ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ?

Μικρά και μεγάλα γεγονότα, γνωστές και άγνωστες πτυχές της ιστορίας, από την προϊστορία και την αρχαιότητα μέχρι σήμερα
Απάντηση
lakedaimonios
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 177
Εγγραφή: 27 Ιουν 2006 17:19

Δημοσίευση από lakedaimonios » 12 Σεπ 2006 11:27

Επειδή σου αρέσει αυτό το παράδειγμα σου υπενθιμίζω ξανά ότι ο σύζηγος καταδικάζεται (έστω ενίοτε με κάποιο ελαφρυντικό).
Οπότε το ίδιο πράγμα λέμε
Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ

Άβαταρ μέλους
Εύα
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 134
Εγγραφή: 14 Αύγ 2006 02:19

Δημοσίευση από Εύα » 23 Σεπ 2006 11:14

Όπως είπα και νωρίτερα σίγουρα πρόκειται για μεγάλη φυσιογνωμία, όμως αυτό δεν το αθωώνει από τα λάθη στα οποία τον οδήγησαν τα πάθη του. Δεν συμφωνώ ότι οι ελιγμοί του ωφέλησαν την Αθήνα. Δεν είναι δυνατό να ισχυριστεί κανείς ότι ωφελεί αυτό που προδίδει.

lakedaimonios
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 177
Εγγραφή: 27 Ιουν 2006 17:19

Δημοσίευση από lakedaimonios » 25 Σεπ 2006 14:51

Εύα έγραψε:Όπως είπα και νωρίτερα σίγουρα πρόκειται για μεγάλη φυσιογνωμία, όμως αυτό δεν το αθωώνει από τα λάθη στα οποία τον οδήγησαν τα πάθη του. Δεν συμφωνώ ότι οι ελιγμοί του ωφέλησαν την Αθήνα. Δεν είναι δυνατό να ισχυριστεί κανείς ότι ωφελεί αυτό που προδίδει.
Ισως φταίω εγώ που δεν σας δίνω να το καταλάβετε καλύτερα,αυτό που λέω δεν ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ,ΟΤΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΖΩΗ ΩΦΕΛΗΣΕ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΩΣ,ΓΕΝΙΚΑ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΙΟ ΑΘΩΟ ΠΛΑΣΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.Απλά πιστεύω ότι πρόκειται για εξαιρετική προσωπικότητα εξαιρετικό μαχητή και στρατηγό και πάνω από όλα εξαιρετικό μυαλό.Αυτό,σε συνδυασμο με την ροή των ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ του πελλοπονησιακού πολέμου,στον οποίο ήταν ο πρωταγωνιστής(καλώς ή κακώς αυτή είναι η αλήθεια) σε συνδυασμό με το γεγονός ότι μετά την φυγή του από την Σπάρτη,οτιδήποτε και αν έκανε ωφέλησε την ΑΘΗΝΑ πιστεύω ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν ελαφρυντικά για τον Αλκιβιάδη.
Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ

Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Δημοσίευση από Ζήνων » 26 Οκτ 2006 09:44

Περί Αλικιβιαδη :

Δεν έχω ασχοληθεί ερευνητικά, αλλά απ` ότι έχω διαβασει γι αυτόν μου έρχεται στο νου μιά αστεία ιστορία που λένε οι Γερμανοί γιά τα σκυλιά Μπόξερ:

Κάποτε ο Θεός έφτιαξε το τελειότερο και ομορφότερο σκυλί του κόσμου.
Αυτό, άρχισε να αυτοθαυμάζεται τόσο πολύ που πέρναγε μέρες με την μούρη κολλημένη στον καθρέφτη.
Μέχρι που η μούρη του έγινε πλακέ :-)

Νομίζω ότι κάποιες σπάνιες φορές ο Θεός γιά λόγους που μόνο Εκείνος γνωρίζει, τα δίνει όλα σε ένα άνθρωπο.
Ιδιοφυή νου, ομορφία, υγεία, χρήματα, δόξα, ανδρεία, φίλους , τα πάντα!
Ο άνθρωπος που θα ευλογηθεί με τέτοιο τρόπο μπορεί να τα χρησιμοποιήσει με σωστό τρόπο και να μείνει στην Ιστορία ως αγιος, ή ευεργέτης, ή ανθρωπιστής κλπ κλπ.
Ή μπορεί να καβαλήσει το καλάμι και να νομίζει ότι τίποτε απ` όσα οι κοινοί θνητοί ορίζουν ως Αξίες , τίποτε από τα "πρέπει" τους, δεν τον αφορούν.
Αυτή την δεύτερη επιλογή , νομίζω , έκανε ο Αλκιβιδιάδης.

-Ιδιοφυία ;
-Tις συνέπειες της υπέστησαν οι εχθροί του.
-Γενναίος;
-Mέχρι την στιγμή του θανάτου του. Ποιός άλλος θάνατος του ταίριαζε καλύτερα απ` το να πεθάνει με το ξίφος στο χέρι πολεμώντας εναντίον υπεραρίθμων;
-Πιστός στους φίλους ;
-Ποιός άλλος γύρισε μόνος του- κατάμονος- όταν όλοι οι Αθηναίοι υποχωρούσαν, γιά να βουτήξει στο πλήθος των εχθρών και να σώσει τον αποκομένο Σωκράτη;
-Προδότης;
-E, Χμμμ...Μα να ...η Αθήνα τον πρόδωσε πρώτη...και...
-Ποιά ήταν η Αθήνα ; Μόνο οι εχθροί του; Οι φίλοι του δεν ήταν κάτοικοι της πόλης; O Σωκράτης, που είχε σώσει χρόνια πριν , δεν ήταν κομμάτι της Αθήνας; Και μιά και αναφέρθηκε ο Σωκράτης, τι έκανε ο Σωκράτης όταν τον πρόδωσε η Αθήνα;
-Εεεεε...ναι...αλλά ο Σωκράτης ήταν Σωκράτης, δεν μπορούν όλοι να φέρονται όπως αυτός.
-Μάλιστα! E, γι αυτό ο Σωκράτης έμεινε στη μνήμη των ανθρώπων ως πρότυπο και ο Αλκιβιδιάδης ως παράδειγμα προς αποφυγήν.

Νομίζω ότι σε κάθε περίπτωση, και άσχετα με προσωπικά συμφέροντα που "φαίνονται" να εξυπηρετούν το άτομο
θα πρέπει κανείς να έχει πάντα κατά νου τα λόγια του τελευταίου μεγάλου των Στωικών , του Μάρκου Αυρήλιου :

" Ό,τι δεν ωφελεί το σμήνος , δεν ωφελεί και την μέλισσα"
Τα εις εαυτόν, 6, 54

υγ
Καλοί οι "Ανεμοι πολέμου" του Πέσφηλντ, αλλά υπάρχει κάτι πολύ καλύτερο : "Ο κύριος μου ο Αλκιβιδιάδης" του ακαδημαικού Αγγελου Βλάχου, απ` τις εκδ. Εστία.

lakedaimonios
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 177
Εγγραφή: 27 Ιουν 2006 17:19

Δημοσίευση από lakedaimonios » 26 Οκτ 2006 13:33

Καυστικότατος και απόλυτα εύστοχος!

Υ.Γ ευχαριστώ για την πρόταση του βιβλίου θα το αγοράσω
Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ

Απάντηση