ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ: ΠΟΤΕ ΕΓΙΝΕ;

Μικρά και μεγάλα γεγονότα, γνωστές και άγνωστες πτυχές της ιστορίας, από την προϊστορία και την αρχαιότητα μέχρι σήμερα
Απάντηση
Άβαταρ μέλους
μιχάλης
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 405
Εγγραφή: 07 Σεπ 2004 12:28

Δημοσίευση από μιχάλης » 22 Νοέμ 2004 14:35

Ostria έγραψε:...έχω βρει ότι υπάρχουν αναφορές στα αρχαία κείμενα που μπορούν να μας βοηθήσουν στην χρονολόγηση των κατακλυσμών του Ελλαδικού χώρου.
Λένε, ας πούμε, οτι ο Ωγυγος ήταν σύγχρονος του Φορωνέα βασιλιά του Αργους και ότι η Αττική ερημώθηκε τόσο ώστε δεν υπήρχε βασιλιάς στην Αθήνα για 189 χρόνια, μέχρι την βασιλεία του Κέκροπα (ο Φιλόχωρος πχ. δεν δέχεται την ύπαρξη του Ακταίου που υποτίθεται ότι βασίλεψε πριν τον Κέρκοπα). Και ακόμα λένε ότι, από τον κατακλυσμό αυτό του Ωγύγου μέχρι τους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες μεσολάβησαν 1.020 χρόνια. .
Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες ως γνωστό εγιναν το 776 πΧ, οπότε ο πρώτος μεγάλος κατακλυσμός (του Ωγύγου) τοποθετείται γύρω στο 1796 πΧ.
Ο συλλογισμός σου θα ήταν σωστός αν όντως οι ολυμπιακοί αγώνες είχαν ξεκινήσει και όχι επανίδρυσή τους.. Αυτό είναι γραμμένο σε αρχαία κείμενα, νομίζω στο χρησμό που δίνει η πυθία σχετικά με την επανίδρυση επαναλαμβάνω των ολυμπιακών αγώνων.

Άβαταρ μέλους
Ostria
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 65
Εγγραφή: 20 Οκτ 2004 21:49

Δημοσίευση από Ostria » 24 Νοέμ 2004 03:37

Συμφωνώ και με τους δύο σας (Spirli και μιχάλη) γι αυτό ας αρχίσουμε να ψάχνουμε για "hard evidence" (που λέω και γω :wink: )

Νομίζω ότι βρήκα ένα site με αρκετά ενδιαφέρουσες πληροφορίες

http://www.unu.edu/unupress/lecture16-17.html

Ο τίτλος της μελέτης αυτής είναι "The Mediterranean Crises" και απ' ότι βλέπω είναι εργασία σοβαρών επιστημόνων, οπότε μπορούμε να βασιστούμε στις πληροφορίες τους.

Η περίοδος που νομίζω ότι μας ενδιαφέρει περιγράφεται στο κεφάλαιο 3 υπό τον τίτλο
"III. The Last Glacial Episode and the Three Mediterranean Seas"

Τι λέει εν συντομία αυτό το κεφάλαιο:

Πριν από 18,000 χρόνια η στάθμη του νερού των ωκεανών και των θαλασσών ήταν περίπου 120 μέτρα χαμηλότερη απ' ότι είναι σήμερα, λόγω των παγετώνων που κρατούσαν ένα μεγάλο ποσοστό νερού στους πόλους.
Εκείνη την εποχή, περίπου το 16,000 πΧ, οι Μεσογειακές ακτές ήταν πιό εκτεταμένες (εκεί που σήμερα είναι θάλασσα) και πολλά νησιά και περιοχές ήταν ενωμένες μεταξύ τους.
Η Μεσόγειος ήταν χωρισμένη κλιματολογικά σε 3 λεκάνες που είχαν διαφορετική θερμοκρασία και φιλοξενούσαν διάφορα και διαφορετικά είδη ζωής. Η ανατολική λεκάνη ήταν σχεδόν τροπική ενώ κατέβαινε ένα ποτάμι κρύου αφαλατωμένου νερού από την Μαύρη Θάλασσα μέχρι τις ακτές της Λιβυής που την χώριζε από την δυτική λεκάνη, η οποία είχε σχεδόν αρκτικό κλίμα και χαμηλότερες θερμοκρασίες.

Ξαφνικά πριν από 8,000 χρόνια (το 6,000 πΧ) οι υδρολογικές συνθήκες άλλαξαν και όλη η θαλάσσια ζωή της Μεσογείου εξαφανίστηκε. Αυτή η "κρίση" ονομάστηκε "φαινόμενο sapropel", όταν το 1952 ανακαλύφθηκε μία στρώση 20 εκ. μαύρης οργανικής ύλης στον βυθό της Μεσογείου.

Αυτή η καταστροφή συνδέεται με τους μύθους του κατακλυσμού των λαών της περιοχής της Μεσογείου. Τι λένε ότι συνέβει;

Επεσε δυνατή βροχή στην Μέση Ανατολή, την λεκάνη του Νείλου και στις λίμνες της Ανατολικής Αφρικανικής κοιλάδας, η οποία γέμισε τον Νείλο με ορμητικό νερό, το οποίο έπεσε μέσα στην Μεσόγειο θάλασσα και την κάλυψε με ένα στρώμα φρέσκου νερού, 15-20 μ βαθύ που έκοψε την επικοινωνία του νερού του βυθού με την επιφάνεια και όλη η υποθαλάσσια ζωή πέθανε λόγω έλειψης οξυγόνου.

Αυτό που έγινε στην Μεσόγειο θάλασσα πριν από 8,000 χρόνια, επαναλήφθηκε για την Μαύρη Θάλασσα πριν από 7,450 (+_130) χρόνια, όταν το νερό της Μεσογείου μπήκε στην λεκάνη της Μαύρης Θάλασσας που ως τότε ήταν μιά λίμνη με γλυκό νερό. Ετσι με πιό αργούς ρυθμούς εδώ, η ζωή στην Μαύρη Θάλασσα εξαφανίστηκε.
Και με μία ακόμα καταστροφή, αυτή της έκρηξης του ηφαιστείου της Σαντορίνης γύρω στο 1,600 πΧ, τελειώνει το κεφάλαιο των μεγάλων καταστροφών της Μεσογείου... μέχρι στιγμής.

:roll:
'' Χρη σιγάν ή κρείσσονα σιγής λέγειν '' Πυθαγόρας-.

Spirli
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 155
Εγγραφή: 06 Σεπ 2004 10:17

Δημοσίευση από Spirli » 25 Νοέμ 2004 11:14

Ostria,
βλέπω μπήκες για καλά στα "hard evidence" (που λες και εσυ Wink )!!
Τα τελευταία στοιχεία που έθεσες ακολουθούν την δική μας προσέγγιση, δηλ. "a very broad multidisciplinary approach" και αυτό είναι καλό !!

Μερικές σκέψεις:

Ήδη και μόνο με όσες παρεμβάσεις έχουν καταγραφεί εδώ υπάρχει ανάγκη για συσχετίσεις και συγκρίσεις των δεδομένων. Ετοιμάζω έναν συγκριτικό πίνακα (χρόνος-περιγραφή/διάρκεια - αιτία -πηγή) που λόγω μεγέθους θα τον στείλω σ' όσους μετέχοντες έχω ένα e-mail (το δικό μου: spirli@excite.com).

Φαίνεται ότι με τα στοιχεία της μελέτης "The Mediterranean Crises" όλο το ζήτημα επικεντρώνεται στις επιπτώσεις του "end of the last glaciation (Wurm)". Διαπίστωση που βρίσκει ευρεία απήχηση σε κύκλους θετικών επιστημών. Ωστόσο υπάρχουν ερωτηματικά με την ταυτοποίηση των "κατακλυσμών". Οι ερευνητές θέτουν το 16.000 πχ ως ημερομηνία ορίο (peak of the last glaciation) της προ-κατακλυσμικής κατάστασης στην Μεσόγειο με στάθμη -120 μ. σε σύγκριση με το σήμερα.
Οριοθετεί "the last Mediterranean crisis was 8,000 years ago", δηλαδή το 6.000 πχ και θέτει σαν αιτία την "ροή υδάτων" του Νείλου λόγω εκτεταμένων βροχοπτώσεων --- όμως δεν λέει (νομίζω) τι προκάλεσε τις βροχοπτώσεις=υποθέτουμε το τέλος των παγετώνων. Άλλωστε είμαστε ... 4000 χρόνια μακριά από από την πιθανή χρονολογία του Κατακλυσμού (μιλάμε πάντα για τον Κ.Δ. ) που τοποθετείται από θετικές επιστήμες γύρω στο 10.000 π.χ. Εκτός εαν υποθέσουμε βολικά ότι έχουμε μια πολύ μακρά περίοδο γεωλογικο-κλιματολογικών αναστατώσεων διάρκειας 4000-5000 χρόνων καθαρά τοπικών φαινομένων μ' ένταση της τάξης -120 μ. έως 0 μ. ή έστω + 200 μέτρα (για Κασπία σύμφωνα με Αντρέι Τσεπαλίγκα) διακύμανασης της στάθμης των υδάτων και όχι παραπάνω...

Γενικά τείνω να δεχθώ ότι η αιτία του Κατακλυσμού ήταν " the end of the last glaciation" και ότι το φαινόμενο του Κατακλυσμού ήταν παγκόσμιο με τοπικές -αλλά όχι μεγάλες - διαφοροποιήσεις.

Με απασχολεί ιδιάιτερα η φυσική περιγραφή του φαινομένου γιατί αυτή μας δίνει την ΚΟΙΝΗ ΒΑΣΗ ΣΥΓΚΡΙΣΗΣ ανάμεσα στην περιγραφή των ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ και στην περιγραφή της ΑΡΧΑΙΑΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ.
Παράδειγμα: από την -120 (16.000) πάμε στο +1.500-2000 μ. (με βάση την Κυλλήνη που ανάφερες- αν δεχθούμε το Αραράτ έχουμε big problem για τον προσδιορισμό της κατάστασης στο Αιγαίο, αλλά ας μην ανοίξουμε τώρα το πολυπλοκο ζήτημα του Αραρατ) και + a superficial freshwater layer surface layer 15 to 20 m deep την κατακλυσμική περίοδο γύρω στο 10.000 πχ (?) {ή 6.000?) και μετά πάμε στο 0 επίπεδο της σύγχρονης εποχής.

Δεν ξέρω αν μεθοδολογικά βρίσκεις παραγωγική αυτήν την ερευνητική προσέγγιση, αλλά δεν βλέπω άλλο πρακτικό τρόπο να προχωρήσουμε τεκμηριωμένα.

Άβαταρ μέλους
Ostria
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 65
Εγγραφή: 20 Οκτ 2004 21:49

Δημοσίευση από Ostria » 28 Νοέμ 2004 23:35

Spirli δεν βλέπω να μπορούσε να γίνει άλλου είδους προσέγγιση στο θέμα.
Και βέβαια θα ήθελα να δω τον πίνακα όταν τον ετοιμάσεις. :D
Γενικά τείνω να δεχθώ ότι η αιτία του Κατακλυσμού ήταν " the end of the last glaciation" και ότι το φαινόμενο του Κατακλυσμού ήταν παγκόσμιο με τοπικές -αλλά όχι μεγάλες - διαφοροποιήσεις.
Συμφωνώ και εγώ. Αν συμφωνούμε στην αιτία, από τα στοιχεία που έχουμε, μπορούμε να πούμε ότι ο Κατακλυσμός ή οι κατακλυσμοί πρέπει να έγινε/αν σε κάποια από αυτές τις χρονολογίες.

* Πριν από περίπου 15,000 χρόνια (γύρω στο 13,000 πΧ) έχουμε μία γρήγορη έξοδο από την εποχή των τελευταίων Παγετώνων.

* Στο τέλος της περιόδου "Younger Dryas", γύρω στο 8,600 πΧ

* Στο τέλος της περιόδου "The 8ka Event" (δεν βρήκα ακριβή χρονολογία αλλά η περίοδος άρχισε το 6,500 πΧ περίπου και κράτησε λίγο, οπότε ίσως μπορούμε να την ταυτίσουμε με την καταστροφή της Μεσογείου το 6,000 πΧ;).

Οι δύο περίοδοι που αναφέρονται παραπάνω, έφεραν ξαφνική πτώση της θερμοκρασίας (κατά 14ο F η πρώτη και κατά 11ο F -6ο c- η δεύτερη) μέσα σε λίγα χρόνια και εξίσου ξαφνική επάνοδο στην προηγούμενη θερμοκρασία.
Η δεύτερη περίοδος (8ka event) είναι ξεκαθαρισμένο ότι είχε παγκόσμια ισχύ.


Περισσότερα στοιχεία εδώ
http://www.nap.edu/openbook/0309074347/html/15.html
http://www.spacedaily.com/news/climate-04k.html
http://www.pbs.org/wgbh/nova/warnings/stories/nojs.html

Από το 3ο url θα δεις ότι από το 23,000 πΧ (που θεωρείται το peak της εποχής των παγετώνων) μέχρι το 13,000 πΧ περίπου (το τέλος της), από τα στοιχεία της Γροιλανδίας, βλέπουμε μία σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας με τελική διαφορά τους 20ο C αύξηση.

Αυτό νομίζω ότι δείχνει πως αυτή η περίοδος δεν δικαιολογεί κάποιο σημαντικό event όπως ο κατακλυσμός, παρά μόνο στο τέλος της.
'' Χρη σιγάν ή κρείσσονα σιγής λέγειν '' Πυθαγόρας-.

Spirli
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 155
Εγγραφή: 06 Σεπ 2004 10:17

Δημοσίευση από Spirli » 06 Δεκ 2004 15:46

Καθυστέρησα λίγο την απάντηση γιατι ήθελα να ετοιμάσω τον πινακα, που δυστυχώς ακόμη δεν τον ολοκλήρωσα.

Πάντα στο πλαίσιο της ερευνητικής προσέγγισης, ("μεγάλα φυσικά φαινόμενα χρονολογημένα σε συγκριση με περιγραφές φαινομένων σε αρχαία γραμματεία"), θέλω να σας δόσω ένα url και παραθέσω ένα άρθρο.
το url είναι: http://www.bradshawfoundation.com/journey/
Δες ιδιαίτερα τα "φυσικά γεγονότα" του 75.000 πχ και μετά

Το άρθρο (τα βασικά σημεία ενδιαφεροντος μας τα εχω υπογραμμίσει) είναι:

Μια ακόμη θεωρία δημοσιεύστηκε στο ΒΗΜΑ (28-11-2004). Απλά αναφέρω ένα μεγάλο απόσπασμα:
"...Αναψηλαφώντας τα αρχαία κείμενα και συγκρίνοντας μυθολογικά, ιστορικά και γεωκλιματικά στοιχεία, ερευνητές και επιστήμονες, όπως ο βραζιλιάνος καθηγητής πυρηνικής μηχανικής Αρίσιο Σάντος, κατέληξαν σε μια μαγευτική κοσμογονική θεωρία. Το κλειδί της θεωρίας τους βρίσκεται σε κάτι που είπε ο Ηρόδοτος έναν αιώνα πριν από τον Πλάτωνα. Συγκεκριμένα, είπε ότι ο Ατλαντικός Ωκεανός ονόμαζαν στα πολύ παλιά χρόνια τον... Ινδικό Ωκεανό! Από εκεί και μετά, το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται, ψάχνοντας συγκριτικά τις μυθολογίες και τις παραδόσεις όλων των αρχαίων πολιτισμών, αλλά και εντοπίζοντας διά της εις ατόπον απαγωγής την περιοχή του πλανήτη που όντως θα μπορούσε να αντιστοιχεί γεωλογικά και κλιματικά στα όσα είπε ο Πλάτων. Πού κατέληξαν; Κρατηθείτε: στη Μαλαϊκή χερσόνησο!
Όσο κι αν σας φαίνεται απίστευτο, στο τέλος του συλλογισμού - που θα αποδώσω όσο μπορώ πιο περιληπτικά - θα συμφωνήσετε ότι η θεωρία αυτή είναι πολύ πιο λογική από όσες θέλουν να βγάλουν τον Πλάτωνα παραμυθά ή, τουλάχιστον, αδαή.
Κατ' αρχήν ας σκεφθούμε τις συνθήκες του πλανήτη μας τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, 11.600 χρόνια πριν από σήμερα. Βρισκόμαστε στο τέλος της εποχής των παγετώνων, δηλαδή στα μέρη μας η θερμοκρασία είναι κατά μέσον όρο πέντε βαθμούς χαμηλότερη. Επίσης η θάλασσα βρίσκεται σε πολύ πιο χαμηλά επίπεδα, άρα μεγάλες εκτάσεις γης υπάρχουν εκεί όπου σήμερα είναι μόνο νησιά. Αν λάβουμε τον Πλάτωνα τοις μετρητοίς - ως Έλληνες, οπωσδήποτε -, η Ατλαντίδα υπάρχει σε ένα μέρος που το κλίμα επιτρέπει την ύπαρξη ελεφάντων και όχι απλώς άφθονη γεωργική παραγωγή αλλά δύο σοδειές τον χρόνο. Ποιες περιοχές του κόσμου θα μπορούσαν τότε να προσφέρουν κάτι τέτοιο; Σίγουρα όχι το βόρειο ημισφαίριο. Κρίνοντας μάλιστα και από τα δεδομένα της ιστορικής περιόδου της ανθρωπότητας, τα μέρη που μας μένουν είναι στη Νοτιοανατολική Ασία. Το ότι οι μουσώνες επέτρεπαν από παλιά τη διπλή σοδειά το γνωρίζουμε από την έκπληξη των στρατιών του Μεγαλέξανδρου όταν την πρωταντίκρισαν στην Ινδία.
Ο ωκεανός των Ατλάντων
Μας έδωσε επίσης ο Πλάτων ακριβή στοιχεία για την έκταση της Ατλαντίδας και το μέγεθος του στρατού της - έκταση όσο η Βόρεια Αφρική και η Μικρά Ασία μαζί, με 1.160.000 στρατιώτες! Με κάποιους προσεκτικούς υπολογισμούς συνάγεται ότι θα είχε πληθυσμό γύρω στα 20 εκατομμύρια. Για τα δεδομένα της εποχής, μιλάμε για κάτι πραγματικά πρωτοφανές. Μόνο όταν συνάντησαν τον στρατό του Πώρου στην Ινδία είδαν οι Έλληνες τέτοιο πολυάριθμο στράτευμα.
Ανθρωπογεωγραφικά λοιπόν - και αν όντως είχαν πολεμήσει οι Έλληνες με τους κατοίκους της Ατλαντίδας, κατά πώς λέει ο Πλάτων - συγκλίνουμε στο ότι η Ατλαντίδα θα πρέπει να βρισκόταν στην περιοχή του Ινδικού Ωκεανού. Και όπως είπαμε, ο ωκεανός αυτός λεγόταν τότε «Ατλαντικός», άρα ωκεανός των Ατλάντων, όπερ έδει δείξαι. Αλλά τότε, τι ακριβώς συνέβη με τις Ηράκλειες Στήλες και το όρος Ατλας της Αφρικής ή όλα όσα ξέρουμε περί Ατλαντίδας στη Δύση;
Η συναρπαστική εξήγηση
Η εξήγηση στην οποία καταλήγει αυτή η θεωρία είναι όντως συναρπαστική:
Οι άνθρωποι μπορεί να πρωτοεμφανίστηκαν στην Αφρική, αλλά σπρωγμένοι από τις καιρικές συνθήκες της εποχής των παγετώνων έφθασαν στη NA Ασία. Εκεί, την τότε εποχή η περιοχή που σήμερα περιλαμβάνει την Ινδοκίνα και την Ινδονησία ήταν ενωμένη σε μιαν απέραντη πεδιάδα, όπου δέσποζε ένα φοβερό βουνό, αυτό που για τους Έλληνες ονομαζόταν ¶τλας. Στο υποτροπικό αυτό κλίμα ανέπτυξαν λαμπρό πολιτισμό και μεγάλη ναυτική δύναμη. Η περιγραφή του Πλάτωνος για το ότι πέρα από την Ατλαντίδα βρίσκονταν άλλα νησιά και μια επόμενη ήπειρος ανταποκρίνεται στην Ωκεανία και στην Αμερική. Αλλά... από την ανάποδη πλευρά που νομίζαμε, όμοια με την παρεξήγηση του Κολόμβου. Γιατί αυτό;
Διότι - λέει η θεωρία - αυτό που διηγούνται όλες οι μυθολογίες των αρχαίων, καθώς και η Παλαιά Διαθήκη, δεν είναι παρά η πραγματικά ενιαία προϊστορία της ανθρωπότητας. Η θαλασσοκράτειρα Ατλαντίδα αποίκισε πολλά μέρη, με κυριότερη «θυγατρική της» τη Λεμούρια Ατλαντίδα, την Ινδία. Αλλά σταδιακά άρχισε να καταπιέζει τις αποικίες της και οι Λεμούριοι ¶τλαντες επαναστάτησαν. Ακολούθησε φοβερός πόλεμος, τον οποίο τελικά θα κέρδιζαν οι Λεμούριοι, που είχαν αποβιβαστεί στην Ατλαντίδα και την πολιορκούσαν. Την ημέρα όμως που μπήκαν θριαμβευτές στην πρωτεύουσα εσχίσθη το καταπέτασμα του ουρανού. Το φοβερό ηφαίστειο που ήταν το βουνό Άτλας εξερράγη με δύναμη ένα εκατομμύριο φορές μεγαλύτερη από εκείνου της Θήρας και μετά βυθίστηκε, προξενώντας ένα απίστευτο παλιρροϊκό κύμα «τσουνάμι». Έτσι εξηγείται ο καταποντισμός της Ατλαντίδας σε μία ημέρα και μία νύχτα, με επακολουθήσαντα τον κατακλυσμό που όλοι οι λαοί θυμούνται - είτε τον λένε του Δευκαλίωνος, είτε του Γιλγαμές ή του Νώε κτλ. Βεβαίως, στο σενάριο του Πλάτωνος, οι Λεμούριοι ήταν οι πρόγονοί του Αθηναίοι. Και αυτή ήταν η ιστορική τους εκδοχή, γιατί στη μυθολογική ήταν οι Ολύμπιοι εναντίον των Τιτάνων, ο Ηρακλής εναντίον του Άτλαντα, ο Αβελ κατά του Κάιν, ο Όσιρις κατά του Σεθ...
Η τραγική έξοδος
Επακολούθησε η τραγική έξοδος όσων επέζησαν, μακριά από τα μέρη που κάποτε ήταν γη και τώρα είχαν γίνει θάλασσα. Έτσι έφθασαν τα διάφορα «ινδοευρωπαϊκά» φύλα στην Ευρώπη και τα σημιτικά στη Μέση Ανατολή, όπου δημιούργησαν αργότερα τους γνωστούς μας αρχαίους πολιτισμούς. Η ανάμνηση της μάνας γης έγινε Ηλύσια Πεδία, ενώ η βυθισμένη ήπειρος έγινε το Χάος, ο Άδης, η Νήσος των Νεκρών... το μέρος όπου δεν μπορούσε να ταξιδέψει κανείς. Και ενώ εμείς ψάχναμε τον προηγούμενο αιώνα για τα λασπωμένα μέρη όπου θαρρούσαμε ότι βρισκόταν η Ατλαντίδα και φθάναμε ως τη θάλασσα των Σαργασσών, αυτή βρισκόταν στα στενά της Μαλαισίας. Οι Ηράκλειες Στήλες ήταν η κολασμένη άβυσσος (το «Μέγα Χάσμα» που γνώριζε ο Ησίοδος) όπου βυθίστηκε το τρομερό ηφαίστειο, το και σήμερα ενεργό Κρακατόα. Οντως για χρόνια πολλά κανείς δεν θα μπορούσε να πλεύσει σε εκείνα τα νερά καθώς το ηφαίστειο αυτό όποτε εκρήγνυται γεμίζει τη γεμάτη υφάλους θάλασσα με πλευστές φλούδες λάβας - ο «πηλός» του Πλάτωνος που παρεξηγούσαμε ως λάσπη.
Η ανάμνηση του Παραδείσου και των πρωτοπλάστων
Από τη μητέρα γη, την Ατλαντίδα, στα διασκορπισμένα φύλα των απογόνων της έμειναν οι αναμνήσεις ενός Κήπου της Εδέμ (τον οποίο, αν θυμάστε, η Βίβλος τον τοποθετούσε όντως στην Ανατολή). Ήταν οι αναμνήσεις ενός Παραδείσου από τον οποίο τους έδιωξε το αμάρτημα των Πρωτοπλάστων - η επιβουλή της γνώσης κατά τη Βίβλο, η απληστία για δύναμη κατά τον Πλάτωνα, και αντίστοιχα για τις παραδόσεις των Ινδών, των Αιγυπτίων, των Κελτών, των Βίκινγκς, των Μάγια, των Αζτέκων, των Ινδιάνων του Αμαζονίου, των Ιαπώνων και των Κινέζων... Όπου κι αν πήγαν, η ανάμνηση της χαμένης ειρήνης και ευημερίας τούς στοίχειωνε. Στα νέα μέρη όπου ρίζωσαν έχτισαν σχήματα που τους θύμιζαν την ιερή πόλη της Ατλαντίδας. Το κυκλικό της σχήμα, χωρισμένο στα τέσσερα από μεγάλα κανάλια, όπως και ο Άτλας που κάποτε κρατούσε τον ουρανό επάνω του, έγιναν η τετράκλιτη πυραμίδα των Αιγυπτίων, των Μάγια και των Αζτέκων, ή ο κελτικός σταυρός (σταυρός σε κύκλο) που συναντάμε στα βόρεια μέρη και στα κτίσματα τύπου Στόουνχετζ. Ο σταυρός αυτός ήταν ιερό σύμβολο για Έλληνες, Ινδούς και Αιγυπτίους, που προφανώς υιοθετήθηκε ξανά απλουστευμένος από τον χριστιανισμό. Αλλά και αυτά τα ιερά βουνά των ξενιτεμένων παιδιών της Ατλαντίδας αποκτούν ονόματα που τη θυμίζουν: το «Όλυμπος» - μας λέει η εν λόγω θεωρία - προέρχεται από το «Όλμος Ίππος», δηλαδή «το βουνό των Κενταύρων». Αλλά η λέξη και η έννοια «Κένταυρος» παραπέμπει στον θρυλικό Γκάνταρβο που ζούσε στο ιερό βουνό των Ινδών, το οποίο βουνό ονομαζόταν Μερού... όπως Μερού ονομαζόταν στα αιγυπτιακά η πυραμίδα...
Όλα μια τεράστια παρεξήγηση λοιπόν; Όλα όσα νομίζαμε «προς τη Δύση» ήταν έτσι όταν ακόμη υπήρχε η Ατλαντίδα και έγιναν «προς την Ανατολή» όταν μεταναστεύσαμε στη Δύση; Και όλες οι ναυτικές αναζητήσεις μας - του Πυθέα, των Αργοναυτών, του Οδυσσέα - δεν έβγαζαν νόημα στον χάρτη διότι απλούστατα είχαν γίνει στα παράλια του Ινδικού Ωκεανού ή της Θάλασσας της Κίνας; Και όλοι οι «δικοί μας» κοσμογονικοί μύθοι, του κάθε λαού, δεν είναι παρά η διαφορετική εκδοχή της ίδιας πονεμένης προϊστορίας της ανθρωπότητας; Οι θεοί μας ήταν οι προ και οι μετά την καταστροφή βασιλιάδες, και ημίθεοι οι πολεμιστές που μας βοήθησαν να επιβιώσουμε μετά τον κατακλυσμό, ή οι ιερείς και οι σοφοί που μεταλαμπάδευσαν κάποια από τη χαμένη γνώση; Πιθανόν... ή και απίθανο... αλλά πάντως πανανθρώπινο.
Η όλη θεωρία δεν είναι ακριβώς «στον αέρα». Πρώτα στοιχεία επαλήθευσής της υπάρχουν ήδη. Το 2001 ανακαλύφθηκε στην παραλία του Khambhat της ΒΔ Ινδίας η πιο αρχαία ως σήμερα πόλη, ηλικίας 9.500 ετών, σκεπασμένη από νερό βάθους 35 μέτρων. Επίσης, μυστηριώδη «κυκλώπεια τείχη» της ίδιας ηλικίας έχουν βρεθεί στη Θάλασσα της Κίνας την τελευταία εικοσαετία, άλλα στο νοτιότερο άκρο της Ιαπωνίας, άλλα στη νήσο Οκινάουα και άλλα στην Ταϊβάν, σε βάθος ως 25 μέτρα.
Αν πάντως αποδειχθεί τελικά σωστή αυτή η θεωρία, τότε - για σκεφθείτε το - ο Πλάτων όχι μόνο δεν «έκανε πλάκα» γράφοντας μυθιστορίες, αλλά βρήκε τον τρόπο να μας πει το φοβερό μυστικό της κοινής μας καταγωγής. Κάτι που στα απολίτιστα χρόνια της φυλετικής διαμάχης δεν θα γινόταν ανεκτό, σε χρόνια ανεπτυγμένου πολιτισμού θα μπορούσε να αποκρυπτογραφηθεί. Ή, πάλι, σε χρόνια όπου οι κλιματικές συνθήκες θα προειδοποιούσαν για αντίστοιχο Κατακλυσμό, Αρμαγεδδώνα ή ό,τι άλλο της Αποκαλύψεως. Δηλαδή στα χρόνια μας. Αχ, Πλάτων, Πλάτων... Προμηθέα! "
http://tovima.dolnet.gr/demo/owa/tobhma.print_unique
ΤΑΣΟΣ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ, Πού βρίσκεται η Ατλαντίδα;
ΤΟ ΒΗΜΑ , 28-11-2004
Κωδικός άρθρου: B14327H011

Αυτά για την ώρα...

Άβαταρ μέλους
μιχάλης
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 405
Εγγραφή: 07 Σεπ 2004 12:28

Δημοσίευση από μιχάλης » 08 Δεκ 2004 09:48

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ έγραψε:«Eάν τα αποτελέσματα της φυσικογεωολογικής έρευνας που έχει γίνει μέχρι σήμερα δεν ανατραπούν από νεότερα, τότε τα συμπεράσματα είναι συγκλονιστικά και ανατρέπουν πολλές απόψεις που συνδέονται με τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και αποδεικνύουν ότι η Eλληνική Mυθολογία δεν είναι ένα ωραίο παραμύθι, αποκύημα της φαντασίας των αρχαιοελλήνων, αλλά αποτελεί την πολύ παλιά ιστορία των κατοίκων αυτού του τόπου, που συνδέεται άμεσα με τις φυσικογεωλογικές του μεταβολές». H παρατήρηση είναι του καθηγητή γεωλογίας Hλία Mαριολάκου, ο οποίος σε ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Aθηνών έδωσε μια άλλη διάσταση σε αυτά που πιστεύουμε για τη μυθολογία.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_arti ... 004_126005
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ έγραψε:Η Ελληνική Μυθολογία δεν είναι παραμύθι για μικρούς και μεγάλους. Ολα τα γεγονότα που αφηγείται εξηγούνται από φυσικογεωλογικά φαινόμενα που συνέβησαν στη λεκάνη της Μεσογείου μεταξύ του 18000-12500 π.Χ., οπότε έγινε και ο κατακλυσμός του Δάρδανου, ένας από τους τρεις κατακλυσμούς (Ωγύγη, Δευκαλίωνα, Δάρδανου) που αναφέρονται στην Ελληνική Μυθολογία.

http://www.enet.gr/online/online_text?c=113
Πέρα από τις συμαντικές πληροφορίες που δίδονται σχετικά με τον κατακλυσμό του δαρδάνου, αποδεικνύεται περίτρανα το παραμύθι των ινδοευρωπαίων. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι και η γεωλογική επιστήμη συνάγει στην επιβεβαίωση της αρχαιοελληνικής γραμματείας, όχι μόνο σαν γεγονότα αυτά καθ' αυτά, αλλά και οι ημερομηνίες που συντελέστηκαν!!

Άβαταρ μέλους
siva
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 263
Εγγραφή: 17 Απρ 2004 23:26

Δημοσίευση από siva » 08 Δεκ 2004 15:38

Απλά να προσθέσω στα λεγόμενα του μιχάλη ότι η μελέτη του κ. Μαριολάκου δημοσιεύτηκε και στο χθεσινό φύλλο της Απογευματινής (7/12) καταλαμβάνοντας μάλιστα αρκετό χώρο στο εξώφυλλο

Άβαταρ μέλους
Ostria
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 65
Εγγραφή: 20 Οκτ 2004 21:49

Δημοσίευση από Ostria » 08 Δεκ 2004 21:37

Κάποια πρώτα σχόλια για την θεωρία του Αρίσιο Σάντος.
Το κλειδί της θεωρίας τους βρίσκεται σε κάτι που είπε ο Ηρόδοτος έναν αιώνα πριν από τον Πλάτωνα. Συγκεκριμένα, είπε ότι ο Ατλαντικός Ωκεανός ονόμαζαν στα πολύ παλιά χρόνια τον... Ινδικό Ωκεανό!
Αυτό δεν το έχω ακούσει ξανά. Είναι σίγουρο ότι ισχύει;
Εκεί, την τότε εποχή η περιοχή που σήμερα περιλαμβάνει την Ινδοκίνα και την Ινδονησία ήταν ενωμένη σε μιαν απέραντη πεδιάδα, όπου δέσποζε ένα φοβερό βουνό, αυτό που για τους Έλληνες ονομαζόταν Άτλας.
....
Η θαλασσοκράτειρα Ατλαντίδα αποίκισε πολλά μέρη, με κυριότερη
«θυγατρική της» τη Λεμούρια Ατλαντίδα, την Ινδία.
Σε εκείνη τη περιοχή (που είναι θάλασσα σήμερα) άλλες θεωρίες λένε ότι υπήρχε η Λεμουρία (ως νησί που έφτανε μέχρι και την Μαγαδασκάρη αν θυμάμαι καλά). Απο κεί λένε ότι μερικοί μετοίκησαν στην Ινδία και μετά έγινε ο πόλεμος που περιγράφεται στις ιερές γραφές τους (Μαχατμπαράτα κλπ) με τα βιμάνας και τα πυρηνικά όπλα. Ολα αυτά υποθετικά βέβαια.

Αλλά σκέφτομαι, αν η θεωρία του βραζιλιάνου είναι σωστή και οι Λεμούριοι νίκησαν τους Ατλαντες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και η "πατρίδα" τους η Ινδία έμεινε σχεδόν ανέπαφη, τότε γιατί να ξεσπιτωθούν και μάλιστα να φτάσουν τόσο μακριά μέχρι την Ευρώπη;

Επακολούθησε η τραγική έξοδος όσων επέζησαν, μακριά από τα μέρη που κάποτε ήταν γη και τώρα είχαν γίνει θάλασσα. Έτσι έφθασαν τα διάφορα «ινδοευρωπαϊκά» φύλα στην Ευρώπη και τα σημιτικά στη Μέση Ανατολή, όπου δημιούργησαν αργότερα τους γνωστούς μας αρχαίους πολιτισμούς.
Η διασπορά των "Ινδοευρωπαίων" είναι ένα δύσκολο κεφάλαιο. Πιστεύω ότι θα το συζητήσουμε κάποια στιγμή αργότερα. Απλώς να πω τώρα ότι σύμφωνα με τις τελευταίες θεωρίες ούτε ο τόπος προέλευσης ταιριάζει, ούτε η χρονολογία διασποράς τους.


Πάντως ούτε εγώ πιστεύω ότι έλεγε παραμύθια ο Πλάτωνας. Πιθανότατα η Ατλαντίδα υπήρξε και καταστράφηκε λόγω κάποιας γεωλογικής αναταραχής. Τις επόμενες μέρες που θα μαζέψω τις παλιές μου σημειώσεις θα μπορώ να πω περισσότερα. :D


Η θεωρία του καθηγητή γεωλογίας Hλία Mαριολάκου συμφωνεί με κάποια στοιχεία που δώσαμε παραπάνω, εκτός από την πιθανή χρονολογία.

Eνα ολόκληρο ταξίδι λοιπόν στον χρόνο όπου αποδεικνύει κατά τον καθηγητή, ότι ο κατακλυσμός του Δάρδανου έγινε 14.000-12.500 πριν το σήμερα.
Πώς γίνεται ο κατακλυσμός του Δαρδάνου να είναι ο παλιότερος;
'' Χρη σιγάν ή κρείσσονα σιγής λέγειν '' Πυθαγόρας-.

Άβαταρ μέλους
μιχάλης
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 405
Εγγραφή: 07 Σεπ 2004 12:28

Δημοσίευση από μιχάλης » 09 Δεκ 2004 09:37

Και γιατί να μην είναι ο παλαιότερος?
Αναφέρεται μάλιστα ότι ήταν σχετικά τοπικός, με επίκεντρο την περιοχή των Δαρδανελίων (σύμπτωση και αυτό το όνομα :?: ).

ΠΟΣΕΙΔΩΝ
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 450
Εγγραφή: 06 Σεπ 2004 14:31

Δημοσίευση από ΠΟΣΕΙΔΩΝ » 10 Δεκ 2004 11:11

Θα αναφερθώ και Εγώ στον Κατακλυσμό του Δαρδάνου για τον οποίο γράφει σε κάποιο απο τα διασωθέντα τμήματα της Ιστορικής Βιβλιοθήκης του και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης. Ο Έλληνας Ιστορικός (1ος αι.π.χ.) αναφέρεται στην εποχή κατά την οποία ο ΔΑΡΔΑΝΟΣ γιός του Δία και της κόρης του ¶τλαντα Ηλέκτρας (Γενάρχης των Τρώων) ήταν βασιλιάς της Σαμοθράκης, ενώ η Μαύρη Θάλασσα ήταν ως τότε μιά λίμνη με Στάθμη περίπου 200 μέτρα χαμηλότερη απο την Σημερινή. Η λίμνη πλημμύρισε ανοίγοντας τα Στενά του Βοσπόρου. Συγκεκριμένα λέει:

" ... μετέτρεψε τα χαμηλότερα μέρη της Σαμοθράκης σε θάλασσα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στα μεταγενέστερα χρόνια οι ψαράδες ανεβάζουν με τα δίκτυα τους πέτρινα κιονόκρινα, γιατί ακόμα και πόλεις έχουν κατακλυσθεί απο τα νερά. Οι κάτοικοι του νησιού συνεχίζει η παράδοση κατέφυγαν στα ψηλότερα σημεία για να σωθούν, και επειδή το νερό όλο και ανέβαινε προσευχήθηκαν στους ντόπιους Θεούς, και όταν τελικά διέφυγαν τον κίνδυνο για να γιορτάσουν την Σωτηρία τους έστησαν γύρω απο το νησί οριακούς λίθους και έστησαν βωμούς πάνω στους οποίους θυσιάζουν ακόμα και Σήμερα ... "

Την παράδοση του Διοδώρου επαληθεύουν και Σύγχρονοι Επιστήμονες όπως ο Αρχαιολόγος Ν.Σάντερς στο βιβλίο του ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ΓΙΓΛΑΜΕΣ γράφει:

"Ο Κατακλυσμός είναι ένα Ιστορικό γεγονός. Πρόκειται για ένα γεωλογικό φαινόμενο που πρέπει να έχει κάποια σχέση με την εξαφάνιση της λεγόμενης Εσωτερικής θάλασσας που υπρχε στον χώρο της Σοβιετικής Ένωσης και απλωνόταν απο την Μαύρη Θάλασσα ως τους Πρόποδες των Ιμαλαίων περιλαμβάνοντας και τα σημερινά της υπολοίματα την Κασπία Θάλασσα, τις Λίμνες Αράλη και Βαικάλη καθώς και τις απέραντες εκτάσεις της Αλμυρής Ασιάτικης Ερήμου. Κατά την 5η Χιλιετία π.χ. η Θάλασσα αυτή ανατινάχθηκε προς τα πάνω συγκλονίζοντας όλον τον Πλανήτη. Τα νερά ξεχύθηκαν προς όλες τις διευθύνσεις ... τότε άνοιξαν τα Στενά του Βοσπόρου και των Δαρδανελλίων ... "

Ο Ωκεανολόγος Ρόμπερτ Μπάλαρντ (ανακάλυψε το ναυάγιο του Τιτανικού), εντόπισε Αρχαία ακτογραμμή σε βάθος 150 μέτρων στον βυθό της Μαύρης Θάλασσας και θεωρεί οτι το 5500π.χ. τα νερά της Μεσογείου ανυψώθηκαν διέσπασαν το φυσικό φράγμα στον Βόσπορο και εισέβαλαν στην Μαύρη Θάλασσα η οποία μέχρι τότε ήταν λίμνη "... με αποτέλεσμα (λέει ο Μπάλαρντ), πολλοί ¶νθρωποι να βρεθούν ξκαφνικά κάτω απο την επιφάνεια"

Απάντηση