Μνημείων της Ελλάδας (1933) και από την Κ.Μ. Γιαννουλίδου στα Ιστορικά Σπήλαια της Αρχαιότητος (1970).
Αλλά γενικά δεν είναι αποδεκτή, επειδή δεν έχουν βρεθεί στοιχεία να συνηγορούν προς αυτήν (όπως γράφει και ο J.M Wickens στο The Archaeology and History of Cave Use in Attika, 1986)

Παρόλα αυτά, ο συγγραφέας λέει ότι αν όντως ήταν "τεχνητό" λατρευτικό άντρο, λόγω των διαστάσεων του είναι το μεγαλύτερο στην αττική γη.
Και συνεχίζει, ότι οι επάλληλες επιστρώσεις της εισόδου που σταμάτησαν τον 2ο πΧ αιώνα, στην ουσία εξομάλυναν το απότομο βάθος του, υποβοηθώντας την πρόσβαση στο εσωτερικό. Οι δε λατομικές εργασίες που φαίνεται ότι έχουν γίνει σε κάποια τμήματα του εσωτερικού του, δεν μπορούν να συσχετιστούν με την εξόρυξη μαρμάρου.

Ο Κορρές έγραφε το 1993 "Για την διάγνωση της εξελικτικής κατάστασης της μεγάλης αίθουσας, χρήσιμη είναι η διαπίστωση της σχεδόν πλήρους απουσίας σταλακτικών στο εσωτερικό της (υπάρχουν κυρίως στη δεξιά πλευρά)... Οι επιφάνειες της οροφής είναι σχεδόν παντού σχετικά νέες, αν και τούτο μόνο σε μερικές θέσεις οφείλεται σε αρχαία εξόρυξη, όπως δηλώνουν κάποια ίχνη κατεργασίας".

Το ερώτημα λοιπόν είναι για ποιό λόγο οι αρχαίοι λατόμοι έκοψαν σταλακτίτες από σημεία της οροφής; Το έκαναν όμως οι αρχαίοι λατόμοι ή μήπως συνέβει αργότερα, κατά τον χριστιανικό "αναβαπτισμό" της σπηλιάς, όπως συνέβει και σε άλλα λατρευτικά άντρα του κόσμου;

Αν αυτή η υπόθεση ισχύει, λέει ο συγγραφέας, τότε αυτοί που κόπηκαν πρέπει να ήταν οι θεόμορφοι σταλακτίτες (που είχαν λαξευτεί έτσι ώστε να δίνουν την εντύπωση φυσικά δημιουργημένων λατρευτικών μορφών όταν τα κοιτούσες από συγκεκριμένη γωνία ή κάτω από συγκεκριμένο φως)και να άφησαν μόνο τους αυτούς που ήταν ή φαίνονταν άμορφοι στους χριστιανούς.

Ο L. Ross το 1836 σημειώνει "Εις το τοίχωμα του βάθους όμως, επισκιαζόμενη αγρίων ακμών, ανοίγεται η είσοδος σε μέγα σπήλαιον σταλακτιτών, εις την διεύρυνσιν του οποίου πρέπει να συνέβαλεν ο άνθρωπος, δια της αποκοπής και κατακρημνίσεως λίθων εκ της οροφής. Επί ενός άλλου τοιχώματος είναι ορατόν, δια χειρός αρχαίου εργάτου χαραχθέν, ναού αδρόν σχεδίασμα και σε πλειότερες θέσεις αναγιγνώσκεται η λέξις "όρος" (σύνορο)" (Η λέξη όρος προσδιορίζει περιοχές ή τμήματα λατόμησης)

Ο Γ.Α. Σωτήριου γράφει το 1927 ότι πιθανότατα εκεί, κατά τους προχριστιανικούς αιώνες, τιμούσαν τον Πάνα και ανάμεσα στα άλλα περιγράφει και τα εξής:
"Εις πολλά δε μέρη του σπηλαίου υπάρχουν κοιλώματα με γραφικούς
κυψελοειδείς σταλακτίτας... και εις το βάθος οπή οδηγούσα δια βαθμίδων -επί του βράχου λαξευμένων- εις υπόγειαν στοάν όπου υπάρχει εις φυσικόν κοίλωμα διαυγές ύδωρ"

Επίσης ο συγγραφέας αναρρωτιέται γιατί έγινε τόσο πρώιμη δημιουργία χριστιανικών ναϋδρίων, αν δεν επρόκειτο για χώρο προγενέστερης λατρείας.
Για την υπόσκαφη εκκλησία, που βρίσκεται στο δεξιό μέρος του στομίου της σπηλιάς, ο Γ.Α. Σωτηρίου λέει ότι "δεν μπορούμε από το αρχιτεκτονικό σχέδιο να είμαστε σίγουροι για την χρονολόγηση της, αλλά ο τύπος είναι παλαιότατος και απαντάται από τους πρώτους ήδη αιώνες της χριστιανικής ανατολής."
Το γεγονός οτι ο ναίσκος είναι του Αγίου Νικολάου, παρόλο που βρίσκεται τόσο μακριά από την θάλασσα, ίσως υπονοεί ότι εκεί λατρευόταν ο Ποσειδών με τις άλλες του ιδιότητες, ως κύριος του κάτω κόσμου και των γεωλογικών αναστατώσεων ή ως θεών των πηγών που αναβλύζουν από τα έγκατα της γης. (Οπως λέει ο Π. Καστριώτης στην μελέτη του το 1922)

Η πεποίθηση του συγγραφέα είναι ότι η δημιουργία του ασκηταριού εκεί, στόχευε μάλλον στην αποκάθαρση, στον πνευματικό εξαγνισμό του σπηλαίου, με βάση την αντίληψη της νέας θρησκείας, παρά σε λόγους που άπτονται αποκλειστικά της ουσίας του αναχωρητισμού.

Και θέτει μία ακόμα ερώτηση: "Γιατί οι πρώτοι χριστιανοί μπήκαν στον κόπο να προχωρήσουν σε εκβραχισμούς -κατά την δημιουργία του ασκηταριού- σε ένα περίκλειστο, προστατευμένο χώρο, όπου περισσεύουν οι πέτρες; Γιατί εκτός ίσως από τους "θεόμορφους" σταλακτίτες κατέστρεψαν και βραχώδεις επιφάνειες της σπηλιάς;"
(Στην περίπτωση μας, ενώ η εκκλησία θα μπορούσε να ανήκει, όπως τόσες άλλες, στην κατηγορία των απλών σπηλαιωδών, εφ όσον υπήρχε και χώρος και υλικό για το χτίσιμο, είναι επίσης και υπόσκαφή, δηλαδή έχει μικτό τύπο διαμόρφωσης. )

Ο σπηλαιολόγος Θ. Σκούρας επισημαίνει: "Η μετατροπή των αρχαίων λατρευτικών άντρων σε χριστιανικούς τόπους λατρείας, κορυφώθηκε την εποχή του Ιουστινιανού. Αποδείξεις τέτοιων ενεργειών έχουμε σε πολλές εκκλησίες αυτών των τύπων, όπως κολώνες, ανάγλυφα κλπ από τα αρχαία λατρευτικά άντρα".

Στον ανατολικό ασβεστολιθικό βράχο του ασκταριού του Αγίου Σπυρίδωνα υπάρχουν δύο ανάγλυφα που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Ο Ν. Μουτσόπουλος (Ζυγός, 1960) λέει ότι "Μάλλον τυχαία ονομάζουν έτσι σήμερα αυτό το ασκηταριό. Από την τεχνοτροπία τους, τις μορφές και τις επιγραφές που τα συνοδεύουν, πρέπει να ανήκουν σε περίοδο αρχαιότερη του 8ου αιώνα. Τα γλυπτά αυτά είναι δύο άγγελοι, τρεις αετοί και μερικές επιγραφές. Το σημείο αυτό της σπηλιάς φαίνεται πως ήταν ο αρχικός πυρήνας του ασκηταριού. Αργότερα, τον 11ο αιώνα ίσως, χτίστηκε το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου".
Ο δε Γ.Α. Σωτηρίου επισημαίνει: "Ο αριστερός άγγελος φέρει διάδημα προσομοιάζον προς τα διαδήματα των Τυχών, εις προσωποποιήσεις πόλεων (...) οι δύο άγγελοι είναι ειργασμένοι με ικανήν σχηματοποίησιν εις τεχνοτροπίαν παρακμής του 7ου πιθανώτατα αιώνος".

Και ερχόμαστε στον Εβλιά Τσελεπή. Αν και το έχουμε το κείμενο, το ξαναβάζω όπως το αναφέρει ο συγγραφέας. Ο Τούρκος περιηγητής του 17ου αιώνα, περιγράφει στα Αττικά του:
"Σ' αυτό το μέρος υπάρχει μια μεγάλη βαθιά σπηλιά. Οι παπάδες άναψαν κεριά και όλοι μας ξεντυθήκαμε και, μόνο με ένα ζουπούνι, περάσαμε ανάμεσα από πολύ στενές τρύπες, κατεβήκαμε κάτω από τρύπα σε τρύπα και σε μία ώρα φθάσαμε στο βάθος της γης και είδαμε τους τόπους των διδασκάλων και των ασκητών. Ολοι αυτοί έφθειραν το σώμα τους σε αυτές τις σπηλιές και με άφωνα λόγια, ακατάληπτα, αποκτούσαν λένε φιλοσοφικές γνώσεις. Ολες αυτές οι σπηλιές είναι εκ θεού, δεν είναι ανθρώπινα έργα. Ανάμεσα στους βράχους υπάρχουν τα ονόματα εκατοντάδων χιλιάδων σοφών και λογής-λογής υποδειγματικά χαράγματα και γραφές συμβόλων σαν τα γράμματα των οβελίσκων που είναι στο Ατ Μεϊντάν (ιππόδρομος) της Κωνσταντινούπολης. Ο καθένας που μπήκε στην σπηλιά αυτή χάραξε επάνω στην πέτρα ότι είδε. Και φτάνοντας πιό κάτω στο Ναδίρ, βλέπει κανείς χιλιάδες παράδοξα έργα και χιλιάδες ανθρώπινα κόκκαλα. Βγήκαμε έξω με τους οδηγούς μας παπάδες σε τρεις ώρες..."

O Ελβιά Τσελεπή, λέει ο συγγραφέας, ως γνωστό δεν ήταν απλός περιηγητής, αλλά στρατιωτικός σε διατεταγμένη αναγνωριστική υπηρεσία. Παρόλο που για πολλές αναφορές του έχει κατηγορηθεί ως ευφάνταστος, εδώ περιγράφει πράγματα που αναφέρει πως είχε ιδία αντίληψη.
Αν δεχτούμε τα όσα λέει, τότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι τα χριστιανικά χαράγματα συνιστούν συνέχεια παλιότερης εγχάρακτης παράδοσης του σπηλαίου, επηρεασμένα μάλιστα, όπως αναφέρει ο Γ.Α. Σωτηρίου από την αρχαία θρησκεία.
Ακόμα, ότι η σπηλιά δεν ήταν παρά ένα είδος "προθαλάμου", αφού αριθμός σπηλαιϊκών παρακλαδιών από πολύ στενές στοές οδηγούσε σε μεγάλα βάθη. Μία ώρα, σύμφωνα με τον Τσελεπή, χρειαζόταν κανείς για να τις κατέβει και τρεις ώρες, αν δεν εννοεί τη διάρκεια παραμονής, για να τις ανέβει και μάλιστα με την καθοδήγηση των μοναχών.
Αυτοί οι υποχθόνιοι τόποι των δασκάλων και των ασκητών στους οποίους αναφέρεται μήπως ήταν οι αληθινοί τόποι χριστιανικής, πνευματικής άσκησης; Μήπως έτσι εξηγούνται και τα χιλιάδες ανθρώπινα κόκαλα που δεν ανήκαν παρά σε ασκητές που για δέκα περίπου αιώνες "έφθειραν" εκεί το σώμα τους;
Αν είναι έτσι, το σπήλαιο των Αμώμων δεν ήταν παρά ένα από τα σπουδαιότερα χριστιανικά κέντρα υποχθόνιας άσκησης.

Το πολυδαίδαλο σύμπλεγμα των στενών στοών που συμπληρώνει το σπήλαιο συνταιριάζει απόλυτα με την εικόνα των λατρευτικών άντρων, όπως μας διασώζεται από την αρχαιότητα. Παρόμοιες, για παράδειγμα, στενές στοές περνούσαν οι πιστοί στο μαντείο του Τροφωνίου, αλλά και σε πολλά άλλα ιερά σπήλαια. Μήπως εκεί ήταν οι σημαντικότεροι λατρευτικοί χώροι της σπηλιάς της Πεντέλης; Τα άδυτα που ο υποχθόνιος μύστης μεταμορφώθηκε σε υποχθόνιο ασκητή;
Τι απεικόνιζαν ακριβώς άραγε τα "υποδειγματικά χαράγματα" και ακόμα, τι είδους ήταν τα "χιλιάδες έργα" στα άδυτα μέρη της σπηλιάς, που ο Τσελεπή, αδύναμος προφανώς να τα κατονοήσει, περιορίζεται να τα χαρακτηρίσει ως "παράδοξα";

Στη σπηλιά της Πεντέλης, η διερεύνηση των μυστικών βραχογραφιών, παρά τα κάποια ίχνη, παρουσιάζει σημαντικότατες δυσκολίες λόγω των μεγάλων καταστροφών που έχει υποστεί και στην εποχή μας, όταν την
δεκαετία του '70 επιχειρήθηκε η χρησιμοποίησή της για στρατιωτικούς σκοπούς. Στις εκτεταμένες αυτές καταστροφές ίσως οφείλεται η εξαφάνιση των στενών οπών που οδηγούσαν, σύμφωνα με τον Τσελεπή, στους
"υποχθόνιους μυστικούς τόπους."

:D
'' Χρη σιγάν ή κρείσσονα σιγής λέγειν '' Πυθαγόρας-.

johnniebegood
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 18
Εγγραφή: 18 Φεβ 2004 15:08

Δημοσίευση από johnniebegood » 30 Νοέμ 2004 04:39

Δάφνη έγραψε:Την βρήκες τελικά? Φαντάζομαι ότι δεν ενθουσιάστηκες και πολύ.... Το λέω αυτό διότι μια παρέα φίλων μου πήγαιναν κάθε βράδυ και όμως δεν ακουσαν ούτε είδαν τίποτα!!! Πάντως είναι μια ωραία βόλτα στην Πεντέλη!!! :wink:
συμφωνω με τη βολτα - ειναι οντως ωραια και μαλιστα μαζευεις ενεργεια αν περπατησεις την περιοχη

διαφωνω με το αν ακουγεται κατι - ακουγεται, αλλα οχι παντα και οχι ντε και καλα βραδυ

ουτε οταν εισαι στο βαθος της σπηλιας, αλλα στο πλατωμα ή στο εκκλησακι

και φυσικα να μην εχει κοσμο

προσωπικα προσπαθουσα 13 χρονια να βρω ανθρωπο να με παει στη σπηλια και το κατορθωσα φετος στο τελος της ανοιξης

εκτοτε πηγαινω σε καθε ευκαιρια

μεχρι στιγμης εχουν ακουστει τεσσερεις φορες ηχοι και μελωδιες με ενταση και χροια αφυσικη, με πολλα ατομα παροντα

τιποτα αρνητικο ή απωθητικο παντως - το αντιθετο μαλιστα!
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν

johnniebegood
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 18
Εγγραφή: 18 Φεβ 2004 15:08

Δημοσίευση από johnniebegood » 30 Νοέμ 2004 04:55

χαιρετω απαντες


ξεκινηστε απο δω για να γνωριστουμε καπως

http://www.e-telescope.gr/forum/viewtopic.php?t=64


και συνεχιζουμε την συζητηση


εχω πολλα να πω αν ενδιαφερουν
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν

Polait
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 17
Εγγραφή: 29 Οκτ 2004 17:10

Δημοσίευση από Polait » 30 Νοέμ 2004 17:41

Καλώς ήρθες και από τα μέρη μας johnniebegood...
Την εμπειρία σου την είχα διαβάσει και δεν είσαι ο μόνος που έχει να αναφέρει κάποιο παράξενο περιστατικό γύρω από το βουνό της Πεντέλης.
Υπάρχουν πάμπολλές (άσχετο:στα Ιταλικά σημαίνει κούκλες αν το ακούσεις), τέτοιες περιπτώσεις...Αν γνωρίζεις και κάποια άλλα στοιχεία μπορείς να μας τα καταθέσεις.
Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου
Φιλικά Polait
Η υπομονή είναι μια σπουδαία αρετή.

Άβαταρ μέλους
Ostria
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 65
Εγγραφή: 20 Οκτ 2004 21:49

Δημοσίευση από Ostria » 30 Νοέμ 2004 21:19

Καλώς τον johnnie :D

Μόλις διάβασα και το τελευταίο μέρος της εμπειρίας σου... ενδιαφέρον! Και η επεξήγηση του Μπαλάνου, ενδιαφέρουσα κι αυτή (παρόλο που ακούγεται κουφή)!
Την Κυριακή ανεβήκαμε στην σπηλιά, είχε λίγο κόσμο (κάναμε και γνωριμίες) και μερικούς άσχετους που είχαν έρθει να τεστάρουν ένα αμαξάκι... ιδιοκατασκευή. Είχε πολύ θόρυβο (γκαζιές, φωνές) και έτσι φύγαμε σχετικά γρήγορα. Ελπίζαμε να δούμε καμιά γνωστή φάτσα αλλά που... :P
'' Χρη σιγάν ή κρείσσονα σιγής λέγειν '' Πυθαγόρας-.

Άβαταρ μέλους
Ostria
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 65
Εγγραφή: 20 Οκτ 2004 21:49

Δημοσίευση από Ostria » 30 Νοέμ 2004 21:47

Και μιάς και ο φίλος kotso έβαλε ένα άρθρο του Βέμπου στο θέμα για τον Γκιόλβα (διάβαστε το έχει ενδιαφέρον), στο site του Βέμπου υπάρχει ένα άρθρο και μερικές φωτογραφίες για την σπηλιά του Νταβέλη.

http://www.vembos.gr/pendeli.htm
'' Χρη σιγάν ή κρείσσονα σιγής λέγειν '' Πυθαγόρας-.

Απάντηση