ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Καταθέστε τη γνώμη σας για σημαντικά γεγονότα της διεθνούς σκηνής και τις γνωστές και κρυφές πτυχές της πολιτικής των εθνών
Απάντηση

Συμφωνείτε με την επικύρωση από την Ελλάδα του Ευρωπαϊκού Συντάγματος;

ΝΑΙ
12
28%
ΟΧΙ
31
72%
 
Σύνολο ψήφων: 43

Άβαταρ μέλους
vagman
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 38
Εγγραφή: 15 Ιουν 2005 13:07

Για ποιά Δημοκρατία

Δημοσίευση από vagman » 15 Ιουν 2005 15:11

Τα κράτη μέλη όπως η Γαλία και η Ελβετία,έδωσαν στους πολίτες τους την ευκαιρία να εκδηλώσουν την γνώμη τους με ψηφοφορία .Γιατί έχουν Δημοκρατία.Η Ελλάδα που ΔΙΔΑΞΕ την Δημοκρατία πιστή στις επιταγές των Πατρώνων της το ενέκρινε και θα το εφαρμόσει ερήμην του ελληνικού λαού.
τελικά ,για να θυμηθούμε τους στίχους γνωστού τραγουδιού
ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ.
Για μας είναι ο δρόμος,η θάλασσα,τα δάση,τα βουνά.Είμαστε οδοιπόροι και όλο προχωράμε. Σπίτια και τζάκια για άλλους είναι.

Άβαταρ μέλους
tomas
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 147
Εγγραφή: 07 Μαρ 2005 18:43

Δημοσίευση από tomas » 18 Ιουν 2005 18:45

ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΟΥ.
ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ.

Τάσος Χαρτάς
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 687
Εγγραφή: 13 Μαρ 2005 16:17

Δημοσίευση από Τάσος Χαρτάς » 19 Ιουν 2005 00:43

Αγαπητέ tomas
Έχοντας ένα μαχαίρι στα χέρια σου μπορείς να σκοτώσεις ή να κόψεις ψωμί. Δεν φταίει το μαχαίρι αλλά εσύ που το χρησιμοποιείς.
Το ίδιο ακριβώς συνέβει με το euro, τεράστιας σημασίας εργαλείο αλλά ανάξια τα χέρια που το κρατούσαν.
Όσο για την Ελλάδα μπήκαμε πολύ νωρίς με αποτέλεσμα η οικονομία μας να μην το αντέχει.
Μην πυροβολήτε το euro την ματαιοδοξία μας να θυμηθείτε.
Τα μεταξωτά βρακιά θέλουνε και μεταξωτούς κ....
Tasos Zakynthos

Άβαταρ μέλους
tomas
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 147
Εγγραφή: 07 Μαρ 2005 18:43

Δημοσίευση από tomas » 19 Ιουν 2005 19:58

ΦΙΛΕ ΤΑΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΤΟ ΚΑΙ ΕΠΙΚΥΝΔΥΝΟ. ΤΟ ΕΥΡΩ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΜΟΝΟ ΖΗΜΙΑ ΣΤΟ ΑΝΙΚΑΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΛΛΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΑ ΚΡΑΤΗ ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΣΑΝ ΝΟΜΙΣΜΑ. ΓΙΑΥΤΟ ΜΕ ΤΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΑΠΕΡΡΙΨΑΝ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ. ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΟΛΩΝ ΜΕ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΝΩ-ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΤΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΠΕΡΑ ΑΠΟΤΑΝ ΜΠΗΚΕ ΣΑΝ ΣΙΦΟΥΝΑΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ.

Τάσος Χαρτάς
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 687
Εγγραφή: 13 Μαρ 2005 16:17

Δημοσίευση από Τάσος Χαρτάς » 19 Ιουν 2005 23:55

tomas έγραψε:ΓΙΑΥΤΟ ΜΕ ΤΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΑΠΕΡΡΙΨΑΝ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ. .
Φίλε tomas μετά την καθιέρωση του euro κανένα κράτος δεν έκανε δημοψήφισμα για να το απορρίψει.
Αν εννοείς το ΟΧΙ Γάλλων και Ολλανδών για το Ευρωσύνταγμα, ας μήν ξεχνάμε οτι αυτοί οι δύο λαοί είναι από τους υπέρμαχους της Ε.Ε. και το ΟΧΙ τους, όσο και άν κάποιοι το συκοφαντούν, δεν ήταν ΟΧΙ στην Ενωμένη Ευρώπη αλλά σε αυτό που προσπαθούσαν να προωθήσουν οι ηγέτες μας σαν Ενωμένη Ευρώπη.
Tasos Zakynthos

Άβαταρ μέλους
γιώργοςπήττας
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 49
Εγγραφή: 14 Μάιος 2004 10:36

Δημοσίευση από γιώργοςπήττας » 20 Ιουν 2005 19:48

Πολλά τα κείμενα και οι αναλύσεις για το Γαλλικό και το Ολλανδικό Όχι , που μοιάζει ξαφνικά να συμπαρασύρει ακόμα και λαούς που μέχρι πρότινος ήταν τοποθετημένες θετικά έναντι της Ευρωπαϊκής Συνταγματικής Συνθήκης.

Από την Ελευθεροτυπία μέχρι την Καθημερινή και από την Γερμανική Bild μέχρι τον Guardian της Βρετανίας οι σελίδες ξαφνικά γέμισαν με σκέψεις και στοχασμούς που τόσο καιρό έμεναν στο συρτάρι , αλλά ήταν ''σαν έτοιμα από καιρό''...


Οι αναλύσεις και οι ερμηνείες διίστανται ασφαλώς αλλά καμία δεν αποδίδει καθαρά το πλειοψηφικό ρεύμα του Όχι στη μία ή την άλλη πλευρά.

Για αυτό κιόλας , σε άλλο σημείωμά μου είχα γράψει πως τώρα, είναι η ευκαιρία για την Αριστερά να αποδείξει αν μπορεί να ξαναπάρει την πρωτοπορία στα χέρια της.

Τη «μαγιά» την έχει η Αριστερά.

Και μόνο η Αριστερά , γιατί είναι η μόνη πολιτική δύναμη που έχει δει θετικά μεν την Ευρωπαϊκή Ενοποίηση , αλλά πάντα μιλούσε για μια ''άλλη Ευρώπη'' , αυτή των εργαζομένων και των Πολιτών της.

Και η τεράστια ποιοτική διαφορά της Αριστεράς από την άκρα δεξιά , είναι-μεταξύ άλλων- πως η Αριστερά εκ πεποιθήσεως είναι ανοιχτή στην κοινωνία και δεν πάσχει από την εγγενή κλειστοφοβία της ¶κρας Δεξιάς που επίσης και ας σημειωθεί αυτό ήταν πάντα ο μέγας παραδοσιακός εχθρός όλων σχεδόν των Υπέρ του μέσου Πολίτη Θεσμών που αυτός κατέκτησε ειδικά στη Δυτική Ευρώπη με τεράστιους αγώνες και σε βάθος χρόνου.

Και θα πρέπει να έχουμε πολύ καλά χαραγμένο στο νου μας , πως η Ευρωπαϊκή Συνθήκη (έτσι όπως κατήντησε) αποτελούσε ένα τεράστιο διακύβευμα για αυτούς τους Θεσμούς ακριβως.

Το τεράστιο οπλοστάσιο της παραδοσιακής Αριστεράς σε τοποθετήσεις που έχουν σχέση με τα Ευρωπαϊκά Θέματα , ξεκινώντας από την Λευκή Βίβλο , το Μάαστριχ κλπ υπάρχει. Όσα γίνονται τώρα , είχαν προβλεφθεί μαθηματικά και επιστημονικά , θα το πω ευθέως , είχα προβλευθεί μέσα από την επιστημονικότητα της μαρξιστικής ανάλυσης. (...ακόμα και ο Λεπέν έκανε χρήση μαρξιστικών εξισώσεων για να γίνει πειστικός ο λόγος του)

Ασφαλώς και υπήρξε για μια μεγάλη περίοδο, στάση αναμονής ή και αποδοχής σχετικά , από την Ευρωπαϊκή Αριστερά και αυτό γιατί επί σειρά ετών και στους πρώτους σχεδιασμούς της Ευρωπαϊκής Συνθήκης , στα μέσα προς τέλη της δεκαετίας του 90 η κατεύθυνση ήταν απολύτως διαφορετική.

Τότε , όλες οι ιδέες ήταν γύρω από την Ευρώπη των Πολιτών , την Κοινωνική Ευρώπη και κυρίως την Ευρώπη που πρωτίστως κατοχύρωνε τις κατακτήσεις στο εργασιακό κ.α. των εργαζομένων.

Οι δεκάδες επιτροπές ειδικών και εμπειρογνωμόνων που δούλευαν σε Στρασβούργο και Βρυξέλλες είχαν σα κατεύθυνση την Ευρώπη της Συμμετοχικής Αποκεντρωτικής Δημοκρατίας και οι ιδέες που υπήρχαν ήταν και απολύτως εφαρμόσιμες και κυριολεκτικά συνέθεταν τις προϋποθέσεις για μια Ευρώπη αντίβαρο στη μονοκρατορία των Ηνωμένων Πολιτειών , τόσο σε επίπεδο Μοντέλου Ανάπτυξης όσο και σε επίπεδο εξισορρόπησης.

Με αφορμή το 99 και τους δίδυμους πύργους , στο όνομα του λεγόμενου πολέμου κατά της τρομοκρατίας –που είναι ίσως η μεγαλύτερη φενάκη της ιστορίας - τα πάντα άλλαξαν.

Διότι η «παγκοσμιοποίηση του αντιτρομοκρατικού μηχανισμού που εκπορεύεται από την αυτοκρατορία» δημιούργησε ταυτόχρονα και ενσυνείδητα τους μηχανισμούς εκείνους που επέτρεψαν την μονεταριστική μεταστροφή του Ευρωπαϊκού μοντέλου.

Οι άνθρωποι που δούλεψαν επί σειρά ετών για να παράγουν όλο το νομοθετικό και θεσμικό πλαίσιο μιας Ευρώπης των Πολιτών –τις βάσεις έστω- περιθωριοποιήθηκαν και ουσιαστικά το έργο τους κατέληξε στις καλένδες.

Ωστόσο , όπως βλέπουμε , οι κοινωνίες αντιστέκονται. Και είναι λάθος να νομίζουμε πως η πλειοψηφία στο τέλος θα επιλέξει την απόλυτη εσωστρέφεια που προτείνει η άκρα δεξιά.

Εκτός αν το σύστημα , σπρώξει τον κόσμο σε ακόμα μεγαλύτερη ανέχεια και απελπισία.

Ναι , τότε , θα έχουμε φαινόμενα έντονης εσωστρέφειας , γιατί (και εδώ θα είμαι δογματικός) πάντα οι κοινωνίες σε καταστάσεις κρίσης έχουν την τάση να στρέφονται προς συντηρητικές λύσεις (ανασφάλεια) αντί προς ριζοσπαστικές επιλογές (το προς τα εμπρός λεγόμενο ρίσκο).

Ωστόσο τα πράματα είναι πολύ αμφίρροπα.

Και αυτό , γιατί αφ ενός κοινωνίες όπως η Γαλλική , η Βρετανική και άλλες , έχουν σειρά τεράστιων θεσμικών κεκτημένων που έχουν προέρθει από καθαρά αριστερούς αγώνες και για τα οποία κεκτημένα είναι βέβαιο πως σε μια πιο ώριμη φάση θα συγκρουστούν ακόμα πιο κάθετα με την άκρα δεξιά και αφ ετέρου , ακριβώς σε αυτό το ποιοτικό χαρακτηριστικό θα στηριχθούν και οι Ευρωπαϊκές Ηγεσίες για να «καλμάρουν» τις αντιδράσεις.

Ασφαλώς , υπάρχει ένα ακόμα τεράστιο θέμα , που είναι αυτό του ανοίγματος της Ευρώπης προς την Τουρκία. Και το οποίο είναι εξαιρετικά σημαντικό , γιατί η Τουρκία , όπως είναι τώρα αποτελεί κόκκινο πανί.

Α. Γιατί όπως είπαμε και αλλού , προσφέρει φτηνό εργατικό δυναμικό αλλά και γιατί

Β. Σε μια πιθανή ένταξή της θα κυριαρχήσει αριθμητικά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Εδώ , υπάρχει μια παράμετρος , που δεν λέγεται ούτε μπορεί ποτέ να ειπωθεί δημόσια και επίσημα.

Και είναι η παράμετρος της διάλυσης της Τουρκίας , με τη μορφή που έχει σήμερα και ο περιορισμός της Τουρκικής επικράτειας σε αυτό που λέμε Ευρωπαϊκή Τουρκία (γεωγραφικά και στους πολιτικούς χάρτες) . Κάτι τέτοιο με την ικανοποίηση του ιστορικού αιτήματος της δημιουργίας ενός Κουρδικού Κράτους μοιάζει πολύ πιθανό , για να μη πω βέβαιο.

Στην Ευρώπη θα δώσει μια νέα αγορά αλλά πια , πολύ πιο ελεγχόμενη και μη επικίνδυνη πολιτικά και πολιτιστικά και στην φιλοευρωπαϊκή τουρκική ηγεσία τη δυνατότητα να ξεπεράσει πολλά οικονομικά και κοινωνικά εσωτερικά ζητήματα ώστε να φέρει τη χώρα μπροστά.

Όλα αυτά , έχουν ένα χρονικό ορίζοντα –περίπου- μιας δεκαετίας.

Αυτή η δεκαετία θα δώσει την ευκαιρία σε συντηρητικές κυβερνήσεις να ανέβουν (Γερμανία –Γαλλία και αλλού) κυβερνήσεις που θα επιχειρήσουν να ικανοποιήσουν το λαϊκό αίσθημα με πατριωτικά συνθήματα και το σεγοντάρισμα της άκρας δεξιάς αλλά μετά από λίγο θα συγκρουστούν κάθετα με τις μάζες γιατί τα συμφέροντα της Δεξιάς Συντήρησης νομοτελειακά μετά από λίγο θα έρθουν σε ρήξη όχι μόνο με τους πόθους των απλών ανθρώπων αλλά κυρίως με Θεσμούς –όπως είπα και στην αρχή- που για τις ώριμες δημοκρατίες της Δυτικής Ευρώπης (για τους Πολίτες ) αποτελούν κυριολεκτικά ιερά και όσια.

Και τότε –και επιχειρώ μια πρόβλεψη- θα επιστρέψει πολύ πιο ώριμη και πολύ πιο ευέλικτη η Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία , πιο ισορροπημένη και απαλλαγμένη σε μεγάλο βαθμό από το απροκάλυπτο καρκίνωμα του μονεταριστικού νεοφιλευθερισμού και θα προτείνει τα πάντα από την αρχή , σε άλλες βάσεις .

Σίγουρα , δεν επιστρέψουμε στα πρώτα σχέδια της Ευρώπης των Πολιτών έτσι όπως τα ονειρεύτηκαν κάποιοι τολμηροί στα χρόνια του 90 αλλά επίσης σίγουρα επίσης , θα έχουν γίνει κάποια πολύ πιο σωστά βήματα προς την κατεύθυνση μιας Ευρώπης που αν μη τι άλλο θα κατοχυρώνει τους Πολίτες της και δεν θα τους αφήνει έρμαια στην απρόσωπη Αγορά –όπως επιχειρήθηκε τώρα.

Συνεχίζω και πιστεύω πως η Ευρωπαϊκή Ενοποίηση , είναι μονόδρομος.

Ας το πω και αλλιώς. Η διάλυση της Ε.Ε. θα είναι η μεγαλύτερη νίκη του αμερικανικού ιμπεριαλισμού , ο οποίος πια , χωρίς ένα εννιαίο πανευρωπαϊκό μέτωπο απέναντί του θα ''αγοράζει'' κατά βούληση συμμάχους για τις εκάστοτε επεκτατικές πολιτικές του.

Και για να τελειώσω , άλλο ένα ερέθισμα. Η κατάσταση έτσι όπως είναι διαμορφωμένη αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη και κυρίως σε Γερμανία -Γαλλία θυμίζει εξαιρετικά πολύ (σε πολλά επίπεδα) την περίοδο του μεσοπολέμου , την περίοδο που βρήκε έδαφος γόνιμο και αναπτύχθηκε ο Ναζισμός .

Αυτό , αποτελεί μια κοινή διαπίστωση πάμπολλων αναλυτών , διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων. Και αυτή η κατάσταση , απαιτεί Σκέψη και εγρήγορση και όχι αβασάνιστη παράδοση στα συνθήματα του λαϊκισμού , από όπου και να έρχεται αυτός ο λαϊκισμός.
αύριο , είναι πολύ σημαντική μέρα. μην το ξεχνάς , είναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου.

Τάσος Χαρτάς
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 687
Εγγραφή: 13 Μαρ 2005 16:17

Δημοσίευση από Τάσος Χαρτάς » 21 Ιουν 2005 03:10

γιώργοςπήττας έγραψε:
Ας το πω και αλλιώς. Η διάλυση της Ε.Ε. θα είναι η μεγαλύτερη νίκη του αμερικανικού ιμπεριαλισμού , ο οποίος πια , χωρίς ένα εννιαίο πανευρωπαϊκό μέτωπο απέναντί του θα ''αγοράζει'' κατά βούληση συμμάχους για τις εκάστοτε επεκτατικές πολιτικές του
Συμφωνώ διαφωνώντας.
Αμερικάνικος Ιμπεριαλισμός, και πως να τον πόλεμίσεις; Με τον σταυρό στο χέρι; Όμορφα λόγια, πολύ όμορφα για να είναι αληθινά.
Ας δούμε την Ιστορία, τις μεγάλες αυτοκρατορίες, καμμιά δεν έπεσε καμμιά δεν παρήκμασε γιατί το αντίπαλο "δέος" γινόταν ποιό φιλελεύθερο, ποιό ας πούμε σοσιαλιστικό, ποιό "αριστερό" για την εποχή του, την όποια εποχή.
Η ιστορία είναι εκεί.
Και ας πούμε επιτέλους την αλήθεια, την αλήθεια που όλοι ξέρουμε αλλά φοβόμαστε και να την σκευτούμε.
Οποιαδήποτε κυβέρνηση όποιας αποχρώσεως όταν έχει τα μέσα(και σήμερα υπάρχουν πολλά) να ελέγξει τις μάζες θα το κάνει με μεγάλη ευχαρίστηση.
Όλες οι κυβερνήσεις κλίνουν πρός την άκρα Δεξιά ή την άκρα Αριστερά.
Δεν κάνουν τα χρώματα ή οι ιδεολογίες την καλή διακυβέρνηση αλλά οι άνθρωποι.
Στην γενέτηρα της Δημοκρατίας υπάρχει και ένα πολίτευμα που ονομαζόταν πεφωτισμένη τυραννία.
Οι άνθρωποι, μόνο οι άνθρωποι....Απλοποιήσαμε πολύ τα πράγματα, βαφτήκαμε πολύ,δέν ψάχνουμε τον άριστο αλλά κάποιον που να μας μοιάζει.
Δημοκρατία κύριοι είναι άραγε η γνώμη των πολλών ή του ενός και είδικού;
Συγνώμη αλλά ο Πλάτωνας είναι εκεί απέναντί μου και μου "βγάζει" το μάτι.
Δεν μπορώ να κάνω ότι δεν τον βλέπω.
Tasos Zakynthos

ΜΙΧΑΛΗΣ
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 121
Εγγραφή: 23 Αύγ 2004 15:23

Δημοσίευση από ΜΙΧΑΛΗΣ » 27 Ιουν 2005 13:10

Έστω και κατόπιν εορτής εγώ θα ψήφιζα ΝΑΙ σε αυτό το Ευρωσύνταγμα. Όχι επειδή είναι τέλειο ή επειδή συμφωνώ με όλα όσα λέει. Συμμερίζομαι πολλές από τις διαφωνίες που διατυπώθηκαν στις προηγούμενες σελίδες. Όμως πιστεύω ότι θα μπορούσε να είναι μια αρχή πάνω στην οποία θα μπορούσαμε να χτίσουμε κάτι ακόμα καλυτερο.

Άβαταρ μέλους
tomas
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 147
Εγγραφή: 07 Μαρ 2005 18:43

Δημοσίευση από tomas » 28 Ιουν 2005 11:28

Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΠΕΤΥΧΕ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ, ΣΤΑ 3 ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΗΣ ΕΔΩΣΕ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΜΗΣ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΛΙΓΟ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΑΡΜΟΖΕ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΡΧΗ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΡΧΗ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ. ΠΡΟΠΑΝΤΩΣ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ ΤΥΦΩΝΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩ.

Dorian
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 424
Εγγραφή: 17 Φεβ 2004 20:07

Δημοσίευση από Dorian » 29 Ιουν 2005 14:04

Έχω ήδη από παλιότερα δηλώσει την αντίθεση μου ή έστω τον προβληματισμό μου για το Σύνταγμα. Βλέπω ότι η αρνητική ψήφος επικρατεί, και μάλλον δίκαια, βλέπω όμως ταυτόχρονα πώς οι λόγοι που οδηγούν στην αρνητική ψήφο δεν είναι, κατά την προσωπική μου άποψη, οι σωστοί.

Αρκετοί συνομιλητές καταφέρθηκαν κατά του ευρώ. Μά για ένα νόμισμα πρόκειται, όχι για μια οντότητα που αυτενεργεί. Προφανώς οι επικρίσεις αφορούν τις διάφορες στρογγυλοποιήσεις και την "περιφρόνηση" του κοινού για τα μικρής αξίας νομίσματα. Όμως θα μου επιτρέψετε να πώ πώς αυτά δεν αφορούν το ίδιο το ευρώ ή τη Νομισματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, αλλά τους αγορανομικούς ελέγχους και το κούφιο κεφάλι μας. Θυμάστε άραγε τί σήμαινε στη δεκαετία του 80 η υποτίμηση της δραχμής; Σήμαινε πώς μέσα σε μια νύχτα ο μέσος Έλληνας έβλεπε την περιουσία του που ήταν σε μορφή ρευστού, ή ομολογιακών τίτλων με ρήτρα δραχμής, να μειώνεται 10 και 20%. Μέσα σε μια νύχτα. Γιατί τόσο εύκολα ξεχνούμε πώς το ευρώ εισήγαγε στα οικογενειακά δημοσιονομικά μας το ύψιστο αγαθό της νομισματικής λειτουργίας: τη σταθερότητα. Για τα καθημερινά προβλήματα που σχετίζονται με το ευρώ μην κατηγορείτε το νόμισμα, κατηγορείστε τους χρήστες του. Διάβασα ότι οι Ευρωπαίοι καταψήφισαν με δημοψήφισμα το ευρώ. Δεν έχω ακούσει ότι έγινε τέτοιο δημοψήφισμα, αν κάνω λάθος σας παρακαλώ ενημερώστε με.

Αγαπητέ Tomas μιλάς για τα 3 πρώτα χρόνια ύπαρξης της Ε.Ε. Δεν το καταλαβαίνω, η ΕΕ υφίσταται δεκαετίες τώρα. Όπως και η αδυναμία της όχι μόνο να αντιταχθεί στους Αμερικανούς, αλλά να παράξει πολιτική σκέψη και λόγο.

Απάντηση