Πέρα από το φράγμα του χρόνου

Αναζητώντας απαντήσεις
Απάντηση
e-telescope.gr
Άτυπος Χρήστης
Δημοσιεύσεις: 59
Εγγραφή: 08 Φεβ 2004 03:46

Πέρα από το φράγμα του χρόνου

Δημοσίευση από e-telescope.gr » 15 Φεβ 2004 03:00

Πέρα από το φράγμα του χρόνου

Το κείμενο που ακολουθεί, χειρόγραφο στην αρχική του μορφή, βρέθηκε το καλοκαίρι του 2003 σε ένα σφραγισμένο φάκελο ο οποίος ήταν κολλημένος στο εσωτερικό του οπισθόφυλλου ενός παλιού βιβλίου, έκδοσης του 1965. Το βιβλίο είχε πρόσφατα αγοραστεί στην εκποίηση ιδιωτικής βιβλιοθήκης λόγω θανάτου του ιδιοκτήτη της και δεν ήταν δυνατόν να εντοπιστεί η αρχική του προέλευση, ή οι ενδιάμεσοι κάτοχοί του, εάν υπήρχαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο e-telescope.gr

Άβαταρ μέλους
Εικονικός Χρήστης
Άτυπος Χρήστης
Δημοσιεύσεις: 17
Εγγραφή: 16 Φεβ 2004 14:35

Πέρα από το φράγμα του χρόνου

Δημοσίευση από Εικονικός Χρήστης » 17 Φεβ 2004 02:23

Εξαιρετική ιστορία, προσωπικά πάντως πιστεύω ότι είναι φανταστική. Υπάρχουν κάποια σημεία που δε μπορούν να σταθούν με οποιαδήποτε λογική. Για παράδειγμα, είμαι ο άνθρωπος της ιστορίας και μένω σε ένα σπίτι που νοικιάζω. Αν υποθέσουμε ότι νοίκιασα το σπίτι στις 10 Οκτωβρίου και σήμερα είναι 10 Νοεμβρίου πρέπει να πληρώσω το νοίκι. Όμως από τη στιγμή που για μένα δεν έχει έρθει ακόμα η 10η Οκτωβρίου πώς ξέρω ότι έχω νοικιάσει ένα σπίτι και πρέπει να πληρώσω γι αυτό. Ακόμα χειρότερα πώς ξέρω ποιο σπίτι έχω νοικιάσει ώστε να πάω να κοιμηθώ σε αυτό.

Σε κάθε περίπτωση το παιχνίδι με το χρόνο και τα μυστήριά του είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Πάντως δεν καταλαβαίνω απόλυτα τι ακριβώς εννοεί ο συγγραφέας όταν λέει πώς δε μπορούσε να παρέμβει στη ροή των γεγονότων, ότι δηλαδή πάντα κάτι τον σταματούσε.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον εικονικό χρήστη δείτε το σχετικό υπόμνημα viewtopic.php?t=8

Άβαταρ μέλους
Εικονικός Χρήστης
Άτυπος Χρήστης
Δημοσιεύσεις: 17
Εγγραφή: 16 Φεβ 2004 14:35

Δημοσίευση από Εικονικός Χρήστης » 17 Φεβ 2004 02:25

Η προσωπική μου άποψη όσον αυτό το περιστατικό είναι διχασμένη. Έρχεται σε απόλυτη σύγκρουση με την καθαρή λογική, και κλείνει το ενδεχόμενο αυτό με την ταμπέλα του παρανοϊκού. Από την άλλη όμως έχουμε συνηθίσει να βαφτίζουμε ότι δεν κατανοούμε "παράλογο" και "ανεξήγητο". Τίποτα όμως δεν είναι ανεξήγητο και όταν έρθει η ώρα του θα κατανοηθεί. Μην ξεχνάς ότι χρησιμοποιούμε μόνο το 1/100 του 1% (το 0,0001) των δυνατοτήτων του εγκεφάλου μας. Το υπόλοιπό;
Μοιάζουμε λοιπόν με ανθρωποειδείς κατσαρίδες που ευτυχώς έχουμε την αίσθηση της αναζήτησης!
Για να επανέλθω στο θέμα μας, ίσως να είναι ακόμα μια φάρσα. Αν δεχτώ αυτό το ενδεχόμενο τότε οφείλω να χειροκροτήσω τον "φαρσέρ" για το γεγονός ότι η φαντασία του είναι υπεράνω οποιουδήποτε συγγραφέα μυστηρίου. Ακόμη και αυτού, του Stephen King. Αν είναι όμως αλήθεια, τότε εδώ υπάρχει μια κραυγή βοήθειας.
Τώρα όσον αφορά το γρίφο. Αυτός ο γρίφος δίνει κάποια γεωγραφικά χαρακτηριστικά: 1. Ένα φρούριο, 2. Κάποια στενά, 3. Δάφνες και κάτι που αφορά τον Απόλλωνα, προφανώς ένας ναός του. Η πρώτη μου σκέψη πήγε στο Μαντείο των Δελφών, στον Παρνασσό, φέροντας στο νου μου την Πυθία να μασάει φύλλα δάφνης για να δώσει τους χρησμούς της. Θα μπορούσε να έχει σχέση. Κάνοντας όμως μια έρευνα στο Δυαδίκτυο βρήκα έναν τόπο που έχεί όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, ακόμα και την πλάκα. Ένα νησί του Αιγαίου! Δεν έχω τη δυνατότητα να το επισκεφτώ και να δω αν πράγματι έπεσα μέσα ή αν τελικά πρέπει να ψάξω αλλού ή ακόμα και να το δω με μια άλλη έννοια πέρα του γεωγραφικού όρου.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον εικονικό χρήστη δείτε το σχετικό υπόμνημα viewtopic.php?t=8

Άβαταρ μέλους
Εικονικός Χρήστης
Άτυπος Χρήστης
Δημοσιεύσεις: 17
Εγγραφή: 16 Φεβ 2004 14:35

Δημοσίευση από Εικονικός Χρήστης » 17 Φεβ 2004 02:26

Δυστυχώς δεν μπόρεσα να ακολουθήσω τη συμβουλή σας και αμέσως μόλις διάβασα το κείμενο άρχισα να γράφω αυτό το γράμμα. Αν και η ιστορία που περιγράφετε είναι πολύ ευχάριστη και πάνω από όλα πρέπει να μας κάνει να σκεφτούμε ή να προσπαθήσουμε τουλάχιστον να φανταστούμε την έννοια του χρόνου, παρ’ ολ’ αυτά δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι είναι κατασκευασμένη.
Υποθέτοντας ότι ο άνθρωπος αυτός δεν ήταν τρελός ή ευφάνταστος συγγραφέας
και επίσης ότι δεν είμαστε εμείς (οι γονείς του, οι φίλοι του και το περιβάλλον του γενικότερα) τρελοί ας πάρουμε τα γεγονότα με τη «σειρά» :

Στο τέλος του κειμένου ξετυλίγεται ο λόγος της ύπαρξής του (του κειμένου), ότι δηλαδή ο συγγραφέας ελπίζει να βρεθεί το κείμενο στο μέλλον και αυτός που θα τον ψάξει να τον βοηθήσει. Αν κάτι τέτοιο συνέβαινε τότε ο εν λόγω ερευνητής θα συναντούσε τον συγγραφέα στα παιδικά του χρόνια (αν τον συναντούσε καν). κάτι τέτοιο σημαίνει πως ο συγγραφέας δεν θα έπρεπε να ελπίζει για την εύρεση ή όχι του κειμένου αλλά να είναι βέβαιος για το τι έγινε. Επιπλέον καμία βοήθεια δεν θα του προσφερθεί περα απο αυτή που του έχει ήδη προσφερθεί όταν ήταν παιδί στο μέλλον (μας). Έτσι λοιπόν ξεκινάμε με το συμπέρασμα ότι το κείμενο το ίδιο καταργεί το λόγο δημιουργίας του.

Επίσης αναφέρει πως δεν μπόρεσε ποτέ να επιφέρει αλλαγή στο μέλλον του (παρελθόν μας) πράγμα «λογικό» τουλάχιστον με τη δεδομένη εικόνα που έχουμε για το χρόνο. Παράλληλα προφανώς οι πράξεις του είχαν επιπτώσεις στο μέλλον (μας) δηλαδή στο παρελθόν του και άρα ποτέ δεν τις «είδε» ή τουλάχιστον δεν
τις αντιλαμβανόταν. Για να γίνω σαφής αν ένας γνωστός του κάποια μέρα είχε γύψο στο πόδι την «προηγούμενη» (δική του) είχε χτυπήσει, έτσι ο συγγραφέας την επόμενη έσπευδε να βοηθήσει αλλά όπως αναφέρει δεν μπόρεσε ποτέ να κάνει κάτι τέτοιο. Φαντασθείτε όμως κάποια μέρα να χτυπούσε κάποιον στο πρόσωπο, την επόμενη μέρα θα τον έβλεπε χωρίς σημάδι ενώ μια μέρα πριν τον χτυπήσει θα έφερε μια μελανιά στο μάτι. Έτσι με τρόπο έξυπνο και πειστικό μας εντάσσει στον κόσμο του χωρίς να ανατρέπει τη σχέση μέλλοντος-παρελθόντος που έχουμε στο μυαλό μας, μιας και ελέγχει το παρελθόν του όπως ή όσο εμείς το μέλλον μας και αφού ζει «αντίστροφα» μπορούμε όλοι να κοιμόμαστε ήσυχοι. Η διαπίστωση αυτή δεν έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι το χειρόγραφο βρέθηκε μίας και η επίπτωση της μελλοντικής (παρελθόν για εμάς) συγγραφής στο παρελθόν του (ή στο μέλλον μας) είναι επιτρεπτή, με βάση την θεωρία που διατυπώνει. Το πρόβλημα πάλι έγκειται στο γεγονός ότι εφόσον δεν μπορεί να αλλάξει το μέλλον του όπως ο ίδιος καταμαρτυρεί πως ελπίζει αφού βρεθεί το χειρόγραφο αυτό να έχει επίδραση στην μελλοντική ζωή του?

Η αναφορά για την τετραετία «φυσιολογικής ζωής» δεν είναι τυχαία, αφήνει ένα παράθυρο όπου το μέλλον του να επηρεάζεται από το παρελθόν του ,όπως το δικό μας (νομίζω), έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η υπερπήδηση του παραπάνω εμποδίου. Παρ’ ολ’ αυτά παραμένει γεγονός το ότι αν είχε βοηθηθεί (βρεθεί από κάποιον αναγνώστη) οποτεδήποτε κι αν ήταν αυτό θα το γνώριζε κατά τη συγγραφή του χειρόγραφου.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον εικονικό χρήστη δείτε το σχετικό υπόμνημα viewtopic.php?t=8

Άβαταρ μέλους
Εικονικός Χρήστης
Άτυπος Χρήστης
Δημοσιεύσεις: 17
Εγγραφή: 16 Φεβ 2004 14:35

Δημοσίευση από Εικονικός Χρήστης » 17 Φεβ 2004 02:26

Ασχέτως του αν είναι αλήθεια ή όχι μου άρεσε. Το κείμενο είναι ρομαντικό και πραγματιστικό ταυτόχρονα και δημιουργεί μια πολύ ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Θα μου άρεσε να το δώ και σε μεγαλύτερη ανάπτυξη, υπό τη μορφή ενός μυθιστορήματος ίσως.

Επίσης με συνάρπασε ο γρίφος και θα ήθελα να κάνω κάποιες υποθέσεις πάνω σε αυτόν. Η πλάκα που δεν έχει αρχή νομίζω ότι αναφέρεται σε μια ταφόπλακα η οποία δεν έχει την ημερομηνία γέννησης του νεκρού, ίσως γιατί θα ήταν σχήμα πρωθύστερο με βάση την εξέλιξη της ιστορίας. ¶ρα ψάχνουμε για ένα νεκροταφείο. Κοντά ή μέσα σε ένα φρούριο, ένα κάστρο. Η αναφορά στον Απόλλωνα και τις δάφνες του νομίζω ότι μας δίνει κατ’ αρχήν την πληροφορία ότι ψάχνουμε κάπου μέσα στην Ελλάδα. ¶ρα συνοψίζοντας, ψάχνουμε ένα τάφο, χωρίς την ημερομηνία γέννησης του νεκρού στην ταφόπλακα, σε κάποιο νεκροταφείο κοντά ή μέσα σε κάποιο κάστρο, κάπου στην Ελλάδα. Ο Απόλλωνας και οι δάφνες του παραπέμπουν κατά πάσα πιθανότητα στους Δελφούς και την Πυθία. Όσο για τα στενά εδώ πια χρειάζεται πιο λεπτομερής γνώση της γεωγραφίας της περιοχής των Δελφών. Νομίζω πάντως ότι κάπως έτσι ερμηνεύεται ο γρίφος.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον εικονικό χρήστη δείτε το σχετικό υπόμνημα viewtopic.php?t=8

Dorian
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 424
Εγγραφή: 17 Φεβ 2004 20:07

Δημοσίευση από Dorian » 17 Φεβ 2004 21:35

Κατ' αρχήν να εκφράσω την ευχαρίστησή μου για τη δημιουργία του forum. Ελπίζω να έχει επιτυχία και συνέχεια, γιατί δεν είναι λίγες οι φορές που ανάλογες προσπάθειες, αν και αξιοπρεπείς και αξιόλογες, χάθηκαν.

Στο θέμα μας όμως. Ή ιστορία είναι σίγουρα "φτιαχτή", αλλά πολύ ενδιαφέρουσα. Υποθέτω ότι ο συγγραφέας θέλησε να δώσει λαβή σε κάποιες συζητησεις και γι αυτό το λόγο έριξε το σπέρμα της αμφιβολίας. Είναι πάντως ένας πολύ έξυπνος τρόπος για να παρουσιάσει κανείς τις απόψεις του για το χρόνο.

Δεν είμαι σίγουρος για το εάν ο γρίφος έχει κάποια εξήγηση, αν και ίσως είναι και αυτός κομμάτι του κόλπου για την αύξηση της αναγνωσιμότητας. Αν το e-telescope έβαζε και κάποιο έπαθλο για την εύρεση της απάντησης ίσως να προσπαθούσαμε περισσότερο. :lol:

Καλή επιτυχία στην προσπάθειά σας.

Άβαταρ μέλους
Kate
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 127
Εγγραφή: 18 Φεβ 2004 13:46

Δημοσίευση από Kate » 18 Φεβ 2004 22:52

Σας χαιρετώ όλους. :!: :!: :!:
Διάβασα το "πέρα από το φράγμα του χρόνου" όχι σαν άρθρο αλλά σα να έβλεπα μια ταινία. Έχει κάποιες ομοιότητες με το Μεμέντο, όμως είναι πολύ πιο ευφερετικό σαν ιδέα. Δε θα μπώ καν στη συζήτηση αν είναι αλήθεια ή όχι, νομίζω η απάντηση είναι προφανής (ανάλογα με την οπτική γωνία του καθενός). Νομίζω πάντως ότι το καλύτερο σημείο του ήταν η συνάντηση του συγγραφέα με τον πατέρα του, τα λόγια που αντάλλαξαν και τα συναισθήματα που πλανήθηκαν.

Θα ήθελα πολύ να δώ και άλλα κείμενα σαν κι αυτό.

Άβαταρ μέλους
Demon
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 261
Εγγραφή: 17 Φεβ 2004 23:55

Δημοσίευση από Demon » 27 Φεβ 2004 23:06

Συμφωνώ με τον Dorian, θέλω έπαθλο για να λύσω το γρίφο!!!!

Dorian
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 424
Εγγραφή: 17 Φεβ 2004 20:07

Δημοσίευση από Dorian » 28 Φεβ 2004 02:16

Περιμένω κι εγώ νεώτερα για κάποιο έπαθλο γιατί έχω μια πολύ καλή θεωρία για την απάντηση στο γρίφο. :twisted:

Άβαταρ μέλους
Kate
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 127
Εγγραφή: 18 Φεβ 2004 13:46

Δημοσίευση από Kate » 28 Φεβ 2004 13:17

Γιατί τέτοιο κόλλημα με το γρίφο. Είστε σίγουροι πώς υπάρχει ερμηνεία; Έτσι κι αλλιώς η ουσία του άρθρου δε βρίσκεται στο γρίφο, φτάνει βέβαια να μην το θεωρεί κανείς πραγματική ιστορία.

Απάντηση