Οι ατομικες βομβες στην Ιαπωνια

Άβαταρ μέλους
Alex
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 539
Εγγραφή: 17 Φεβ 2004 11:35

Δημοσίευση από Alex » 18 Νοέμ 2005 12:45

Δεν είμαι σίγουρος αν ιστορικά τεκμηριώνεται πώς η Ιαπωνία δε θα συνθηκολογούσε με άλλο τρόπο. Έχω την εντύπωση πώς μετά την πτώση της Γερμανίας υπήρξαν κάποιες έμμεσες διερευνητικές επαφές, σε διπλωματικό επίπεδο, με πρωτοβουλία της Ιαπωνίας, τις οποίες όμως πάγωσε η διακύρηξη του Potsdam.

Άβαταρ μέλους
Chameleons
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 462
Εγγραφή: 10 Απρ 2005 02:49

Δημοσίευση από Chameleons » 28 Νοέμ 2005 01:15

Παρακολουθησα σημερα ενα θαυμασιο ντοκυμανταιρ στο καναλι της Βουλης το οποιο αναφεροταν στον ρολο του Ιαπωνα αυτοκρατορα και γενικα την ολη εμπλοκη της Ιαπωνιας στον Β' ΠΠ.
Συμπερασματικα συμφωνουσε με αυτα που εχω αναφερει εδω ...

Απο κει και επειτα βεβαια φιλε Αλεξ κανεις μας δεν μπορει να ειναι σιγουρος 100% για τιποτα οντως ,αν και το ντοκυμανταιρ αυτο το οποιο ηταν αξιολογο και ουδετερο δεν αφησε καν να εννοηθει οτι υπηρξε καμμια προσπαθεια φανερη και επισημη τουλαχιστον απο πλευρας Ιαπωνων .
Επισης...
Φοβερο ...ο Ιαπων αυτοκρατορας εκτος του οτι δεν μπορουσαν να τον κοιταξουν καταματα οι υπηκοοι του(προσωποποιηση του ηλιου),μιλουσε μια λογια διαλεκτο της Ιαπωνικης που καταλαβαιναν ελαχιστοι και οχι ο λαος του!!
Οποτε ,την μοναδικη φορα που μιλησε στο ραδιοφωνο απ'ευθειας στο λαο για να αναγγειλει την συνθηκολογηση μετα τις 2 Α.Β. ο λαος δεν καταλαβαινε και χρειαστηκαν ειδικοι μεταφραστες για να τους πουν τι ηθελε να πει !!!Οταν καταλαβε ο λαος την συνθηκολογηση ακολουθησε 3ημερο πενθος με ομαδικα χαρακιρι κτλπ...
Kung-fu master

Άβαταρ μέλους
Alex
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 539
Εγγραφή: 17 Φεβ 2004 11:35

Δημοσίευση από Alex » 09 Ιαν 2006 02:18

Δυστυχώς δεν μπορώ να εντοπίσω το πού διάβασα ή άκουσα περί προσπαθειών συνθηκολόγησης της Ιαπωνίας. Παρεπιτπτοντως το κανάλι της Βουλής όντως έχει μερικές εξαιρετικές εκπομπές. Μεταξύ των οποίων και το υπέροχο "Μάλιστα κύριε υπουργέ".

Άβαταρ μέλους
Chameleons
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 462
Εγγραφή: 10 Απρ 2005 02:49

Δημοσίευση από Chameleons » 09 Ιαν 2006 02:55

Αγαπητε Αλεξ ,η σειρα αυτη ειναι απιστευτη την θυμαμαι οταν προβαλλοταν στην κρατικη τηλεοραση τοτε αρχες 80 τελη 70 ,οταν ειχε γυριστει.
Εχει εξαιρετικες εκπομπες...οταν δεν προβαλλει την βουλη!!
Kung-fu master

Κώστας Δελήμπασης
Ιδρυτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 134
Εγγραφή: 10 Φεβ 2004 11:43

Δημοσίευση από Κώστας Δελήμπασης » 24 Μαρ 2006 15:14

Αγγίζετε ένα θέμα τεράστιας σημασίας, το οποίο όμως έχει σε μεγάλο βαθμό αγνοηθεί, απλώς επειδή την ιστορία τη γράφουν οι νικητές.

Κατ' αρχήν θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση: δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην Ιαπωνία έπεσαν δύο βόμβες και όχι μία, γεγονός πολύ σημαντικό για την ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τη σκοπιμότητα της πράξης.

Επίσης σημαντικό είναι να δει κανείς τις απόψεις μερικών εκ των πρωταγωνιστών:
1. Από τα απομνημονεύματα του Ναυάρχου Leahy, διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Προέδρου Truman: ...Η χρήση αυτού του βάρβαρου όπλου στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι δεν είχε καμία ουσιαστική επίδραση στην έκβαση του πολέμου με την Ιαπωνία. Οι Ιάπωνες είχαν ήδη ηττηθεί και ήταν έτοιμοι να παραδοθούν....

2. Ο Ναύαρχος Nimitz, διοικητής του Στόλου του Ειρηνικού, 2 μήνες μετά το τέλος του πολέμου δήλωσε στους New York Times (6/10/1945): Στην πραγματικότητα οι Ιάπωνες είχαν ήδη ζητήσει τη συνθηκολόγηση, πριν τη ρίψη των βομβών... Από καθαρά στρατιωτικής απόψεως, η ατομική βόμβα δεν έπαιξε κανένα απολύτως ρόλο στην ήττα της Ιαπωνίας...

3. Τηλεγράφημα του Ιάπωνα Υπουργού των Εξωτερικών, Τόγκο, προς τον πρεσβευτή στη Μόσχα, στις 12 Ιουλίου του 1945, το οποίο υπεκλάπη από τους Αμερικανούς: Το γεγονός πώς οι Αμερικανοί υπαναχώρησαν από τη Χάρτα του Ατλαντικού (κοινή διακύρηξη των Roosevelt και Churchill τον Αύγουστο του 1941 για τους στόχους της ειρήνης, στην οποία αναφερόταν πώς θα υπηρχε απόλυτος σεβασμός της απόφασης του κάθε λαού για το είδος της κυβέρνησης που αυτός θα επιθυμούσε) καθιστά αδύνατη τη σύναψη ειρήνης...
Η συγκεκριμένη διαπίστωση αφορά το τελεσίγραφο του Truman από το Potsdam και τη θέση των ΗΠΑ που δε δεχόντουσαν να εγγυηθούν τη θέση του Αυτοκράτορα μετά τη συνθηκολόγηση.

Είναι ασφαλές να συμπεράνει κανείς πώς οι δύο σημαντικές παράμετροι της υπόθεσης είναι η άρνηση των Αμερικανών να εγγυηθούν τη θέση του Αυτοκράτορα και η είσοδος της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο κατά της Ιαπωνίας.

Η πολιτική ηγεσία της Ιαπωνίας ήδη από τις αρχές του 1945, είχε συνειδητοποιήσει πώς ο πόλεμος είχε χαθεί. Στις αρχές του καλοκαιριού αναζητούσε πλέον ανοικτά κάποιο τρόπο να πείσει τους σκληροπυρηνικούς στρατιωτικούς να προβούν σε κινήσεις που έφερναν το τέλος του πολέμου. Τον Ιούλιο-Ιούνιο του 1945 είχαν γίνει προσεκτικές επαφές κρούσεις στη Μόσχα για τη δυνατότητα πίεσης προς τους Αμερικανούς για μια ειρήνη με τους όρους της Χάρτας του Ατλαντικού και όχι του Potsdam.

Οι Αμερικανοί είχαν στη διάθεσή τους, μέσω των υποκλοπών ραδιοσημάτων, ένα ακόμα τηλεγράφημα του Ιάπωνα υπουργού των εξωτερικών Τόγκο προς τον πρεσβευτή του στη Μόσχα, σύμφωνα με το οποίο:
Εάν η Ρωσία αποφασίσει να εκμεταλλευτεί την αδυναμία μας και να μας επιτεθεί, τότε η θέση μας θα είναι απελπιστική.

Ένα χρόνο μετά τον πόλεμο, το 1946, η Στρατιωτική Υπηρεσία των πληροφοριών του Υπουργείου Πολέμου των ΗΠΑ, ανέφερε σε μια έκθεσή της:
Ο Αυτοκράτορας και οι σύμβουλοί του είχαν πάρει την απόφαση να τερματίσουν τον πόλεμο τουλάχιστο από τις 20 Ιουνίου 1945 και μέχρι την είσοδο της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο, στις 8 Αυγούστου, προσπαθούσαν προς την κατεύθυνση αυτή. Προσπαθούσαν να βρουν μια αφορμή ώστε να πείσουν τη σκληροπυρηνική φράξια των στρατιωτικών ότι η Ιαπωνία είχε ηττηθεί και πρέπει να συνθηκολογήσει. Η είσοδος της Ρωσίας στον πόλεμο θα αποτελούσε αυτή την αφορμή και θα ήταν αρκετή για να πείσει ότι η παράδοση ήταν αναπόφευκτη .... Είναι σχεδόν σίγουρο πώς ο πόλεμος θα είχε τελειώσει μόνο με την είσοδο της Ρωσίας σε αυτόν, κατά της Ιαπωνίας.
Να σημειωθεί ότι οι παραπάνω διαπιστώσεις δεν ήταν αποτέλεσμα της μεταπολεμικής έρευνας αρχείων και των ανακρίσεων των Ιαπώνων ηγετών, αλλά προέκυπταν από το άφθονο υλικό Ιαπωνικών επικοινωνιών που υποκλεπτόταν από τις Αμερικανικές υπηρεσίες. Επρόκειτο δηλαδή για στοιχεία που ήταν διαθέσιμα προς αξιολόγηση το καλοκαίρι του 1945.

Με βάση όλα τα υπάρχοντα δεδομένα είναι ασφαλές να υποθέσει κανείς πώς οι ατομικές βόμβες δεν ήταν απαραίτητες για τη συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας το καλοκαίρι του 1945 και κάποιοι στην Αμερικανική ηγεσία, αν όχι το σύνολό της, το γνώριζαν. Οι Αμερικανοί ήξεραν από τις υποκλοπές των επικοινωνιών των Ιαπώνων ότι υπήρχε η πολιτική βούληση για συνθηκολόγηση. Όμως τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια της Ιαπωνικής πολιτικής ηγεσίας με τη διατύπωση του Potsdam. Ήξεραν ότι η απλή κήρυξη πολέμου από τη Σοβιετική Ένωση θα μπορούσε να αποτελέσει το τελειωτικό χτύπημα, όμως ήθελαν αφενός να αποφύγουν την εμπλοκή των Σοβιετικών στα ζητήματα της Απω Ανατολής και αφετέρου δεν ήθελαν να δείξουν αδυναμία με μια έκκληση προς αυτούς για είσοδο σε αυτό το θέατρο επιχειρήσεων.

Αρα η ρίψη των βομβών ήταν μια πολιτική απόφαση και ώς τέτοια πρέπει να κρίνεται. Αποφάσισαν ότι ήθελαν να τελειώσουν τον πόλεμο μόνοι τους και με την ολοκληρωτική επικράτηση έναντι του εχθρού. Μια αυθαίρετη, αλλά όχι αδικαιολόγητη, επισήμανση είναι και το ότι οι βόμβες αποτελούσαν και ένα μήνυμα προς όλους τους ενδιαφερόμενους για την επόμενη, μετά τη λήξη του πολέμου, ημέρα.

Άβαταρ μέλους
phantom
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 389
Εγγραφή: 28 Φεβ 2004 17:32

Δημοσίευση από phantom » 02 Απρ 2006 01:46

Δηλαδη σα να λέμε ότι τς έριξαν για να τρομαξουν τους Ρώσους.
Αναζητητής της Αλήθειας

Demo
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 19
Εγγραφή: 09 Αύγ 2006 11:58

Δημοσίευση από Demo » 17 Αύγ 2006 11:29

Δηλαδή άν κατάλαβα καλά περιμένετε από κάποιον εμπόλεμο που έχει στα χέρια ένα απόλυτο όπλο , να μην το χρησιμοποιήσει μήπως και κατηγορηθεί στο μέλλον για ανάρμοστη συμπεριφορά !!! ΟΠΟΙΟ κράτος και άν διέθετε ατομική βόμβα εκείνη την εποχή θα την χρησιμοποιούσε. Οι λόγοι είναι πολλοί : τελειώνεις τον πόλεμο προς όφελός σου γλυτώνοντας έστω και 1000 στρατιώτες σου , επιβάλλεσαι στους άλλους , εκδικείσαι εάν δέχτηκες επίθεση , παρατηρείς τα άποτελέσματα της βόμβας ώστε να την κάνεις ισχυρότερη κ.λ.π. Η ηθική όπως την εννούμε εκ του ασφαλούς σήμερα και τα συναισθήματα δεν έχουν καμμία θέση στις διεθνείς σχέσεις και ειδικά στον πόλεμο . Και βέβαια άν κερδιζε ο Χίτλερ και ο Αξονας θα ξέραμε διαφορετικά την Ιστορία...

Άβαταρ μέλους
fluke
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 433
Εγγραφή: 12 Ιαν 2005 21:12

Δημοσίευση από fluke » 18 Αύγ 2006 01:59

Όλες οι απόψεις συγκλίνουν ότι ο πόλεμος είχε τελειώσει και δεν υπήρχε κανένα στρατιωτικό όφελος από τη ρήψη της 1ης ατομικής πόσο μάλλον και της 2ης.
Υπήρχε καλύτερη ευκαιρία να δοκιμαστεί ένα τέτοιο όπλο (περίοδος πολέμου γαρ) σε πραγματικές συνθήκες?? Το πιο απάνθρωπο πείραμα στην ιστορία της ανθρωπότητας και παγκόσμια επίδειξη δύναμης από την εκκολαπτόμενη υπερδύναμη με την σιωπηρή αποδοχή.

Βέβαια μην ξεχνάμε ότι σε κάθε πολεμική σύγκρουση ειδικά των τελευταίων δεκαετιών που γίνεται, επαναλαμβάνεται το ίδιο σενάριο σε μικρότερη κλίμακα, δηλαδή νέες τεχνολογίες της πολεμικής βιομηχανίας δοκιμάζονται στο πεδίο της μάχης, ξανά και ξανά με την "αποδοχή" της παγκόσμιας κοινής γνώμης
Through these city nightmares you'd walk with me And we'd talk of it with idealistic assurance That like these urban nightmares We'd blacken each other skies

Άβαταρ μέλους
Αιών
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 46
Εγγραφή: 24 Μαρ 2007 10:12

Δημοσίευση από Αιών » 11 Ιουν 2007 09:35

Κανονικά οι Αμερικανοί έπρεπε να δικαστούν για εγκλήματα πολέμου για ότι έκαναν με τις ατομικές βόμβες.

Άβαταρ μέλους
Στέλιος
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 36
Εγγραφή: 12 Νοέμ 2006 16:32

Δημοσίευση από Στέλιος » 18 Ιουν 2007 12:48

Σε αυτό μάλλον έχεις δίκιο και όχι μόνο για τις ατομικές βόμβες αλλά και για τους μεγάλους βομβαρδισμούς πόλεων κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Απάντηση