Εισβολή Γαλατών στην Ελλάδα του 279 π.Χ.

Μικρά και μεγάλα γεγονότα, γνωστές και άγνωστες πτυχές της ιστορίας, από την προϊστορία και την αρχαιότητα μέχρι σήμερα
Απάντηση
Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Εισβολή Γαλατών στην Ελλάδα του 279 π.Χ.

Δημοσίευση από Ζήνων » 17 Αύγ 2006 19:11

Γιά τον Διηνέκη και όποιον άλλον ενδιαφέρεται.
----------------------------------------------------------------------




Οι Γαλατες στην Ελλαδα.

Στο πρωτο μισο του 3ου πχ αιωνα ο χωρος της κλασσικης Ελλαδας γνωριζε οικονομικη και δημογραφικη παρακμη, αντιθετα με τον Ελληνιστικο κοσμο που διαιρεμενος σε 3 -κυριως- μεγαλα κρατη ανθουσε οικονομικα , δημογραφικα και επιστημονικα.
Οι Πτολεμαιοι στην Αιγυπτο ηγουντο ενος πληθυσμου 10 εκατομμυριων ανθρωπων , οι Σελευκιδες στην Ασια 30 εκατομμυριων και οι Αντιγονιδες στην Μακεδονια 4 εκατομμυριων , και παρολο που τα συνορα των κρατων τους ηταν καπως ``ρευστα `` εν τουτοις σε γενικες γραμμες παρεμεναν σταθερα.[Υπολογισμοι Μπελοχ για την συγκεκριμενη χρονικη περιοδο ].

Στην Ελλαδα αν και η αντιληψη της πολης-κρατους υπηρχε ακομη ,εν τουτοις σιγα σιγα υποχωρουσε μπροστα σε μια νεα αντιληψη …αυτη της ενιαιας ανεξαρτητης Ελλαδας..
Το 290πχ σχηματιζεται η Αιτωλικη συμπολιτεια απο πολεις -κρατη της Κεντρικης Ελλαδας και το 280 η Αχαικη απο αυτες της Βορειας Πελοποννησου [κι αργοτερα κι απο αλλες που ενωθηκαν με αυτη].
Σκοπος και των δυο συμπολιτειων ηταν η προστασια των πολεων τους απο ξενες επικυριαρχιες .

Ο Ελληνικος πολιτισμος κι η Ελληνικη γλωσσα κυριαρχουσε στο μεγαλυτερο μερος του αρχαιου κοσμου .
Στην Αθηνα η Ακαδημια και το Λυκειο λειτουργουσαν και μολο που δεν μπορουσαν να ξεπερασουν τα μεγαλα επιτευγματα του 5ου και 4ου αιωνα , η λειτουργια τους δεν ειχε σχεση μονο με τον σχολιασμο της σκεψης του παρελθοντος .
Ο Σαμιωτης Επικουρος διδασκε την αναζητηση της « ηδονης » μεσα απο την ψυχολογικη ικανοποιηση και την απουσια του πονου ,οι Κυνικοι μιλουσαν για περιφρονηση στην συμβατικοτητα και απεξαρτηση απο τον υλικο κοσμο και οι Στωικοι προτειναν στον ανθρωπο να δεχεται ολα οσα του επεβαλλε η μοιρα και και να ειναι καλός όχι για τις συνέπειες της καλωσύνης του, αλλά γιατί έτσι θα κατάφερνε να γίνει "σοφός", πράγμα που κατά την αντίληψή τους αντιστοιχούσε- ούτε λίγο, ούτε πολύ - σε επίγειο θεό...
Στην Αλεξανδρεια των Πτολεμαιων ο Ερατοσθενης υπολογιζε το μεγεθος της Γης , κι ο Ηρων ανακαλυπτε την ατμομηχανη.
Ο Αρχιμηδης γινοταν διασημος στις Συρρακουσες που ασφυκτιουσαν αναμεσα στην Καρχηδονα και στην Ρωμη η οποια τωρα εδειχνε να εχει συνελθει απο την καταληψη της ενα αιωνα πριν , απο τους Κελτες του Βρενου , που αποχωρησαν μονο μετα απο την καταβολη υπερογκων λυτρων.
Οι Κελτες κυριαρχουσαν στην κεντρο-δυτικη Ευρωπη απο τον Ατλαντικο μεχρι τον Δουναβη.

Το ετος 280 πχ ο στρατηγος του Αλεξανδρου Σελευκος δολοφονηθηκε απο τον γιο του Πτολεμαιου , Πτολεμαιο Κεραυνο ο οποιος στεφθηκε βασιλεας της Μακεδονιας.
Οι Κελτες που ζουσαν κοντα στον Δουναβη και στην Αδριατικη ειχαν υποσχεθει στον Αλεξανδρο να μεινουν πιστοι φιλοι του μεχρι να ανοιξει η Γη και να τους καταπιει. (σημ. 1 )
Η υποσχεση αυτη - που την κρατησαν , οπως και καποια αλλη αργοτερα στον Νικομηδη της Βιθυνιας - δεν τους δεσμευε πια .
Και εκριναν πως ηταν καταλληλη η εποχη για να επιτεθουν στο Νοτο. (σημ 2)
Χωριστηκαν σε 3 πολυαριθμες ορδες , απο τις οποιες η μια με αρχηγο τον Κερεθριο χτυπησε την Θρακη , η δευτερη υπο τον Βολγιο [ κατ` αλλους Βελγιο ] επετεθη στην Μακεδονια , και η τριτη με αρχηγο καποιον που ειχε το ιδιο ονομα με τον πορθητη της Ρωμης 100 χρονια πριν ,τον Βρενο, προχωρησε νοτιοτερα στην περιοχη της Παιονιας που εκτεινονταν απο την Ημαθεια μεχρι το Παγγαιο.
Ο Πτολεμαιος Κεραυνος στην προσπαθεια του να τους αποκρουσει υπεστη σοβαρες απωλειες και επεσε κι ο ιδιος στο πεδιο της μαχης , κατα τον Παυσανια.
Συμφωνα με αλλες μαρτυριες αιχμαλωτιστηκε και εχασε την ζωη του με φριχτο τροπο « …διασπαραχθεις υπο των Γαλατων ..» [ Ιουστινος , Μεμνων].
Την κατασταση εσωσε ο γενναιος Μακεδονας στρατηγος Σωσθενης που διακριθηκε στις μαχες και που οταν μετα απο αλλεπαληλες διαδοχες του θρονου , του προσφερθηκε το στεμμα της Μακεδονιας , αρνηθηκε , με συνεπεια η Μακεδονια να γνωρισει την πρωτη και τελευταια -συντομη- Δημοκρατια της.
Οι Κελτες , που απο τωρα πια ονομαζονται και Γαλατες απο τους Ελληνες (σημ. 3) , επεστρεψαν στις βασεις τους εχοντας λεηλατησει και καταστρεψει αλλα εγκαταλειποντας απορθητες τις οχυρες πολεις .
Μετα απο την πρωτη αυτη επιδρομη ο Βρενος προσπαθησε επιμονα να πεισει τους Γαλατες για μια δευτερη και μεγαλυτερη ,νοτιοτερα. Και πειθοντας τους καταφερε το ετος 279 πχ , να μπει αρχηγος μιας δυναμης 210.000 πολεμιστων ακολοθουμενων απο τις οικογενειες τους , πραγμα που οδηγησε πολλους μελετητες της Ιστοριας να σκεφτουν πως η επιθεση ειχε σαν σκοπο την εγκατασταση στον Ελλαδικο χωρο και οχι μονο την λεηλασια.
Ο Σωσθενης για αλλη μια φορα προσπαθησε αλλα οι δυνατοτητες του εξω απο τις οχυρες πολεις ηταν περιορισμενες.
Αστραπιαια και οργανωμενα οι Κελτες προελασαν στην Θεσσαλια διαπραττοντας πληθος « παρανομηματων » [=απανθρωπα εργα ] , σερνοντας μαζι τους τρομο και απελπισια , και εισχωροντας ολο και πιο βαθια στα Ελληνικα εδαφη.
Φτανοντας στον Σπερχειο ποταμο βρηκαν τις γεφυρες κατεστραμενες απο
τους Ελληνες , αλλα τις ξαναφτιαξαν γρηγορα και ξεκινησαν να λεηλατουν και να καταστρεφουν την περιοχη γυρω απο την Ηρακλεια.

Ηταν φθινόπωρο του 279 πχ οταν ο Λεωνιδας σηκωθηκε υστερα απο 201 χρονια υπνου και ξανασταθηκε στις Θερμοπυλες.
Αυτη την φορα ειχε πολλα ονοματα .
Τον ελεγαν Καλλιππο κι ηταν Αθηναιος αρχιστρατηγος , γιος του Μοιροκλεους ,
τον ελεγαν Κηφισοδοτο ,Θεαριδα , Διογενη , Λυσανδρο κι ηταν αρχηγος των Βοιωτων,
τον ελεγαν Κριτοβουλο κι Αντιοχο κι ηταν Φωκευς στρατηγος ,
Μειδια κι ηταν Λοκρος ,
Ιππονικο κι ηταν απ `τα Μεγαρα ,
Πολυαρχο , Πολυφρωνα και Λακρατη κι ηταν Αιτωλος …...

Τον ελεγαν Κυδια , κι ηταν εφηβος Αθηναιος , απλος στρατιωτης μεχρι την μερα εκεινη . Θρυλος κι Αθανατος απο εκει κι υστερα .

Ελειπαν οι Πελοποννησιοι . Ισως γιατι οπως καποιοι ιστορικοι πιστευουν προτιμουσαν να οργανωσουν την αμυνα στον Ισθμο.Ισως γιατι οπως καποιοι αλλοι πιστευουν [Μπελοχ] επιθυμουσαν την ηττα της Αιτωλικης Κοινοπολιτειας ετσι ωστε να προβληθουν οι ιδιοι στον Ελλαδικο χωρο σαν επικρατεστεροι.Μονο οι Πατρινοι βοηθησαν λιγο , μα κι αυτοι αργοτερα.
Στην δυναμη των 30.000 Ελληνων που μαζευτηκαν εκει προστεθηκαν και 1000 μισθοφοροι που εστειλε ο Αντιγονος Γονατας ,εγγονος του Αντιγονου , που εν τω μεταξυ ειχε γινει βασιληας της Μακεδονιας , καθως και τριηρεις που αν και αρχικα η Ιστορια κατεγραψε σαν Αθηναικες ειναι πολυ πιθανοτερο να ηταν του Αντιγονου Γονατα μια και οι Αθηναιοι δεν ειχαν εκεινα τα χρονια πολεμικα πλοια.
Τμημα των παραπανω 1000 μισθοφορων θεωρειται οτι εσταλη απο τον Αντιοχο τον Α` τον Σωτηρα , γιο του Σελευκου του Α`.
Η μεγαλυτερη δυναμη των συνασπισμενων Ελληνων ηταν Αιτωλικη και αριθμουσε 7000.

Ο Βρενος με τους Γαλατες του , που οι περιγραφες της εποχης τους τους θελουν τρομερους πολεμιστες (σημ. 4), ξανθους, σωματωδεις , ψηλους και ρωμαλεους , «με τρομερη ματια και ικανοτατους στη μαχη μεχρι τα βαθια τους γεραματα …», κατα τον Αμμιανο Μαρκελλινο , ριχτηκε σε αυτους που συχνα η Ιστορια αναφερει ως « Ελληνες της παρακμης ».

Και οι Θερμοπυλες κρατηθηκαν .

Οι Γαλατες δεν περασαν.

Γραφει ο Παυσανιας «Ενταυθα οι Ελληνες εν σιγη τε επηεασαν και εν κοσμω….οι δε [Γαλατες] εν οργη τε επι τους εναντιους και θυμω μετα ουδενος λογισμου καθαπερ τα θηρια εχωρουν».
Ποιός μπορεί να φανταστεί τη σκηνή;
Αποφασιμένοι, αμίλητοι και κόσμιοι οι υπερασπιστές των Στενών να περιμένουν τους υπεράριθμους Γαλάτες που έτρεχαν καταπάνω τους ουρλιάζοντας σαν θηρία!
Σε εκεινη την μαχη που ολοι οι αμυνομενοι εγιναν ηρωες επεσε ο Αθηναιος εφηβος Κυδιας .Η φαντασια αδυνατει να συλλαβει τι εκανε παραπανω απο ολους τους αλλους που εμαχοντο εκ των πραγματων υπερανθρωπα …. ενας προς επτα .
Θα πρεπει παντως να πολεμησε ξεπερνωντας καθε ανθρωπινο μετρο , γιατι ξεχωρισε σαν καλυτερος απο ολους και το ονομα του εμεινε στη μνημη των Ελληνων σαν συνωνυμο του ηρωισμου , με συνεπεια η ασπιδα του να στολιζει για τα επομενα 150 χρονια τη στοα του Ελευθεριου Διος , «αγκειμαι ποθεουσα νεαν ετι Κυδιου ηβην….»
Εμειναν οι Γαλατες επτα μερες μπροστα στις Θερμοπυλες και υστερα εστειλαν μια δυναμη να ανεβει στην Οιτη , «ανελθειν ες εις Οιτην επεχειρησε κατα Ηρακλειαν ..» [κατ`αλλους για να λεηλατησουν ενα ιερον που υπηρχε εκει.].
Εκει τους περιμενε ο Τελεσαρχος ο «ανηρ ειπερ τις και αλλος προθυμος ες τα Ελληνων » με τους Φωκεις του και τους τσακισε , πεφτοντας ομως κι ιδιος στη μαχη.
Οι Γαλατες σαν να αρχισαν να το ξανασκεφτονται.
Αλλιως τα περιμεναν τα πραγματα , αλλες πληροφοριες ειχαν.
Δεν μπορουσαν να καταλαβουν πως αντιστεκονται τοσο αποτελεσματικα
καποιοι που εθεωρουντο «αδυναμοι και παρακμασμενοι ».
Ο Βρενος αποφασισε να χτυπησει την Αιτωλια σε μια προσπαθεια να αναγκασει τους Αιτωλους να φυγουν απο τις Θερμοπυλες για να υπερασπιστουν τα σπιτια τους , αποδυναμωνοντας ετσι τους αμυνομενους στα στενα.
Εστειλε ενα σωμα απο 40.000 πεζους και 800 ιππεις να χτυπησουν την καρδια της Αιτωλιας.
Την χτύπησαν με τρόπο πρωτοφανή γιά τους Έλληνες. Έσβησαν το Κάλλιον, σκότωσαν , βίασαν και παγωμένοι απο φρίκη οι Έλληνες τους είδαν να κανιβαλλίζουν σε βάρος βρεφών.
Οι Αιτωλοι που ετρεξαν να προστατεψουν τα σπιτια τους , μαζι με τις γυναικες και τους γερους της Αιτωλιας που οπλιστηκαν και παραταχτηκαν εκουσια , βρηκαν αυτη την φορα βοηθεια απο τους Πατρινους.
Οι Αιτωλές μάνες τρελές από οργή, βγήκαν στην αντίσταση μακελεύοντας τον εχθρό με τρόπο που τρόμαζε και τους ίδιους τους Αιτωλούς που δυσκολεύονταν να τις ελέγχουν.
Μέχρι που οι Γαλατες επιδρομεις γυρισαν πισω στις Θερμοπυλες, νικημενοι ξανα και με βαρυτατες απωλειες . Επεστρεψαν «ελασσονες ημισεων» .
Ο Βρενος με το πεισμα που τον χαρακτηριζε καταφερε και βρηκε τον Εφιαλτη του. Αυτη την φορα ηταν οι Ηρακλεωτες και οι Αινιανες για τους οποιους ο Παυσανιας λεει οτι προδωσαν την μυστικη ατραπο που περναγε δια μεσου της Οιτης οχι απο «κακονοια » για τους Ελληνες αλλα για να βγαλουν απο την περιοχη τους τους Γαλατες που ειχαν εγκατασταθει εκει
λεηλατωντας καταστρεφοντας και σκοτωνοντας.
Οπως και να εχει οι Γαλατες περασαν απο πισω και οταν οι φυλακες της ατραπου Φωκεις [ οπως και το 480πχ] τους αντιληφθηκαν , λιγα μπορουσαν να κανουν περα απο το να τρεξουν και να ειδοποιησουν τους υπολοιπους Ελληνες για την κυκλωτικη κινηση των εχθρων.
Πολυ σοφα αυτη την φορα οι Ελληνες επελεξαν να εγκαταλειψουν τα στενα και να τρεξουν να υπερσπιστουν τις ιδιατερες πατριδες τους.
Οταν θυσιαστηκε ο Λεωνιδας , υπηρχε πισω του το συνολο των Ελληνικων δυναμεων. Το 279πχ πισω απο τους μαχομενους στις Θερμοπυλες δεν υπηρχε καμμια στρατιωτικη δυναμη , μεχρι τον Ισθμο.
Περνωντας τις Θερμοπυλες ο Βρενος στραφηκε γρηγορα προς τους Δελφους .Κατα τους περισσοτερους ιστορικους εριξε εκει το μεγαλυτερο μερος των δυναμεων του για να λεηλατησει τα φημισμενα πλουτη του ιερου τοπου. Κατα τον Ταρν οι δυναμεις αυτες δεν αποτελουσαν το μεγαλυτερο μερος του Γαλατικου στρατου κι η αυτη η επιδρομη υπηρξε απλα ενα ακομη επεισοδιο του πολεμου. Σε καθε περιπτωση ομως αυτο που εγινε εκει αποτελεσε την αρχη του τελους για τους Γαλατες.
Οι κατοικοι των Δελφων ζητησαν προστασια στο «χρηστηριον» , ενω οι Φωκεις και 400 μαχητες της Αμφισσας ετρεξαν να βοηθησουν
στην αμυνα μαζι με λιγους Αιτωλους.
Ο κυριος ογκος του Αιτωλικου στρατου εμεινε πισω απο τους εχθρους για να χτυπαει ασταματητα τις οπισθοφυλακες τους.
Ο Βρενος που για αλλη μια φορα φανταστηκε μια ευκολη νικη συναντησε λυσσωδη αντισταση και οι Δελφοι κρατησαν.
Και τοτε ….εγινε σεισμος και χτυπησε μεσ` την καρδια του χειμώνα αγρια θυελλα με κεραυνους .Πετρες αρχισαν να πεφτουν απο τον Παρνασσο
και να πλακωνουν τους βεβηλους επιδρομεις.
Την νυχτα τα πραγματα εγιναν δυσκολοτερα για αυτους. Και το πρωι οι Φωκεις που ηξεραν καλα τον τοπο , αντεπιτεθηκαν .
Οι Γαλατες παρολη την κουραση και την απογοητευση αντισταθηκαν στην αρχη αλλα οταν ο Βρενος τραυματιστηκε κατερρευσαν.
Κι οταν ξαναηρθε η νυχτα κυριευτηκαν απο Πανικο. Αρχισαν να φανταζονται οτι ακουν καλπασμους επιτιθεμενων Ελληνων και κλαγγη οπλων . Και αρχισαν απο τον τρομο τους να αλλησκοτωνονται ,«ουτε γλωσσης της επιχωριου συνιεντες ουτε τας αλληλων μορφας ουτε των θυρεων καθορωντες τα σχηματα ..» , εκλαμβανοντες τους συντροφους τους ως Ελληνες .
6.000 απο αυτους σκοτωθηκαν στη μαχη και 10.000 σκοτωθηκαν απο το σεισμο την καταιγιδα και τον Πανικο.
Οσοι εμειναν αρχισαν να οδευουν βορεια προσπαθωντας να γυρισουν στους τοπους τους , αλλα τωρα ηταν η σειρα των Ελληνων να παρουν επιθετικες πρωτοβουλιες.
Οι Αθηναιοι τους κυνηγουσαν χτυπωντας τους συνεχως απο πισω, οι Αιτωλοι τους πλευροκοπουσαν και οταν εφτασαν στο Σπερχειο βρηκαν τους Θεσσαλους και τους Μαλιεις να τους περιμενουν , προσδοκωντας να εξοφλησουν χρεη που ειχαν ανοιξει περνωντας απο τη Γη τους .
Οι Θεσσαλοι και οι Μαλιεις τους χτυπησαν «ως μηδενα οικαδε αποσωθηναι ..».
Κατα τον Αβ. Ρανοβιτς το τελειωτικο χτυπημα τους το εδωσε ο Αντιγονος Γονατας στη Λυσιμαχεια το 277 πχ.
Οποιος και να τους αποτελειωσε το θεμα ειναι οτι οπως γραφει ο Διοδωρος
«απαντες διεφθαρησαν , και ουδεις υπελειφθη απελθειν οικοι ». (σημ. 5)
Ο ιδιος ο Βρενος αυτοκτονησε με το σπαθι του αφου ηπιε μεγαλη ποσοτητα απο «ακρατον οινον», αναγορευοντας λιγο πριν τον θανατο του σε νεο αρχηγο τον Κιχωριο , και δινοντας σαν τελευταια διαταγη να σκοτωθουν οι τραυματιες και να επιστρεψουν στον τοπο τους οσοι τα καταφερουν.
Οι ελαχιστοτατοι που ισως γλυτωσαν ενωθηκαν με αλλους πιο βορεια και ενα η δυο χρονια αργοτερα περασαν στην Μ.Ασια .
Ηταν 10.000 συνοδευομενοι απο τις γυναικες και τα παιδια τους , που υποσχομενοι φιλια στον Νικομηδη τον βασιλεα της Βιθυνιας και τους απογονους του εγκατασταθηκαν στην Ανατολια. Την υποσχεση τους την κρατησαν και βρεθηκαν να πολεμουν στο πλευρο του , εναντιον του Αντιοχου του Σωτηρα , χανοντας ομως για αλλη μια φορα τον πολεμο.
Προκειται για τους ιδιους προς τους οποιους 3 αιωνες αργοτερα θα απευθυνει την «προς Γαλατας » επιστολη του ο Απ. Παυλος.


====================================================

σημ. 1

Είναι γνωστή η ιστορία που αναφέρει τόσο ο εκ Αρριανός (στο Αλεξανδρου Αναβασις Α , 4 - ) όσο επίσης κι ο Στράβωνας (στο Ζ, 3,8 ).
Αυτοί λοιπόν περιγράφουν την σκηνή με τον Μέγα Αλέξανδρο να δέχεται Κέλτικη πρεσβεία στις όχθες του Δούναβη και στην ερώτηση του τι φοβούνται περισσότερο οι Κέλτες να ακούει την περίφημη απάντηση
" Μόνο το να μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι "..
Αυτό που δεν είναι ευρύτερα γνωστό , είναι ότι τα παραπάνω λόγια αποτελούν ένα είδος όρκου που οι Κέλτες χρησιμοποιούσαν γιά να επικαλεστούν τα στοιχεία της Φύσης στην τήρηση μιάς υποχρεώσης που αναλάμβαναν .
Πράγματι ! Κέλτικα μεσαιωνικά νομικά εγχειρίδια από την Ιρλανδία διατηρούν την έκφραση αυτή ως εξής :
"Θα μείνουμε πιστοί εκτός αν ο ουρανός πέσει και μας πλακώσει , ή η Γη ανοίξει και μας καταπιεί, ή η θάλασσα σηκωθεί και μας σκεπάσει ."
Παρόμοιο όρκο καταγράφεται να παίρνει αιώνες αργότερα από την εποχή " Του Τελευταίου Θαύματος " ο στρατός του Conchobhar του Ulster (στο Tain Bo Cuailgne ) , κι επίσης ξαναβρίσκουμε τον ίδιο όρκο σε παλιά κέλτικα βιβλία (όπως πχ στο κέλτικο βιβλίο του Leinster , Leabhar na Nuacongbhala ) .
Ιστορικοί των ημερών μας κάνουν την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα υπόθεση ότι ο Αλεξανδρος είχε έρθει σε συμφωνία με την Κελτική πρεσβεία ώστε αυτοί να χτυπάνε τους επικίνδυνους γιά την Μακεδονία Αυταριάτες Ιλλυριούς όσο αυτός θα ήταν αποσχολημένος στην Ανατολή , κι ότι οι αρχαίοι συγγραφείς παρερμήνευσαν το νόημα των παραπάνω λόγων , μιάς και δεν γνώριζαν τον Γαλατικό τρόπο σκέψης και έκφρασης.
Υπόθεση που ενισχύεται από τον μεγάλο αριθμό Μακεδονικών νομισμάτων στους Κελτικούς οικισμούς των βορείων Βαλκανίων , καθώς κι από την αποστολή Κελτικής πρεσβείας στην Βαβυλώνα η οποία όμως δεν πρόλαβε τον Αλέξανδρο ζωντανό .
Μάλιστα , η σχέση του Αλέξανδρου με τους Κέλτες ίσως είχε αρχίσει πολύ παλιότερα αν είναι αλήθεια οι φήμες που τον ήθελαν αναμεμιγμένο στην δολοφονία του πατέρα του , δεδομένου ότι ο άνδρας με το όνομα Παυσανίας που σκότωσε τον Φίλιππο τον Β' φέρεται, κατά τον P.Β. Εllis, να κρατούσε Κελτικό ξίφος.
Ένδιαφέρουσες υποθέσεις που όμως παραμένουν υποθέσεις ...

----------------------------------------------------------------
σημ 2

Είναι περίεργο το γεγονός ότι εισβολή αυτή είναι παραμένει άγνωστη στους περισσότερους Έλληνες
Φαίνεται πως εκείνος ο πόλεμος δεν θεωρήθηκε ποτέ σημαντικός κι έτσι δεν του δόθηκε η κατάλληλη σημασία .
Το γεγονός όμως ότι οι Γαλάτες εγκαταστάθηκαν τελικά στην Μικρά Ασία και στον Αίμο φτάνοντας μάλιστα μέχρι την Αίγυπτο - όπου κατά τον Παυσανία (Α , 7 , 3 ) και τον Καλλίμαχο απ` την Κυρήνη της Αφρικής επιχείρησαν να αρπάξουν την χώρα και να οικειοποιηθούν τους θησαυρούς του Πτολεμαίου του Β΄ - σημαίνει ότι η εισβολή στην Ελλάδα δεν είχε τον χαρακτήρα μιάς ληστρικής επιδρομής αλλά επρόκειτο γιά κάτι πολύ σοβαρότερο ...
Όπως γράφει ο Π. Κανελλόπουλος στην "Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας" :
" και δεν αποφάσισαν να κατέβουν μόνο και μόνο γιά να λεηλατήσουν και να γυρίσουν πίσω . Μαζί τους πήραν και τις γυναίκες και τα παιδιά τους .Σκοπός τους ήταν να βρουν νεες εστίες και να εγκατασταθούν οριστικά σ` αυτές ."
Την ίδια ακριβώς γνώμη έχει και ο ιστορικός συγγραφέας Peter Berresford Ellis ο οποίος μάλιστα έχει τιμηθεί με ειδικό βραβείο και εξαιρετικές διακρίσεις για την προσφορά του στην έρευνα της Κελτικής ιστορίας.
¶λλωστε , οι δυό σπουδαίοι ιστορικοί επιβεβαιώνονται από όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως .
Δηλαδή :

Πρώτον ,
από την ίδρυση , λίγα χρόνια αργότερα , Κελτικού κράτους στον Αίμο με πρωτεύουσα την Τύλο .

Και δεύτερον ,
απ` το ότι οι Κέλτες / Γαλάτες αμέσως μετά την καταστροφή τους στην Ελλάδα πέρασαν στην Μικρά Ασία κι ρίζωσαν σε εκείνα τα χώματα , στα οποία οι απόγονοί τους ζουν ακόμη , αλλά σαν Τούρκοι πιά .

Εδώ ίσως αξίζει να σημειωθεί ότι εκεί , στην Γαλατία της Μικράς Ασίας ,στις όχθες του ποτάμου ¶λυ που οι σημερινοί Τούρκοι τον λένε Κιλίτζ Ιρμάκ , δηλαδή Κόκκινο ποταμό , τους βρήκε ο αποστολος Παυλος που αργότερα τους απηύθυνε την γνωστή "προς Γαλάτες " επιστολή του ... η οποία βέβαια δεν αφορούσε τους Γαλάτες της σημερινής Γαλλίας τους οποίους δεν γνώριζε , αφου δεν είχε επισκεφθεί .

------------------------------------------------------

σημ. 3

Η πρώτη αναφορά σ` αυτούς γίνεται τον 5ο πχ αιώνα από τον Εκαταίο τον Μιλήσιο στο βιβλίο του Ευρώπη, όπως μας παραδιδέται από τον Στέφανο Βυζάντιο.
Κατά τον Μικρασιάτη Παυσανία , τον Σικελιώτη Διόδωρο , και τον επίσης Μικρασιάτη Αμμιανό Μαρκελλίνο , οι Κελτοί κατάγονταν από τον Ηρακλή .
Μαζί τους συμφωνεί κι ο Παρθένιος της Νίκαιας που μας λέει ότι ο Ηρακλής κοιμήθηκε με την Κελτινή που ήταν κόρη του Βριτανού και γεννήθηκε ο Κελτός , ο γενάρχης των Κελτών. Όμως...υπήρξε κι ενας άλλος Ελληνας ιστορικός που ήταν σύγχρονος των γεγονότων της εισβολής κι είχε διαφορετική γνώμη . Ηταν ο Τίμαιος από το Ταυρομένιο (δηλ. την Ταοrmina) ,που υποστήριξε ότι οι Κέλτες ήταν απόγονοι του Κύκλωπα Πολύφημου και της Γαλάτειας, μιας γυναίκας που ήταν άσπρη σαν το γάλα .
Πιθανότατα εξ` αιτίας του Τίμαιου οι Κέλτες από εκείνη την εποχή και μετά γίνονται γνωστοί στους Έλληνες και ως Γαλάτες


------------------------------------------------------------
σημ. 4

Τα αρχαία κείμενα μαρτυρούν μιά απίστευτη ανδρεία των Γαλατών που μνημονεύεται απ` όλους τους συγγραφείς με συγκλονιστικότερη την αναφορά του Λίβιου, ο οποίος έγραψε γι αυτούς ένα αιώνα αργότερα ότι γίνονταν έξαλλοι όταν είχαν να αντιμετωπίσουν στρατιωτικές τακτικές κι ελιγμούς που τους εμπόδιζαν να πολεμήσουν προτάσσοντας ο καθένας τους ξεχωριστά την πολεμική του ικανότητα και γενναιότητα .
Ο Λίβιος γράφει επίσης πως οι Γαλάτες ένοιωθαν φοβερή ντροπή όταν μιά μικρή πληγή, όπως από ένα βέλος ή μιά πέτρα, τους έριχνε κάτω κι είχαν την τάση να ανοίγουν περισσότερο με τα ίδια τους τα χέρια τις πληγές τους, μαχόμενοι με τις χαίνουσες πληγές να αιμορραγούν σαν σημάδι της απαράμιλλης ανδρείας τους.

-----------------------------------------------------

σημ. 5

Ο Peter Berresford Ellis αμφισβήτησε το μέγεθος της ήττας των Γαλατών , δεχόμενος μόνον ότι οι Γαλάτες αποκρούσθηκαν στην προσπάθειά τους να εγκατασταθούν στην Ελλάδα.
Από την άλλη μεριά ο Παναγιώτης Καννελόπουλος έγραψε ότι οι Γαλάτες εξολοθρεύτηκαν με τρόπο τέτοιο , ώστε να μην υπάρχει άλλο προηγούμενο στην Ιστορία παρόμοιας πλήρους φυσικής εξόντωσης ενός πολυπληθούς στρατού.
Ποιός απ` τους δυό έχει δίκιο ;
Την απάντηση την βρίσκει κανείς στις αρχαίες πηγές.
«άπαντες διεφθάρησαν , και ουδείς υπελείφθη απελθείν οίκοι » : γράφει ο Διόδωρος.
Μαζί του συμφωνεί κι ο Παυσανίας γράφοντας λακωνικά πως οι Έλληνες χτύπησαν τους εισβολείς "...ως μήδενα οίκαδε αποσωθήναι "
Τα παραπάνω λόγια ηχούν ανατριχιαστικά αν σκεφτεί κανείς πόσοι ήταν αυτοί οι Γαλάτες που δεν γύρισαν πίσω .
Ο Παυσανίας στα Φωκικά αναφέρει 150.000 πεζους και 20.000 ιππείς οι οποίοι συνοδεύονταν απο δυό δούλους ιππείς ο καθενας τους , οι οποίοι έπαιρναν την θέση του αφέντη τους αν αυτός σκοτώνονταν η τραυματίζονταν. .
Συνολικά δηλαδή 210,000 άνδρες , ακολουθούμενοι απ` τις οικογένειές τους .
Οι αριθμοί ακούγονται υπερβολικοί αλλά επιβεβαιώνονται από τον Διόδωρο που γράφει γιά 150,000 πεζούς και 10.000 ιππείς , καθώς κι από τον Μάρκο Ιουστίνο που γραφει για 150.000 και 15,000 ιππεις .
Σημειώνω εδώ ότι γιά την πρώτη εισβολή στη Μακεδονία - αυτή που προηγήθηκε της μάχης των Θερμοπυλών και των μετέπειτα γεγονότων - ο Μάρκος Ιουστίνος δίνει τον τρομακτικό αριθμό των 300,000 ανδρών.
Οι Έλληνες που τάχθηκαν να τους αντιμετωπίσουν ήταν περίπου 30.000 .

Λαμβάνοντας υπ`όψιν τα παραπάνω, καθώς επίσης τα ανώτερα σωματικά τους προσόντα, την αριθμητική τους υπεροχή και το γεγονός ότι η Ελλάδα εκείνης της εποχής βρέθηκε την συγκεκριμένη στιγμή να στερείται των δύο μεγάλων της ηγετών , του Πύρρου και του Αντίγονου Γονατά , η επιτυχής αντιμετώπισή τους ξεφεύγει από το να χαρακτηριστεί απλά αξιοσημείωτη.
Υποτίθεται ότι στους Ελληνιστικούς χρόνους το ηθικό ανάστημα των Ελλήνων που ζούσαν στα πατρογονικά τους εδάφη είχε αρχίσει να μικραίνει. Ότι οι αξίες είχαν αρχίσει να φθείρονται .Να συνθλίβονται κάτω απο το βάρος των κοσμογονικών αλλαγών που συνέβαιναν εκείνα τα χρόνια , έτσι όπως οι Μακεδονικές φάλαγγες προελαύνοντας σε τρεις ηπείρους επέβαλλαν εναν αρχαϊκό τύπο "παγκοσμιοποιησης".
Μπορεί να `ναι κι έτσι ... .
Φαίνεται όμως πως η Ελλάδα εκείνες τις μέρες, παρακμασμένη, στο περιθώριο πιά των ιστορικών πρωτοβουλιών, έρμαιο στα χέρια των επιγόνων του Αλεξάνδρου , με τους δύο ισχυρούς Έλληνες βασιληάδες της εποχής να λάμπουν διά της απουσίας τους από τα πεδία των μαχών με τους εισβολείς, βρήκε το κουράγιο να σταθεί μόνη της όρθια απέναντι σε ένα λαό μεγάλο , γενναίο κι άφθαρτο , όπως ήταν τότε οι Γαλάτες που κυριαρχούσαν από τον Ατλαντικό μέχρι τα εδάφη της σημερινής Ουγγαρίας , Τσεχίας , Σλοβακίας , Ρουμανίας και Βουλγαρίας , και που έχτιζαν πόλεις στα Βαλκάνια όπως το Singidunum που στις μέρες μας είναι γνωστό σαν Βελιγράδι. .
Κουρασμένη ,εξαντλημένη από εμφύλιους σπαραγμούς και χωρίς την παλιά λάμψη της εκείνη η Ελλάδα, με αδιαφιλονίκητους πρωταγωνιστές τους Αιτωλούς, τα κατάφερε περίφημα αν κι ο αριθμός των εισβολέων ήταν τεράστιος σε σχέση με τους υπερασπιστές . Πράγμα που σήμερα φαίνεται άθλος ανώτερος του Μαραθώνα και των Πλαταιών. Γιατί τότε βρισκόταν στην ακμή της και το ηθικό ήταν στα ύψη, πράγμα που δεν μπορούμε να πούμε γιά την περίοδο της Γαλατικής εισβολής.

Kostas
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 532
Εγγραφή: 19 Ιούλ 2004 20:52

Δημοσίευση από Kostas » 17 Αύγ 2006 21:08

Φίλε μου ενδιαφέροντα όλα αυτά πού έγραψες, και μπράβο για το κουράγιο σου.
Πραγματικά σε εμένα, τουλάχιστον, ήταν άγνωστα.
Όπου υπάρχει θέλω, υπάρχει Δρόμος. -Πες μου τι κάνεις το φαΐ που τρως και θα σου πω ποιος είσαι. Άλλοι το κάνουν ξίγκια και κοπριά, άλλοι το κάνουν δουλειά και κέφι και άλλοι το κάνουν Θεό.

Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Δημοσίευση από Ζήνων » 17 Αύγ 2006 21:29

Να είσαι καλά.
:D
Παρηγορήσου με την ιδέα πως το 95 ο/ο των Ελλήνων έχει μεσάνυχτα γι αυτους τους πολέμους (ακολούθησαν κι άλλοι Ελληνογαλατικοί πόλεμοι εκτός απ` αυτόν που περιγράφω παραπάνω)

Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Δημοσίευση από Ζήνων » 18 Αύγ 2006 09:58

Δυό ενδιαφέρουσες συνδέσεις του χθες με το σήμερα.

α) Στην οπισθοχώρησή τους από την Αιτωλία, οι Γαλάτες είχαν μεγάλες απώλειες από χωρικούς που εφάρμοζαν τακτικές ανταρτοπολέμου. Την τελευταία επίθεση την δέχτηκαν λίγο πριν ξεφύγουν στη Θεσσαλία.
Ο τόπος της τελευταίας μάχης είναι σήμερα η περιοχή που λέγεται "Κοκκάλια". Ονομάστηκε έτσι από τα αναρίθμητα ανθρώπινα κόκκαλα που έβρισκαν εκεί οι μεταγενέστεροι Έλληνες.

β) Η καταστροφή του Καλλίου υπήρξε τόσο ολοκληρωτική που γιά αιώνες παρέμενε άγνωστο που βρισκόταν .
Σύγχρονοι ερευνητές προσπάθησαν να εντοπίσουν την θέση του γιά να ανακαλύψουν έκπληκτοι πως ταυτίζεται πιθανότατα με την θέση του σημερινού χωριού Κλαυσί . Είναι εκπληκτικό το πως πέρασε η Ιστορία της καταστροφής του Καλλίου στις μέρες μας , μέσα από την ετυμολογία του ονόματος ενός χωριού.
Κλαυσί απ` το κλαυθμός / κλαύσος.

Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Δημοσίευση από Ζήνων » 18 Αύγ 2006 12:04

Από κάποιον άλλον Γαλατικό πόλεμο μας έρχεται η ακόλουθη , εξαιρετικά ενδιαφέρουσα , πληροφορία.

Τον 3ο π.Χ. αιώνα ο Μιθριδάτης του Πόντου ενεπλάκη σε πόλεμο με τον Πτολεμαίο Β' της Αιγύπτου.
Ψάχνοντας συμμάχους ο Μιθριδάτης , απευθύνθηκε στους Γαλάτες της Μ. Ασίας (και σε κάποιον βασιλίσκο της περιοχής , τον Απολλώνιο της Αφροδισιάδας.)
Οι Γαλάτες δέχτηκαν την πρόταση και με τις αξιομνημόνευτες πολεμικές τους ικανότητες πέτυχαν σοβαρά πλήγματα στον Πτολεμαίο Β', με αποκορύφωμα την καταστροφή του στόλου του , από τον οποίο αφαίρεσαν τις άγκυρες ως λάφυρα.
Όταν τέλειωσε ο πόλεμος κι ήρθε η ώρα της πληρωμής τους, ο Μιθριδάτης τους αντάμειψε με εδάφη σε μιά περιοχή στο κέντρο της Μικράς Ασίας.
Και αυτοί, ονόμασαν την πρωτεύουσα των νέων τους εδάφων από το όνομα των λαφύρων που τους την χάρισαν.

¶γκυρα!

Πρόκειται φυσικά γιά την σημερινή πρωτεύουσα της Τουρκίας.

Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Δημοσίευση από Ζήνων » 18 Αύγ 2006 12:34

Να σημειωθεί ότι αυτοί οι Μικρασιάτες Γαλάτες ( που παρά τον μικρό τους αριθμό προκάλεσαν σοβαρότατα προβλήματα και διαδοχικούς πολέμους με τον Αντίοχο Σωτήρα και τον ¶τταλο της Περγάμου), είχαν αρχίσει να εξελληνίζονται.
Σταδιακά έγιναν δίγλωσσοι . Μιλούσαν Γαλατικά αλλά άρχισαν επίσης να μιλούν και να γράφουν ελληνικά.
Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως το όνομα του τελευταίου βασιλιά τους, πριν υποδουλωθούν στους Ρωμαίους ( 2ος π.Χ αι.) , ήταν... Αμύντας.

Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Δημοσίευση από Ζήνων » 21 Αύγ 2006 18:06

Σχετικά με την πρώτη εμφάνιση Γαλατών στην Ελλάδα
------------------------------------------------------------------------------


Έτος 369 π.Χ.

"¶μα τε δη πεπραγμένων τούτων καταπλεί Λακεδαιμονίοις η παρά Διονυσίου βοήθεια, τριήρεις πλέον ή είκοσιν ' ήγον δε Κελτούς τε και Ίβηρας και ιππέας ως πεντήκοντα"

"Με το που έγιναν αυτά, κατέπλευσε η βοήθεια του Διονυσίου προς Λακεδαιμονίους, που ήταν πάνω από είκοσι τριήρεις, που κουβαλούσαν πενήντα περίπου Κέλτες (=Γαλάτες ) και Ίβηρες.

Ξενοφώντος , Ελληνικά Ζ, 1, 20




Έτσι άνοιξε η όρεξη των Γαλατών γιά επίθεση στην Ελλάδα. Έτσι γνώρισαν τον πλούτο τον ήλιο , τα βουνά και τ` ακρογιάλια της και αποφάσισαν να τα αρπάξουν.
Την πρώτη λοιπόν φορά που ήρθαν Γαλάτες στην Ελλάδα , 90 χρόνια πριν την εισβολή τους το 279 π.Χ., ήρθαν ως μισθοφόροι των Σπαρτιατών εναντίον των Θηβαίων.
Μάλιστα , σύμφωνα με τις Κέλτικες πηγές (σ. 1) ήταν πολύ περισσότεροι από τους 50 που λέει ο Ξενοφών, πράγμα λογικό , αν σκεφτεί κανείς ότι 20 τριήρεις είναι πολλές γιά να μεταφέρουν 50 μισθοφόρους (σ. 2).
Από την άλλη μεριά ίσως το νούμερο 2,000 που μας παραδίδεται από τις Κέλτικες πηγές να αφορά τον συνολικό αριθμό Κελτών μισθοφόρων δεδομένου ότι ο Διονύσιος Α', έστειλε κι άλλους ένα χρόνο αργότερα, το 368 π.Χ.


σημ. 1 , Peter Berresford Ellis, Kέλτες και ΄'Ελληνες , σελ .58.
σημ. 2 , Τους μισθοφορους τους έστειλε ο Διονύσιος Α' των Συρρακουσών, όταν οι Σπαρτιάτες απευθύνθηκαν σ` αυτόν γιά βοήθεια εναντίον των Θηβαίων. Ο Ξενοφών περιγράφει αυτούς τους Γαλάτες να πολεμούν ως υπεράνθρωποι εντυπωσιάζοντας ακόμη και σήμερα τον αναγνώστη. (Ζ, 1, 20-21 )

tetix
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 68
Εγγραφή: 09 Νοέμ 2005 14:11

Δημοσίευση από tetix » 23 Αύγ 2006 08:01

Στην Αιτωλία υπάρχει χωριό με το όνομα Γαλατάς. Πιθανόν εκεί να έγινε η μάχη. Στη Τουρκία (περιοχή της Αγκυρας) υπάρχει μειονότητα με το όνομα Γαλλογραικοί που προφανώς είναι οι απόγονοι των Γαλατών. Σ' αυτούς απευθύνετο η προς Γαλάτας επιστολή Παύλου. Η Ιστορία αφήνει πάντα τα κατάλοιπά της.

Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Δημοσίευση από Ζήνων » 23 Αύγ 2006 09:42

tetix έγραψε:Στην Αιτωλία υπάρχει χωριό με το όνομα Γαλατάς. Πιθανόν εκεί να έγινε η μάχη. Στη Τουρκία (περιοχή της Αγκυρας) υπάρχει μειονότητα με το όνομα Γαλλογραικοί που προφανώς είναι οι απόγονοι των Γαλατών. Σ' αυτούς απευθύνετο η προς Γαλάτας επιστολή Παύλου. Η Ιστορία αφήνει πάντα τα κατάλοιπά της.
Σωστά.
Γαλλογραικούς ονόμασαν πρώτοι οι Ρωμαίοι * τους Γαλάτες της Μ. Ασίας.
*
"Gallograeci " , Μάρκος Ιουστίνος, επιτομή παγκόσμιας ιστορίας Πομπήιου Τρόγου.

Ζήνων
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 80
Εγγραφή: 12 Ιούλ 2006 11:55

Δημοσίευση από Ζήνων » 30 Αύγ 2006 11:22

Α, ναι!
Ο Μιθριδάτης που αντάμειψε τους Γαλάτες γιά τις υπηρεσίες τους εναντίον του Πτολεμαίου Β' ήταν ο Μιθριδάτης Β'.
Ο Μιθριδάτης που τους χρησιμοποίησε τελευταία φορά ως μισθοφόρους (σημ. 1 ) ήταν ο Μιθριδάτης ο ΣΤ' , ή Μέγας , ή Διόνυσος, ή Ευπάτωρ, που τα `βαλε με την Ρώμη στις αρχές του 1ου αι. π.Χ .
Αυτός ο ΣΤ' είναι που πήρε στο λαιμό του και την Ελλάδα, έτσι που την κατέστησε πεδίο αντιπαράθεσήςτου με την Ρώμη - δυό γαϊδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα.
Αποτέλεσμα; Ήρθε στην Ελλάδα ο ρωμαίος Σύλλας (σημ. 2), σκότωσε, ρήμαξε, έκαψε και σύλλ-ησε (αν δεν κάνω λάθος, από εκεί μας έμεινε η λέξη, είπαμε η Ιστορία περνάει ΚΑΙ μέσα από την ετυμολογία των λέξεων)


(σημ.1)
ο Μιθριδάτης ο Μέγας , εκτός απ` τους Μικρασιάτες Γαλάτες χρησιμοποίησε και αυτούς της Αν. Ευρώπης / Βαλκανίων

(σημ. 2)
Ανάμεσα στα πολλά -πάρα πολλά- που σύλλησε και κατέστρεψε ο Σύλλας ήταν και η ασπίδα του έφηβου Κυδία, του ήρωα των Θερμοπυλών του 279 π.Χ. (Ο Σύλλας σύλλησε την Αθήνα το 86 π.Χ., που σημαίνει ότι η ασπίδα του Κυδία έμεινε κρεμασμένη 279-86 = 193 χρόνια - και όχι 150 όπως γράφτηκε στο πρώτο μήνυμα με τον δαίμονα του πληκτρολογίου να μπερδεύει τα δάχτυλά μου)
Οι Αθηναίοι την είχαν κρεμάσει στον ναό του Ελευθέριου Δία , όπου ήταν κρεμασμένες οι ασπίδες των ηρώων που πολέμησαν γιά την ελευθερία.

Απάντηση