Aυτοκτονιες μεσω Ιnternet...

Θέματα σχετικά με την κοινωνία και τις τεχνολογίες του διαδικτύου και τους υπολογιστές
Άβαταρ μέλους
Rico
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 73
Εγγραφή: 16 Οκτ 2004 23:06

Δημοσίευση από Rico » 17 Δεκ 2004 01:36

Ειναι και αυτο feanor αν το εχει βαλει καποιος στο μυαλο του τοτε δεν φταιει το internet.Αλλα δεν ειναι ολα παντα ετσι αν καποιος ειναι στην γραμμη της αποφασης και μια συνομιλια σε chat τον κανει να υποκυψει.Κανεις θα πει το internet φταει.Σε αυτη την περιπτωση φταιει διοτι ειναι απροσωπο και χψρις συναισθηματα ενω αν μιλας με καποιον θεωρω πως δεν θα του ελεγες πηγενε να αυτοκτονισεις.

feanor
Ιδρυτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 633
Εγγραφή: 10 Φεβ 2004 12:07

Δημοσίευση από feanor » 17 Δεκ 2004 10:15

Μα αν πας σε ένα φορουμ με τύπους που ψάχνονται να αυτοκτονήσουν τέτοια ακριβώς θ'ακούσεις. Το Διαδίκτυο βοηθάει στο να 'βρεθούν' και να ανταλλάξουν απόψεις άτομα, απ'όλο τον κόσμο με τα ίδια ενδιαφέροντα...ακόμα και ανταλλαγή ιδεών για τρόπους αυτοκτονίας. Εάν αρχίσουν να μπαίνουν διάφορα 'απαγορεύεται' και στο Διαδίκτυο, πάει καταστραφήκαμε.
smartboy έγραψε:Λογο ομως του δεν υπαρχει ''σοβαρο'' νομοθετικο σχεδιο για το Internet ο καθενας μπορει να λεει οτι θελει,χωρις να διωκεται.
Και ούτε πρόκειται να υπάρξει...κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να υπάρχει.
Do not meddle in the affairs of Wizards, for they are subtle and quick to anger

Άβαταρ μέλους
Rico
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 73
Εγγραφή: 16 Οκτ 2004 23:06

Δημοσίευση από Rico » 03 Ιαν 2005 23:53

feanor δικιο εχεις με αυτο που λες και συμφωνω μαζι σου.Αλλα (παντα υπαρχει ενα αλλα και να μην το ξεχναμε)αλλα αν καποιος θελει να κταφυγει σε καποιο chat για να βρει καποιον penfriend και τυχει σε καποιον που εχει και αυτος καυαθλιψη ή παλι ψαξει και βρει καποιοο site που συγκεντρονονται πολλα τετοια ατομα με τελεσιδικες αποφασεις και επιρρεαστει αρκετα τοτε?
Δεν πρεπει να περνουμε ως γνομονα παντα τον εαυτο μας με την συμπεριφορα και τον χαρακτηρα μας αν ειμαστε ποιο σκληροι αλλα θα πρεπει να δουμε πως σκεφτονται οι αλλοι και γιατι κατεληξαν σε μια τετοια αποφαση....

Άβαταρ μέλους
Rico
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 73
Εγγραφή: 16 Οκτ 2004 23:06

Δημοσίευση από Rico » 20 Ιαν 2005 14:21

S.O.S

Δυστυχως και στην Ελλαδα σημερα 20/01/2005 αναφερθηκε ενα κουσμα αυτοκτονιας μεσα απο το Διαδικτυο.Κατι πρεπει να κανουμε ή οχι?

feanor
Ιδρυτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 633
Εγγραφή: 10 Φεβ 2004 12:07

Δημοσίευση από feanor » 20 Ιαν 2005 18:35

Γνώμη μου είναι πως δεν μπορεί να γίνει κάτι. ¶ντε και το κλείσαμε το συγκεκριμένο site....θα βγει κάποιο άλλο κοκ.
Do not meddle in the affairs of Wizards, for they are subtle and quick to anger

feanor
Ιδρυτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 633
Εγγραφή: 10 Φεβ 2004 12:07

Δημοσίευση από feanor » 21 Ιαν 2005 13:54

Rico για το συγκεκριμένο περιστατικό είναι άκρως διαφωτιστικό το άρθρο της Καθημερινής

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_arti ... 005_131139

....τραγικό....
Do not meddle in the affairs of Wizards, for they are subtle and quick to anger

Άβαταρ μέλους
Rico
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 73
Εγγραφή: 16 Οκτ 2004 23:06

Δημοσίευση από Rico » 24 Απρ 2005 14:56

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο 25χρονος παραδέχθηκε ότι απέστειλε το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό μήνυμα. Eμφανώς σοκαρισμένος από την είδηση ότι ο παραλήπτης του τελικά αυτοκτόνησε, δήλωσε στους αστυνομικούς ότι έστειλε το μήνυμα χάριν αστεϊσμού. Πιο συγκεκριμένα, όπως είπε, ο 18χρονος, του οποίου την ταυτότητα δεν γνώριζε καθώς και εκείνος χρησιμοποιούσε γυναικείο ψευδώνυμο, είχε ζητήσει από τους συμμετέχοντες σε ηλεκτρονικό «δωμάτιο επικοινωνίας» (chat room) οδηγίες για τρόπους αυτοκτονίας.

Oπως πρόσθεσε, οι υπόλοιποι συμμετέχοντες το είχαν θεωρήσει αστείο, καθώς έστελναν εμφανώς αστεία μηνύματα (σύμφωνα με την αστυνομία κάποιος πρότεινε ως τρόπο αυτοκτονίας να σουβλιστεί σαν τον Aθανάσιο Διάκο...). Eτσι κι εκείνος δεν πήρε στα σοβαρά το θέμα και διατύπωσε την ιδέα της αυτοκτονίας με φυτοφάρμακο σαν αστείο. Πρόσθεσε τις πληροφορίες για το από πού θα μπορούσε να το προμηθευτεί κανείς στην Aθήνα, απαντώντας σε σχετική απορία του θύματος. O 25χρονος δεν συνελήφθη, καθώς η κατηγορία που αντιμετωπίζει είναι πλημμέλημα. H δικογραφία που σχηματίσθηκε σε βάρος του έχει υποβληθεί στον Eισαγγελέα Πλημμελειοδικών Aθηνών.

Αυτο ειναι ενα αποκομα.....Οπω; ανεφερε και ο λοχιας απο τα Χανια εκανα πλακα.
Αθτο μπορω να πω πως εχει συμβει και σε μενα.Πολυ ειναι αυτοι που μπενουν και λενε ολα αυτα περι αυτικτονιας.Δεν 8α φανταζομουν ποτε πως θα συνεβαινε σε καποιον κατι τετοιο.
Τι να πει κανεις.

Avaris
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 51
Εγγραφή: 14 Οκτ 2006 18:45

Δημοσίευση από Avaris » 24 Νοέμ 2006 20:48

Το παρακάτω άρθρο είναι άκρως διαφωτιστικό γύρω απο το θέμα. Και αρκούντως σοκαριστικό :
**********************************************************
Αυτοκτονίες «μέσω Διαδικτύου»:

Ο νέος επικίνδυνος «ιός» που εξαπλώνεται


Οι καθημερινά αυξανόμενες αυτοκτονίες «μέσω του Διαδικτύου» έχουν κηλιδώσει την εικόνα του νέου μέσου και καθιστούν επιτακτική την ανάγκη εντοπισμού των αιτίων που οδήγησαν στην εκδήλωση του ανησυχητικού αυτού φαινομένου. Το π@π@κι αναζήτησε τα αίτια μέσα από συγκεκριμένα περιστατικά, αναλύσεις ψυχολόγων και παιδαγωγών, γνώμες απλών χρηστών, αλλά και εμβαθύνοντας στις κοινωνικές και πολιτιστικές συνθήκες που ωθούν χρήστες του Διαδικτύου σε ομαδικές, online αυτοκτονίες.

Ήταν 19 Σεπτεμβρίου όταν ο Dan Bucci, 19 ετών, από τα προάστια του Κλίβελαντ, ανακοίνωσε στους φίλους του στο chatroom όπου σύχναζε ότι θα αυτοκτονήσει. Οι περισσότεροι σταμάτησαν να γράφουν, φοβούμενοι μήπως θεωρηθούν συνεργοί. Ορισμένοι επιχείρησαν να τον αποτρέψουν, ενώ κάποιοι άλλοι προσπαθούσαν να τον ενθαρρύνουν να το κάνει, προκαλώντας τον. Κάποιες ώρες αργότερα, ο Dan σκοτώθηκε από έναν αστυνομικό, καθώς προσπαθούσε να μαχαιρώσει έναν συνάδελφό του. Είχε ήδη αυτομαχαιρωθεί στον λαιμό και το στέρνο.

Στις 23 Αυγούστου ένας 28χρονος από το Τόκιο συνάντησε δύο άλλους νεαρούς και αφού πήγαν με αυτοκίνητο σε απόμερη περιοχή, πήραν ηρεμιστικά χάπια, έβαλαν φωτιά σε κάρβουνο και πέθαναν από ασφυξία στο αυτοκίνητο. Στις 11 Φεβρουαρίου άλλοι τρεις Ιάπωνες νεαρής ηλικίας αυτοκτόνησαν σε διαμέρισμα στο Τόκιο. Όλοι είχαν συναντηθεί για πρώτη φορά την ημέρα της αυτοκτονίας τους, μετά από ραντεβού που κανόνισαν μέσω του Διαδικτύου.

Στις 12 Ιανουαρίου ο Brandon Vedas, 21 ετών, από το Φοίνιξ, αυτοκτόνησε ενόσω οι «φίλοι» του τον παρακολουθούσαν από την κάμερά του να παίρνει υπερβολική δόση ναρκωτικών χαπιών, για να τους αποδείξει «πόσο σκληρός είναι», όπως είπε. Κάποιοι προσπάθησαν να τον βοηθήσουν, οι περισσότεροι του ζητούσαν να αποδείξει ότι μπορεί να πάρει πολλά χάπια. Ο ίδιος τους έδωσε το νούμερο του κινητού του τηλεφώνου, μήπως γινόταν κάτι κακό. Όταν λιποθύμησε, κάποιοι τηλεφώνησαν, αλλά ο ήχος του κινητού ήταν χαμηλωμένος και η μητέρα του, που βρισκόταν στο διπλανό δωμάτιο, δεν το άκουσε.

Οι περιπτώσεις αυτοκτονίας κατά τη διάρκεια της σύνδεσης στο Διαδίκτυο, είτε εκτός αυτού, ατόμων που γνωρίστηκαν εκεί, γίνονται όλο και περισσότερες. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: 32 τέτοιου είδους θάνατοι κατεγράφησαν στην Ιαπωνία τους πρώτους έξι μήνες του 2003 και αρκετοί στις Η.Π.Α., την Κορέα και άλλες χώρες του κόσμου. Τα ερωτήματα που εγείρονται από αυτού του είδους τη συμπεριφορά είναι πολλά. Σε μια προσπάθεια να εμβαθύνουμε στην ψυχή αυτών των ανθρώπων, εστιάσαμε στα όσα συμβαίνουν στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.

Η κατάσταση στην Ιαπωνία

«Μία αιτία είναι ότι οι νέοι έχουν ελάχιστες στενές σχέσεις. […] Ακόμη, ρόλο παίζει και η ύπαρξη των sites, καθώς είναι πιθανό ότι χωρίς παρέα αυτοί οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν ν’ αυτοκτονήσουν μόνοι τους», υποστηρίζει ο καθηγητής Mafumi Usui, που διευθύνει ιστοσελίδα αποτροπής αυτοκτονιών. Η άποψη ότι χωρίς συντροφιά οι άνθρωποι αυτοί δεν θα αυτοκτονούσαν υποστηρίζεται από πολλούς, οι οποίοι θεωρούν πως οι ιστοσελίδες αυτές –πάνω από 8.000 στη χώρα– δίνουν «δύναμη» για την τέλεση τέτοιων πράξεων.

Στην Ιαπωνία έχει επίσης επικριθεί ο Τύπος πως ωθεί τους εφήβους σε μίμηση πράξεων αυτοκτονίας, παρουσιάζοντας ανάλογα περιστατικά με εκτενείς λεπτομέρειες. Οι προσπάθειες εντυπωσιασμού του κοινού μέσω αναλυτικών περιγραφών στα άρθρα θεωρείται ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη διάθεσης για μίμηση τέτοιων πράξεων, είτε από περιέργεια είτε επειδή κάποιος που σκέφτεται ν’ αυτοκτονήσει γνωρίζει πια τον τρόπο για να το κάνει.

Ιάπωνες ψυχολόγοι έχουν διατυπώσει την άποψη ότι αυτού του τύπου οι αυτοκτονίες είναι η τελευταία κραυγή ενός πληγωμένου, διογκωμένου, αλλά και ανώριμου εγωισμού ατόμων που δεν μπορούν να βρουν πουθενά αλλού την ικανοποίηση και την προσωπική ολοκλήρωση, παρά μόνο στην αυτοκτονία. Νιώθουν μόνοι, αποφασίζουν να πεθάνουν, αλλά με τη στάση τους και τον τρόπο που επιλέγουν να το κάνουν (όλοι ζητούν είτε να συζητούν με άλλους είτε να αυτοκτονήσουν με άλλους) φωνάζουν πως νιώθουν πολύ μόνοι για να πεθάνουν χωρίς παρέα.

Πολιτισμικές ιδιαιτερότητες της χώρας

Σίγουρα στην περίπτωση της Ιαπωνίας πρέπει να ληφθεί υπόψη και η θέση που έχει η αυτοκτονία στην κοινωνία. Τις περισσότερες φορές θεωρείται πράξη θάρρους και τιμής, κάτι «όμορφο και δοξαστικό», όπως περιγράφεται στην ιαπωνική κουλτούρα. Οι νέοι από μικροί θαυμάζουν τις αυτοκτονίες των πολεμιστών Σαμουράι στα μυθιστορήματα της χώρας, πράξεις τιμής προς τους αφέντες τους. Προσοχή, επίσης, πρέπει να δοθεί και στο είδος της παιδείας που λαμβάνουν οι νέοι. Ο τύπος της παιδείας που δίνει έμφαση στην ατομικότητα και τη θεωρεί υπέρτερη όλων των άλλων χαρακτηριστικών ωθεί κάποιες φορές σε ακραίου τύπου συμπεριφορές τους εφήβους, θεωρούν πολλοί Ιάπωνες παιδαγωγοί, όπως ο καθηγητής Κιγιοχίκο Ικέντα.

Η κάμψη της ιαπωνικής οικονομίας, οι απολύσεις, η οικονομική καταστροφή πολλών επιχειρηματιών, σε συνδυασμό με το πολιτισμικό υπόβαθρο του ιαπωνικού λαού, συμβάλλουν σε μια άκρως κυνική διάθεση των νέων απέναντι στον κόσμο και μια πεσιμιστική θεώρηση του μέλλοντός τους. Νιώθουν μπερδεμένοι και χαμένοι, ακόμη και προδομένοι, βλέποντας την πατροπαράδοτη κατεύθυνση και τους στόχους της ιαπωνικής κοινωνίας να καταρρέουν. Ιδεολογίες πολλών χρόνων συνθλίβονται και παρά την έντονη προσωπική προσπάθεια στο σχολείο ή στη δουλειά, δεν υπάρχει η ανάλογη ανταμοιβή, όπως παλαιότερα. Εκτός από την αυτοκτονία, αυτό αντικατοπτρίζεται και σε άλλες «κοινωνικές ασθένειες», όπως στο γεγονός ότι όλο και περισσότεροι απογοητευμένοι νέοι αποσύρονται από την κοινωνία και μένουν κλειδωμένοι στο δωμάτιό τους χωρίς καμιά επαφή με τον κόσμο για διαστήματα που κυμαίνονται από έξι μήνες ως πολλά χρόνια.

Η γνώμη του κόσμου του Διαδικτύου – Αποτροπή των αυτοκτονιών

Οι χρήστες του Διαδικτύου διχάζονται ως προς τις απόψεις τους πάνω στο θέμα. Οι περισσότεροι από αυτούς με τους οποίους μιλήσαμε θεωρούν ότι οι άνθρωποι που ανακοινώνουν στο Διαδίκτυο την πρόθεσή τους ν’ αυτοκτονήσουν ουσιαστικά ζητούν βοήθεια και λόγους να μην το κάνουν. Κάποιοι, όμως, παρουσιάζονται σκληρότεροι στις κρίσεις τους, λέγοντας πως όταν συναντούν κάποιον που λέει πως θα αυτοκτονήσει, τον πιέζουν να το κάνει ή τον ενθαρρύνουν, θεωρώντας ότι απλώς προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή και να προκαλέσει τη συμπόνια των υπολοίπων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι έχουν δημιουργηθεί πολλοί δικτυακοί τόποι αποτροπής αυτοκτονιών. Τόποι που προσφέρουν τη βοήθεια ειδικών, αλλά και ομάδες συνομιλίας με άλλους χρήστες που είχαν περάσει από ανάλογη κατάσταση. Ένας από τους υπευθύνους τέτοιου δικτυακού τόπου μάς είπε ότι θεωρούν την κάθε περίπτωση ξεχωριστή και προσπαθούν να βοηθήσουν όσο μπορούν περισσότερο τον άνθρωπο που υποφέρει. Ακόμα κι αν πιστέψουν ότι δεν το εννοεί πραγματικά, συνεχίζουν να τον βοηθούν, καθότι το θέμα της αυτοκτονίας «είναι πολύ σοβαρό για να παίζει κανείς μαζί του». Πράγματα που πρέπει να γνωρίζει κανείς (αποτυχημένες απόπειρες που έχουν συνέπειες σε όλη την υπόλοιπη ζωή, συνέπειες για τους συγγενείς, εμπειρίες άλλων, μέρη για βοήθεια, ψυχολογική στήριξη, πληροφορίες για το πώς οι συγγενείς μπορούν να καταλάβουν αν κάποιος έχει τάσεις αυτοκτονίας) διατίθενται εύκολα προς άμεση χρήση, με ένα σύνθημα που ισχύει για όλες τις περιπτώσεις: ποτέ δεν είναι αργά για ζωή…


απο το περιοδικό Παπάκι www.papaki.panteion.gr/teuxos18/diktya.htm
Avaris Veritas Vos Liberabit

Avaris
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 51
Εγγραφή: 14 Οκτ 2006 18:45

Δημοσίευση από Avaris » 24 Νοέμ 2006 21:23

Επέλεξα αυτό το θέμα ως πρώτο μου post στο εξαιρετικό σας forum γιατί το θεωρώ ως τον Ιανό του Internet.

Δεν έχει άραγε Μία εικόνα με δύο όψεις το Διαδίκτυο?

Η εικόνα είναι η Επικοινωνία.

Και η μια της όψη είναι η Ζωή, η Θετική Ενέργεια, η Εξέλιξη.

Αναπόδραστα, υπάρχει και η άλλη όψη όμως. Όπως πάντα.

The Dark Side of the Moon.

Φυσικό κι αναμενόμενο.

Νέα ανησυχητική κατάσταση λοιπόν, ερχόμενη εξ' ανατολών και δη απο Ιαπωνία.

Μήπως έχουν κάτι ιδιαίτερο αυτές οι αυτοκτονίες?

Μήπως διαφέρουν σε κάτι απο τις "μη διαδικτυακές"?

Μου δίνουν λίγο την εντύπωση πως ενώ η "Μη-διαδικτυακή" είναι μια καθαρά προσωπική υπόθεση, η "Διαδικτυακή" γίνεται προσπάθεια να πάρει έναν χαρακτήρα "Happening".

Το ένα - ίσως και μοναδικό - show που συμμετέχει "ο αυτόχειρας" όπου πρωταγωνιστής και αποδεκτός - επιτέλους - είναι ΑΥΤΟΣ και κανείς άλλος.

Και να και το ακρωατήριο που του χρειάζεται για να τον επιβεβαιώσει.
Η on-line κοινότητα.

Τι ρόλο παίζει η "on - line κοινότητα" ?

Πάντα είναι, επιεικώς "γνώστης", το χείρον "μάρτυρας" και ενίοτε "ηθικός αυτουργός" σε τέτοια περιστατικά.

Δεν αξίζει να αναρωτηθούμε άραγε: Εμείς τι θα κάναμε εαν - ως μέλος on line κοινότητας - "πέφταμε" επάνω σε τέτοιο περιστατικό κάποιο βράδυ?

Έχουμε ζήσει παρόμοιας βαρύτητας περιστατικά και τι κάναμε? Πως τα αντιμετωπίσαμε?

Ας μην βιαστούμε να πούμε όχι. Όλοι όσοι συμμετέχουμε σε forums έχουμε πέσει επανειλημμένα σε "τέτοιες περιπτώσεις".

Και δεν εννοώ άτομα που δηλώνουν ξεκάθαρα: "Φίλοι μου αποφάσισα να αυτοκτονήσω και ζητάω τεχνικές συμβουλές".

Εννοώ άτομα πχ που μπήκαν ως "νέοι άπειροι χρήστες" σε ένα forum και ενώ καταλάβαμε πως είναι "ευαίσθητα" άτομα, τους φερθήκαμε ίσως με "ειρωνία" και «σαρκασμό» αντί "μιας πιο ανθρώπινης προσοχής" ας πούμε.

Μήπως οι on line κοινότητες - τουλάχιστον τα παλαιότερα και πιο έμπειρα μέλη - θα πρέπει να είναι προετοιμασμένες - διδασκόμενες με κάποιον τρόπο απο τη διεθνή εμπειρία - για αντιμετώπιση "έκτακτων καταστάσεων"?

Μήπως να «προβληματιστούμε» πάνω στο πως εντοπίζονται έγκαιρα τέτοιες "περίεργες και έκτακτες καταστάσεις"?

Μήπως πχ (ξαναλέω) θα έπρεπε (όλοι μας) να προβληματιζόμαστε όταν "αντιλαμβανόμαστε" ένα "μελαγχολικό" χρήστη και να τον "περιβάλλουμε με περισσότερη προσοχή" και διάθεση βοήθειας αντί να τον «πρεσσάρουμε» όπως έχω δει συχνά να γίνεται στα διάφορα forums?

Μήπως τελικά να αναζητήσουμε μια πιο ανθρώπινη μορφή για τις on line κοινότητες του μέλλοντος?

Μήπως αυτό το συγκεκριμένο θέμα θα πρέπει να απασχολήσει όλες τις «απρόσωπες» on line κοινότητες της Ελλάδας ξανά και ξανά μέχρι να καταφέρουμε να τους προσδώσουμε «πρόσωπο»?

Ίσως γινόμενοι πιο "προσεκτικοί" και "ανθρώπινοι" αποτρέψουμε δυσάρεστα περιστατικά προτού συμβούν.

Δεν είναι ζήτημα Νέων Νόμων.

Είναι ζήτημα του πως εμείς ως ζωντανά μέλη των On-line κοινοτήτων θα λειτουργήσουμε πιο «ψυλλιασμένα» και «ανθρώπινα».

Καλώς σας βρήκα φίλοι μου.

Νάστε όλοι καλά.
Avaris Veritas Vos Liberabit

Άβαταρ μέλους
Εύα
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 134
Εγγραφή: 14 Αύγ 2006 02:19

Δημοσίευση από Εύα » 25 Νοέμ 2006 13:07

Έγραψες σοφές κουβέντες καλέ μου Avaris. Η ανθρωπιά λείπει από το διαδίκτυο γιατί πολύ συχνά ξεχνάμε ότι πίσω από την οθόνη και μέσα από τα καλώδια των τηλεφωνικών γραμμών βρίσκονται άλλοι άνθρωποι. Το ότι δεν τους βλέπουμε μας ρίχνει στην παγίδα της απρόσωπης επικοινωνίας. Λέμε πράγματα που ποτέ δε θα λέγαμε πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιον άλλο, επιδεικνύουμε συμπεριφορές πολύ συχνά ασύμβατες με τον πραγματικό μας χαρακτήρα για να ικανοποιήσουμε ένα προφίλ που ίσως θα θέλαμε να έχουμε στην πραγματικότητα.

Απάντηση