Κι αν η Α.Αθήνα είχε νικήσει στη Σικελική Εκστρατεία?

Μικρά και μεγάλα γεγονότα, γνωστές και άγνωστες πτυχές της ιστορίας, από την προϊστορία και την αρχαιότητα μέχρι σήμερα
Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Δημοσίευση από Ζήνων » 28 Νοέμ 2006 14:42

lakedaimonios έγραψε:Καλως τον Ζήνων! Χαίρομαι που ''ενεργοποιήθηκες''
Γράφεις :
είναι λάθος να παραβλέπουμε πως όταν η Ελλάδα κατακτήθηκε απ` τη Ρωμη μετρούσε ήδη 2,000 χρόνια ύπαρξης και ήταν επόμενο να έχει "φθαρεί."

και έχεις δίκιο ,αλλά το θέμα είναι ότι αν η Σικελική εκστρατεία είχε αλλάξει την τροπή της ιστορίας( ενιαία Ελλάδα ή έστω στρατιωτικά ενωμένη χωρίς άλλους εμφύλιους) πιστεύω πως δεν είχαν την γνωστή κατάληξη οι Ελληνορωμαικοί πόλεμοι.
Επίσης γράφεις:
Και κυρίως , ο Αλέξανδρος δεν πρόδωσε ποτέ κανέναν.
Ναι..αλλά σκότωσε με τα ίδια του τα χέρια ανθρώπους δικούς του..

Νομίζω,
με τα ίδια του τα χέρια μόνο μιά φορά και ήταν τύφλα.
Όχι πως άμα πιείς τ` άντερά σου επιτρέπεται δηλαδή, αλλά όσο να`ναι έχει διαφορά. Ακόμη και στα σημερινά δικαστήρια αλλιώς τιμωρείται ο στεγνός κι αλλιώς ο πιωμένος φονιάς.
Τώρα , γιά τα "ΑΝ" ότι είχα να πω το είπα. Δεν είναι συζήτηση γιά να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει κανείς, σωστά;
:-)

υγ
καλώς σας βρήκα

Avaris
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 51
Εγγραφή: 14 Οκτ 2006 18:45

Δημοσίευση από Avaris » 28 Νοέμ 2006 20:15

fluke έγραψε:Αν μιλήσουμε υποθετικά μόνο σε σχέση με τον Αλκιβιάδη μπορεί όντως να δημιουργούσε μια τέτοια αυτοκρατορία ισάξια ή και μεγαλύτερη του Μ. Αλεξάνδρου. Η τύχη της όμως κατά πάση πιθανότητα θα ήταν η ίδια: διαμελισμός σε επαρχίες, διαμάχες και παρακμή.
Από και πέρα γενικότερα στην εληνική ιστορία υπήρξαν πλήθος από προσωπικότητες που θα μπορούσαν να σηκώσουν την Ελλάδα ψηλά, καθώς και πλήθος από ιστορικές ευκαιρίες. Αλλά πάντα υπερτερούσαν τα κλασικά Ελληνικά χαρακτηριστικά που φτάνουν μέχρι τις μέρες μας...
Φίλε μου Fluke,

όταν διαμελίστηκε η αυτοκρατορία του Μ.Αλεξάνδρου, ήδη υπήρχε ανεπτυγμένη η Ρώμη.
Άρα, τα Ελληνιστικά Βασίλεια ήταν μεταξύ Σφύρας (αναβίωση Περσίας) και Άκμωνος (Ρώμη).
Στην περίπτωση του Αλκιβιάδη δεν υπήρχε ο Άκμωνας.
Δεύτερον, τα Ελληνιστικά βασίλεια εμφορούνταν απο την Νοοτροπία της Ανατολής χωρίς να είναι Ανατολίτες. Αφύσικο λοιπόν, αταίριαστο πολιτειακό σύστημα και φιλοσοφία για τα Ελληνικά δεδομένα. Κάτι που τους έφθειρε εντέλει.
Αντιθέτως, στην περίπτωση της Δυτικής επέκτασης του Αλκιβιάδη, το Ελληνικό Βασίλειο θα διατηρούσε την Ελληνική κουλτούρα και φιλοσοφία. Όπως ακριβώς την διατήρησε και η Ρώμη και επιβλήθηκε για 4 αιώνες.

Εαν λοιπόν, με τις δυσμενέστατες ιστορικές συγκυρίες της Ελληνιστικής περιόδου, τα Ελληνιστικά Βασίλεια άντεξαν 3 αιώνες, φαντάσου χωρίς ανταγωνισμό, πόσο θα άντεχαν στην περίπτωση του Αλκιβιάδη!

Όσον αφορά τα χαρακτηριστικά των Ελλήνων που καθήλωσαν επι 2000 χρόνια την Ελλάδα στην ανυπαρξία, έχουν τη βάση τους πιστεύω ακριβώς σ' εκείνη την περίοδο.
Στον Λεγόμενο Χρυσό Αιώνα είχε την μεγάλη ευκαιρία να "μετεξελιχθεί" ο Έλληνας σε Πολίτη της Ελλάδας και κατόπιν του Κόσμου.
Αντ' αυτού, προτίμησε να παραμείνει Πολίτης της Πόλης.
Πεισματικά.
Μέχρι την ημέρα (400 χρόνια μετά) που κάλεσε τους Ρωμαίους ως Χωροφύλακες στο σβέρκο του.
Εαν όμως είχαν κάνει την "Υπέρβαση" στη Σικελική Εκστρατεία, η "μέθη" της Μεγάλης Νίκης θα τους είχε "ανοίξει τόσο πολύ την όρεξη" για Νέες Κατακτήσεις και Αποικίες στη Δύση και στο Βορρά που θα άλλαζε και η Ψυχολογία τους και η Πολιτειακή Φιλοσοφία τους αναγκαστικά.

Λογικά, θα είχαν μπροστά τους πολύ περισσότερους αιώνες να σφυρηλατήσουν την "αυτοκρατορική νοοτροπία".

Τέλος πάντων, πιθανολογίες, σενάρια και υποθέσεις κάνουμε...
...οπότε επιτρέπονται και τα ....κινηματογραφικά άλματα... :wink:
Avaris Veritas Vos Liberabit

Avaris
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 51
Εγγραφή: 14 Οκτ 2006 18:45

Δημοσίευση από Avaris » 28 Νοέμ 2006 20:37

lakedaimonios έγραψε: Αυτό που με βρίσκει κάπως αντίθετο είναι κατάληψη της Πελλοπονήσου από την Αθήνα,νομίζω ότι ποτέ δεν θα γινόταν όσο υπήρχε Σπάρτη :wink:
Φίλε μου Λακεδαιμόνιε,

σωστές οι εκτιμήσεις σου, αλλά ακόμη και η Σπάρτη υπέκυψε στις Μακεδονικές Φάλαγγες. Θα μου πεις ήταν 100 χρόνια μετά, αλλά μην ξεχνάμε πόσες φορές ζήτησε συνθηκολόγηση. Και μπροστά σε μια Αθήνα με τέτοια τεράστια Δύναμη πλέον μετά απο μια νικηφόρα Σικελική εκστρατεία, δεν πιστεύω πως θα μπορούσε να αντέξει τον αποκλεισμό και τις "υποκινούμενες" εξεγέρσεις των Ειλώτων.

Πέρα από την πλάκα πάντως το πολίτευμα της Αθήνας δεν προδιαθέτει για αυτοκρατορίες όπως εκείνη του Μ.Α , όπως επίσης και εκείνο της Σπάρτης,
παρόλο που μιλάμε για δύο πόλεις με αρκετά διαφορετική φιλοσοφία νομίζω ότι αυτό ήταν το κοινό τους σημείο.
Το Αθηναϊκό πολίτευμα σίγουρα δεν "βόλευε" για αυτοκρατορία.

Χρειάζεται "υπερεξουσίες" ένα τέτοιο εγχείρημα.

Το Σπαρτιατικό Πολίτευμα θα μπορούσε - με μικρές βελτιώσεις - να πριμοδοτήσει ένα τέτοιο εγχείρημα εαν λυνόταν το πρόβλημα των Ειλώτων και των συχνών επαναστάσεών τους.
Αλλά, αφού βρήκαν τη λύση οι Αθηναίοι με τους δούλους θα την έβρισκαν
και οι Σπαρτιάτες.
Άλλωστε, οι αναλογίες ήταν παρόμοιες.
Εαν δεν απατώμαι, (δεν έχω το σχετικό βιβλίο μπροστά μου αυτή τη στιγμή) μιλάμε για αναλογία 10,000 Αθηναίων πολιτών έναντι 400,000 δούλων (ελπίζω να μην παρεκλίνω πολύ απο την "ακρίβεια").

Παρόμοιες αναλογίες βρίσκουμε και στην Κόρινθο και στην Σπάρτη.
Avaris Veritas Vos Liberabit

lakedaimonios
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 177
Εγγραφή: 27 Ιουν 2006 17:19

Δημοσίευση από lakedaimonios » 28 Νοέμ 2006 20:45

Ζήνων έγραψε:
lakedaimonios έγραψε:Τώρα , γιά τα "ΑΝ" ότι είχα να πω το είπα. Δεν είναι συζήτηση γιά να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει κανείς, σωστά;
Σωστά, άλλωστε υποθέσεις κάνουμε και βάζει ο καθένας την φαντασία του να καλπάζει.Ετσι και εγώ που πολύ θα ήθελα να μην είχε γίνει ο Αθηναικός πόλεμος :wink:
Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ

lakedaimonios
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 177
Εγγραφή: 27 Ιουν 2006 17:19

Δημοσίευση από lakedaimonios » 28 Νοέμ 2006 20:57

Avaris έγραψε:
Φίλε μου Λακεδαιμόνιε,

σωστές οι εκτιμήσεις σου, αλλά ακόμη και η Σπάρτη υπέκυψε στις Μακεδονικές Φάλαγγες. Θα μου πεις ήταν 100 χρόνια μετά, αλλά μην ξεχνάμε πόσες φορές ζήτησε συνθηκολόγηση. Και μπροστά σε μια Αθήνα με τέτοια τεράστια Δύναμη πλέον μετά απο μια νικηφόρα Σικελική εκστρατεία, δεν πιστεύω πως θα μπορούσε να αντέξει τον αποκλεισμό και τις "υποκινούμενες" εξεγέρσεις των Ειλώτων.

Οντως έτσι έγινε, όμως εδώ μια μικρή παρένθεση
Οι σπαρτιάτες μέχρι τότε δεν είχαν τείχη γιατί θεωρούσαν ότι τα τείχη τους είναι οι άντρες τους ,και την συγκεκριμένη περίοδο η Σπάρτη υπέφερε από έλλειψη πλυθησμού γηγενή (δηλαδή σπαρτιατών) τώρα αυτά σε συνδυασμό με τον μεγάλο αριθμό ειλωτών,αλλά και με την κατάρρευση των ηθικών αξιών της πόλης(είχε αρχίσει να χάνεται το ''λακωνίζειν'' και η διατήρηση της απλής ζωής του πολεμιστή-πολίτη) έφεραν σιγά σιγά την παρακμή
Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ

Avaris
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 51
Εγγραφή: 14 Οκτ 2006 18:45

Δημοσίευση από Avaris » 28 Νοέμ 2006 21:32

quote="Ζήνων"

Νομίζω ότι
α) είναι λάθος να παραβλέπουμε πως όταν η Ελλάδα κατακτήθηκε απ` τη Ρωμη μετρούσε ήδη 2,000 χρόνια ύπαρξης και ήταν επόμενο να έχει "φθαρεί."
Κατά τη γνώμη μου η Ρώμη ως νέα και άφθαρτη δύναμη, δύσκολα μπορούσε να αντιμετωπιστεί.
Φίλε μου Ζήνωνα,

πολύ σωστή η εκτίμησή σου περί "φθοράς" κατά την κατάρρευση των Ελληνιστικών Βασιλείων.

Την περίοδο όμως του Πελοπονησσιακού πολέμου, δεν υπήρχε φθορά ακόμη.
Αντιθέτως, η Ελληνική φωτιά ήταν στο ζενίθ της και γεννούσε διαρκώς ισχυρούς Πολέμαρχους. Με αποκορύφωμα αν θες τον Αλέξανδρο.

Τον καιρό της Σικελικής εκστρατείας η Ρώμη δεν μπορούσε να καθορίσει ούτε τα του οίκου της. Πόσο δε μάλλον να εκστρατεύσει. Ακόμη και αμυντικά.
Απ` την άλλη μεριά , ακόμη και αν η Αθήνα νικούσε στη Σικελία δεν σημαίνει ότι θα μπορούσε να ελέγξει όλο το νησί.
Υπήρχαν και Καρχηδόνιοι στο νησί , που άντεξαν γιά πολύ ακόμη μετά την Αθηναϊκή εκστρατεία. Παίζει λοιπόν και το σεναριο εμπλοκής της Αθήνας με την Καρχηδόνα, πριν οι Ρωμαιοι μπουν στο παιχνίδι..
Σωστή επισήμανση φίλε μου. Εδώ δεν μπορούσε η Αθήνα να ελέγξει την ίδια την Αττική. Κάθε που έρχονταν για επιδρομή οι Σπαρτιάτες, οι Αθηναίοι κλείνονταν στα τείχη και παρακολουθούσαν τους Σπαρτιάτες να καίνε τα πάντα. Θα κατάφερναν να "κρατήσουν" τη Σικελία εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά?

Γι' αυτό λέω πως μόνον εαν έκαναν την "υπέρβαση" θα τα κατάφερναν. Ο Αλέξανδρος ας πούμε τα κατάφερε.

Η Καρχηδόνα, ναι έχεις απόλυτο δίκαιο, ήταν ο "αστάθμητος παράγοντας" της εποχής. Αλλά πιστεύω πως δεν ήθελε ρήξη με τους Έλληνες. Άλλωστε, η πορεία των Ελλήνων ήταν προς Δυσμάς και Βορρά. Όχι προς Αφρική. Γιατί να τραβήξει τα Ελληνικά Πυρά? Πιο πολύ μου φαίνεται πως θα συμμαχούσε μαζί τους. Ή θα κρατούσε ουδετερότητα με σημαντικά ανταλλάγματα.

Εξάλλου, η Καρχηδόνα έναν Αννίβα ανέδειξε όλον κι όλον. Η Ελλάδα τότε ήταν Μηχανή παραγωγής Πολέμαρχων. Και η αναγκαστική συμμαχία Αθήνας - Σπάρτης (μπροστά στο μεγάλο φαγοπότι που θα ανοιγόταν μπροστά τους στην Ιταλία) θα τάιζε το Ελληνικό Θηρίο της εποχής.

Η Καρχηδόνα θα κάθονταν στ' αυγά της πιστεύω( λες και μπορώ να το αποδείξω :lol: )
Τέλος , ήταν και οι Κέλτες υπολογίσιμη δύναμη - και το απέδειξαν καταλαμβάνοντας το 380 π.Χ.την Ρώμη. Ποιός ξέρει τι θα γινόταν αν οι Κέλτες που απλώνονταν από Ατλαντικό μέχρι Τσεχία , αποφάσιζαν να επωφεληθούν απ` την αλλαγή ισσοροπιών;
Ω, φίλε μου Ζήνωνα, εκεί όντως ήταν το μεγάλο παιγνίδι της εποχής. Όποιος θα έλεγχε τους Κέλτες, θα έλεγχε την υφήλιο. Και όχι κατ' ανάγκην κατακτώντας τους.

Μην ξεχνάμε πως οι Έλληνες πρώτοι εφηύραν την κατάκτηση τύπου "Coca Cola". Φυσικά , τότε ήταν οι Αμφορείς με το κρασί, αλλά ποσώς διαφέρει .
Γεγονος είναι πως οι Αρχαίοι Έλληνες αποδείχτηκαν μανούλες σε κάτι τέτοια.
Μα το κυριότερο.
Οι Κέλτες, δεν θ΄άντεχαν τον πειρασμό να στρατολογηθούν ως μισθοφόροι στον Επιβλητικό για τα δεδομένα της εποχής Ελληνικό Στρατό. Νικηφόρος όντας, θα τους κούναγε το "καρότο" των "πλούσιων λαφύρων".
Και θα τους κατέβαζε στην Ανατολή φυσικά για να μην βρεθούν οργανωμένες στρατιές τους μεσα στα Κελτικά εδάφη και τους μπούνε και ιδέες όπως έγινε αργότερα μεταξύ Ρωμαίων και Γοτθων.

Άλλωστε, οι Κέλτες όσο πολλοί και νάταν, είχαν σε μεγαλύτερο βαθμό απο τους Ελληνες το Μικρόβιο του πολυμερισμού σε μικρές φυλές - βασίλεια. Αυτοί κι αν δεν ενώνονταν σε ενιαίο βασίλειο με τίποτε. Γι' αυτό και απωθήθηκαν τελικά στην Βρετανία και μόνον.

Μήπως αυτό δεν έκανε και η Ρώμη με τους Νεότευκτους Γότθους? Οι φρέσκοι βόρειοι λαοί άλλωστε ήταν πάντα οι δεξαμενές του "φρέσκου αίματος" για τους Στρατούς του Νότου. Κι αυτό για πολλούς πολλούς αιώνες.
Χρειάστηκε να φτάσουν στο 800 μΧ και να βρεθεί ένας Καρλομάγνος για να δημιουργήσει με το ζόρι το πρώτο μεγάλο Βασίλειο των Νέων φυλών.
β) δεν γίνεται σύγκριση ανάμεσα σε Αλέξανδρο και Αλκιβιδιάδη. Ιδιοφυείς αμφότεροι, αλλά ο ένας ήξερε τι ήθελε και πως να το πετύχει και ο άλλος θύμιζε ανεμοδείκτη.
Και κυρίως , ο Αλέξανδρος δεν πρόδωσε ποτέ κανέναν.
Η διαφορά τους νομίζω, φίλε μου Ζήνωνα, ήταν πως Αυτοκρατορία μέσω Δημοκρατικού καθεστώτος δεν γίνεται.

Θέλει Υπερεξουσίες του ενός. Ακούγεται "αισχρό" και "αντιδημοκρατικό" αλλά ο Άρης είναι αδίστακτος.

Ο Αλέξανδρος είχε αυτή την πολυτέλεια. Ο Αλκιβιάδης όχι.

Ο Αλέξανδρος είχε να ασχοληθεί μονον με την οργάνωση της εκστρατείας του. Δεν χρειάστηκε να πείσει κανέναν. Πολύ απλά, όποιος διαφωνούσε "τον έστελνε πακέτο στον Αδη με τα έξοδα πληρωμένα". Μακάβριο, αλλά η Ιστορία έτσι λειτουργεί δυστυχώς.

Αντιθέτως, ο Αλκιβιάδης, είχε να αντιπαλεύει κάθε τρεις και λίγο τις κυκλοθυμίες των Αθηναίων. Σπαταλούσε αλλού την ενέργειά του. Σε αυτά που για τον Αλέξανδρο ήταν αυτονόητα.

Όσο για την προδοσία, δυστυχώς φίλε μου και ο Αλέξανδρος έκανε την ίδια προδοσία. Και δεν εννοώ μόνον τον φόνο του Κλείτου.

Η μεγάλη του προδοσία ήταν άλλη. Όπως και ο Αλκιβιάδης, έτσι κι αυτός, "πρόδωσε τους άνδρες του". Τους Μακεδόνες Φαλαγγίτες. Αυτούς που τον έφεραν στην άκρη του κόσμου.

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί κράτησε επι δέκα χρόνια τους ίδιους και δεν τους ανανέωνε διαρκώς.

Όφειλε να τους επιτρέψει να γυρίσουν στην πατρίδα τους. Είχε πλέον στρατό, άφθονο για να συνεχίσει αυτός να "καίει την πολεμική ενέργειά του".

Οι Μακεδόνες τον έφεραν στα ύψη που τον έφεραν γιατί το "ήθελαν".

Απο τη στιγμή που "κουράστηκαν" κι έπεσε το ηθικό τους, όφειλε να τους επιβραβεύσει, όχι να τους "απειλήσει".

Όταν απαίτησε να τον ακολουθήσουν στην Ινδία ακόμη και σφάζοντας τους διαφωνούντες, ήταν η χειρότερη προδοσία που θα μπορούσε να τους κάνει.

Απλώς, η προδοσία του Αλκιβιάδη βγάζει μάτι. Εκεί είναι η διαφορά.
Avaris Veritas Vos Liberabit

lakedaimonios
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 177
Εγγραφή: 27 Ιουν 2006 17:19

Δημοσίευση από lakedaimonios » 28 Νοέμ 2006 21:55

Αγαπητoί φίλοι πιστεύω ότι οι απόψεις σας πλαισιώνουν πολύ όμορφα και σωστά την σύγκριση του Μ.Α και του Αλκιβιάδη όμως ξεχνάτε κάτι σημαντικό όντως ο Αλκιβιάδης πρόδωσε ίσως και ο Μέγας Αλέξανδρος,όμως ο Αλκιβιάδης πρώτα προδόθηκε και μετά έκανε ότι έκανε..για να μην αναφέρω την επιστροφή του και την προσφορά του..
Είδατε τι κάνουν οι αδυναμίες?? :wink: φέρνουν προκατάληψη αλλά τι να κάνω θεωρώ τον Αλκιβιάδη τεράστια μορφή και με επηρεάζει :!:
Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ

Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Δημοσίευση από Ζήνων » 28 Νοέμ 2006 22:01

Δεν προλάβαίνω να γράψω πολλά. Αύριο πάλι.
Μόνο ένα :
Δεν ανέφερα τυχαία την Καρχηδόνα. Είχαν από καιρό στο μάτι τους Έλληνες της Σικελίας. Κοίτα Πολύμνια, Ηρόδοτος.
Την μέρα που χτύπαγαν οι Πέρσες στις Θερμοπύλες, την ίδια μέρα χτύπαγαν οι Καρχηδόνιοι τους Έλληνες στη Σικελία. Δεν τα κατάφεραν , όπως και οι σύμμαχοί τους Πέρσες, αλλά η πρόθεση έγινε φανερή.

Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Δημοσίευση από Ζήνων » 29 Νοέμ 2006 11:23

<<Η Ελλάδα τότε ήταν Μηχανή παραγωγής Πολέμαρχων>>
Τους πολέμαρχους και τους ήρωες δεν τους γεννούν οι λαοί αλλά οι ιστορικές συγκυρίες.
Μάλιστα, συχνά, οι πολέμαρχοι / ήρωες δεν τα καταφέρνουν και πολύ καλά σε καιρό ειρήνης, ακριβώς λόγω της ιδιαιτερότητας του χαρακτήρα τους. Δεν είναι σπάνιο να καταντούν περιθωριακοί.
Μιά εξαιρετική ανάλυση υπάρχει στο "Μαουτχάουζεν" του Καμπανέλλη. Ρίξε μιά ματιά όταν βρεις χρόνο. Περιγράφει μεταξύ άλλων έναν ήρωα-επιβιώσαντα του στρατόπεδου συγκέντρωσης που εξελίχθηκε σε περιθωριακό όταν ελευθερώθηκε.

<<Όποιος θα έλεγχε τους Κέλτες, θα έλεγχε την υφήλιο. Και όχι κατ' ανάγκην κατακτώντας τους.
Μην ξεχνάμε πως οι Έλληνες πρώτοι εφηύραν την κατάκτηση τύπου "Coca Cola". Φυσικά , τότε ήταν οι Αμφορείς με το κρασί, αλλά ποσώς διαφέρει .
Γεγονος είναι πως οι Αρχαίοι Έλληνες αποδείχτηκαν μανούλες σε κάτι τέτοια.
Μα το κυριότερο.
Οι Κέλτες, δεν θ΄άντεχαν τον πειρασμό να στρατολογηθούν ως μισθοφόροι στον Επιβλητικό για τα δεδομένα της εποχής Ελληνικό Στρατό. Νικηφόρος όντας, θα τους κούναγε το "καρότο" των "πλούσιων λαφύρων". >>
Μα...έγιναν μισθοφόροι των Ελλήνων. Ξεκίνησαν ως μισθοφόροι του Διονυσίου των Συρρακουσών και των Σπαρτιατών.
Μετά την εισβολή του 279 π.Χ. συνέχισαν ως μισθοφόροι των Μακεδόνων, του Πύρρου, του Πτολεμαίου Β', του Αντίοχου του Σωτήρα , κλπ κλπ κλπ. Μέχρι και ο Ελληνοπέρσης Μιθριδάτης ο Μέγας τους χρησιμοποίησε. Σε τι τους εμπόδισε αυτό να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα;
Ρήμαξαν την Ελλάδα φτάνοντας μέχρι τους Δελφούς ( δις. Τα ξανακατάφεραν και μετά το 279 π.Χ.), ρήμαξαν την Μ.Ασία, επιχείρησαν να αρπάξουν την Αίγυπτο απ` τον εργοδότη τους Πτολεμαίο Β', σκότωσαν τον εργοδότη τους Αντίοχο Σωτήρα (που είχε ονομαστεί "Σωτήρ" επειδή τους "συνέτριψε" -τρομάρα του!)


<<Άλλωστε, οι Κέλτες όσο πολλοί και νάταν, είχαν σε μεγαλύτερο βαθμό απο τους Ελληνες το Μικρόβιο του πολυμερισμού σε μικρές φυλές - βασίλεια. Αυτοί κι αν δεν ενώνονταν σε ενιαίο βασίλειο με τίποτε. Γι' αυτό και απωθήθηκαν τελικά στην Βρετανία και μόνον. >>
Δεν θα το` λεγα :-)
Κατά πως τα `βλέπω εγώ τα πράγματα μάλλον κυριάρχησαν στον πλανήτη.
Κέλτης ο Κένενντι, Κέλτης ο Ρήγκαν, Κέλτης ο Κλίντον κι αν ψάξω θα βρω πολλούς ακόμη.
Οι Κέλτες ήταν τεράστιο έθνος με αξιόλογο πολιτισμό. Πιέστηκαν αφόρητα από Ρωμαίους (κυρίως Ιουλιο Καίσαρα) αλλά άντεξαν. Όπως άντεξαν αργότερα στους (τους γερμανικής καταγωγής) Φράγκους και τους επίσης γερμανικής καταγωγής Αγγλοσάξωνες.
<<Η μεγάλη του προδοσία ήταν άλλη. Όπως και ο Αλκιβιάδης, έτσι κι αυτός, "πρόδωσε τους άνδρες του". Τους Μακεδόνες Φαλαγγίτες. Αυτούς που τον έφεραν στην άκρη του κόσμου. >>
Απόψεις ... :-)

Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Δημοσίευση από Ζήνων » 29 Νοέμ 2006 11:35

Μην ξεχνάμε πως οι Έλληνες πρώτοι εφηύραν την κατάκτηση τύπου "Coca Cola". Φυσικά , τότε ήταν οι Αμφορείς με το κρασί, αλλά ποσώς διαφέρει .
Άσχετο, αλλά ...
Που το στηρίζεις;
Οι δικές μου πληροφορίες λένε πως το το κρασί ανακαλύφθηκε κοντά στην Κασπία θάλασσα γύρω στο 5,500 π.Χ
Εκτός αν εννοείς το εμπόριο του κρασιού. Αλλά και πάλι δεν μπορώ να φανταστώ ότι πλανήτης περίμενε μερικές χιλιάδες χρόνια γιά να επινοήσουν οι Έλληνες το εμπόριο του κρασιού!

Απάντηση