Μετά τον θάνατο..?

Θρησκεία & πίστη, εσωτερισμός και υπαρξιακές αναζητήσεις
Dorian
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 424
Εγγραφή: 17 Φεβ 2004 20:07

Δημοσίευση από Dorian » 08 Ιουν 2004 18:54

Παίρνοντας ευκαιρία από την ιστορία της Νεφέλης θα γράψω κάτι που ίσως να έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενα σχόλια μου. Μπορεί η μετά το θάνατο κατάσταση να είναι κάτι όμορφο γαλήνιο και ήρεμο, χωρίς να ταυτίζεται με τον παράδεισο διαφόρων θρησκειών. Να είναι, όπως έγραψε και η Νεφέλη, μια μορφή Νιρβάνα.

Άβαταρ μέλους
freespirit
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 184
Εγγραφή: 11 Μαρ 2004 02:09

Δημοσίευση από freespirit » 20 Ιούλ 2004 19:31

Μα Kate, αν δεν ήταν εδώ η Νεφέλη δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε καμμία αξιολόγηση. Λέω δηλαδή ότι αν τα πράγματα έχουν μια πιο μη αναστρέψιμη πορεία, δεν θα γνωρίζαμε αν θα άλλαζε κάτι στην εμπειρία αυτή.
Η Νεφέλη, οδηγούμενη από προσωπική εμπειρία και σκέψη, καταδικάζει την αυτοχειρια. Όμως θα ήθελα να θέσω εδώ το ερώτημα: Εχει το δικαίωμα ο άνθρωπος να αποφασίζει γαι τη ζωή του ή, όπως διακηρύσσουν διάφορες θρησκείες, η ζωή είναι κάτι που του δόθηκε και δεν έχει δικαίωμα επ'αυτού.
Κατά την γνώμη μου αυτή η άποψη αντικατοπτρίζει δεσποτικές και μεσσαιωνικές αντιλήψεις, μη ανθρωπιστικές. Η ανθρωποκεντρική αντίληψη του κόσμου θα έπρεπε να επιτρέπει στον άνθρωπο για τη ζωή του, ειδικά όταν καλείται να αποφασίσει για το αν θα συνεχίσει μια ζωή αναξιοπρεπή και γεμάτη πόνο, ή θα την εγκαταλείψει.

Kostas
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 532
Εγγραφή: 19 Ιούλ 2004 20:52

Δημοσίευση από Kostas » 22 Ιούλ 2004 19:26

Λοιπόν να πω και εγώ μια δικιά μου εμπειρία.
Το 1989 είχα ένα δύσκολο ατύχημα. Μου κάνανε τελικά αφου συνήρθα από το κώμα (25 ημερών) μία εγχείρηση στο στόμα.
Οσοι ξέρετε ή έχετε κάνει εγχείρηση γίνετε πρώτα μια προνάρκωση και αφού σε πάνε, ή πας ανάλογα, στο χειρουργείο γίνεται η νάρκωση.
Λοιπόν όταν ξύπνησα από την νάρκωση (μετά από 6 ώρες) είχα την εντύπωση πως έβλεπα από ψηλά ότι μου είχαν ανοίξει το στόμα με κάτι εργαλεία σαν κουτάλες τόσο πολύ που χωρούσαν δύο χέρια μέσα και έβλεπα όλη την εγχείρηση που μου είχαν κάνει. Μετά απο 1 εβδομάδα ρώτησα έναν γιατρό πως μου έκαναν την εγχείρηση και μου περιέγραψε αυτά που πίστευα πως είχα δει. Δεν του είπα τίποτα γιατί φοβήθηκα μήπως έχω τίποτα τρεξίματα.
Αυτό σε ποια περίπτωση άραγε να ανήκει?
Όπου υπάρχει θέλω, υπάρχει Δρόμος. -Πες μου τι κάνεις το φαΐ που τρως και θα σου πω ποιος είσαι. Άλλοι το κάνουν ξίγκια και κοπριά, άλλοι το κάνουν δουλειά και κέφι και άλλοι το κάνουν Θεό.

Άβαταρ μέλους
phantom
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 389
Εγγραφή: 28 Φεβ 2004 17:32

Δημοσίευση από phantom » 29 Ιούλ 2004 13:24

Αυτο που περιγραφεις Κωστα το εχω ακουσει κι αλλες φορες σε εκπομπες που εχουν γινει σχετικα. Η εξηγηση που ανεφεραν ειναι πως καποια στιγμη κατα τη διαρκεια της ναρκωσης η ψυχη αποχωριστηκε απο το σωμα και περιπλανηθηκε. Απο οτι ελεγαν δεν ειχε σχεση με το αν ο ασθενης κινδινεψε να πεθανει. Η κατασταση της ολικης ναρκωσης ειναι αρκετα μυστηρια και για τους γιατρους οι οποιοι δεν εχουν κατανοησει απολυτα την κατασταση στην οποια βρισκεται ο οργανισμος εκεινη την ωρα.
Αναζητητής της Αλήθειας

Άβαταρ μέλους
don_kichotes
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 212
Εγγραφή: 01 Οκτ 2004 10:44

Δημοσίευση από don_kichotes » 01 Οκτ 2004 16:26

Συγνώμη που επαναφέρω ένα θέμα που έχει σταματήσει απο καιρό να αναπτύσσεται, όμως πρόσφατα -και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα- έχασα τρεις πολυ αγαπημένους μου ανθρώπους. Έχω, συνεπώς, πολύ μεγάλη ανάγκη να πιστέψω ότι κάτι υπάρχει μετά· κι ότι αυτό το κάτι είναι ωραίο, καλύτερο ίσως από τη ζωή που ζούμε στη γη.
Αν έχετε τέτοια άποψη ή άλλες εμπειρίες παρόμοιες με της Νεφέλης ή του Κώστα, πολύ θα χαιρόμουν να τις μοιραζόσασταν μαζί μου.

Ευχαριστώ!
ΜΟΝΟ ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΠΟΤΕ ΓΝΩΜΗ

Άβαταρ μέλους
freespirit
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 184
Εγγραφή: 11 Μαρ 2004 02:09

Δημοσίευση από freespirit » 01 Οκτ 2004 22:31

Ασφαλώς και δεν πρέπει να ζητάς συγγνώμη, Δον Κιχώτη, αλλά μάλον έμεις να ευχαριστούμε όποιον ανακινεί παλαιά θέματα.
Δυστυχώς προσωπικά δεν έχω να μοιραστώ μαζί σου τέτοιες εμπειρίες, και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να εκφράσω τη λύπη μου και τα συλληπητήριά μου για την απώλεια σου. Φοβάμαι ότι όσες ιστορίες και αν μαζευτούν, δεν θα σου παρέχουν στοιχεία ακλόνητα για τη ζωή μετά θάνατον. Αυτό είναι μια πίστη προσωπικής επιλογής, και θα ήθελα να σε καλέσω, όποια πίστη ασπαστείς, να το κάνεις κάτω από λιγότερο φορτισμένες συνθήκες, ώστε να είναι πιο ανθεκτική και ουσιαστική.

Μια και ανακινήσαμε το θέμα, θα ήθελα να αναφέρω ένα πείραμα που είναι εν εξελιξει στην Αμερική Στο θάλαμο επειγόντων περιστατικών κάποιου νοσοκομείου, έχει τοποθετηθεί μια φωτεινή επιγραφή κατα τέτοιο τρόπο ώστε να είναι ορατή μόνο από κάποιον που βρίσκεται στο ταβάνι. Αν όντως η ψυχή αιωρείται, όπως έχει αναφερθεί, αυτος που θα ζήσει μια τέτοια εμπειρία θα πρέπι να το διαβάσει. Μέχρι τώρα δεν έχει αναφερθεί κάτι. Η πιθανότητα είναι πολύ μικρή, αλλά μια τυχόν επιβεβαίωση της θα προκαλούσε πραγματικό σεισμό στον κόσμο μας.

Άβαταρ μέλους
don_kichotes
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 212
Εγγραφή: 01 Οκτ 2004 10:44

Δημοσίευση από don_kichotes » 04 Οκτ 2004 10:06

freespirit, σε ευχαριστώ για την απάντηση, το ξέρω ότι κατά βάθος έχεις δίκιο, στην πραγματικότητα όμως αυτά που λες μπορούν να συμβούν μόνο σε ιδανικές καταστάσεις. Ο άνθρωπος σε συγκεκριμένες φάσεις της ζωής του έχει μεγάλη ανάγκη να πιστέψει σε κάτι, και συνήθως αυτό το κάτι είναι αυτό που του σερβίρουν πρώτο. Όπως έλεγε ο Βολταίρος, αν δεν υπήρχε Θεός θα έπρεπε να εφεύρουμε έναν. Έτσι κι εγώ ίσως εφεύρω μια πίστη ακούγοντας τις εμπειρίες σας, αναλύοντας τα όνειρά μου κλπ κλπ.

Ίσως όμως το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο: υπάρχεί ζωή μετά το θάνατο γι' αυτούς που μένουν πίσω; Η απάντηση είναι ότι ευτυχώς ή δυστυχώς υπάρχει...
ΜΟΝΟ ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΠΟΤΕ ΓΝΩΜΗ

Kostas
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 532
Εγγραφή: 19 Ιούλ 2004 20:52

Δημοσίευση από Kostas » 04 Οκτ 2004 20:31

don_kichotes έγραψε:αι άλλο: υπάρχεί ζωή μετά το θάνατο γι' αυτούς που μένουν πίσω; Η απάντηση είναι ότι ευτυχώς ή δυστυχώς υπάρχει...
don_kichotes μιλάς για τους ζωντανούς που μένουν πίσω?
Όπου υπάρχει θέλω, υπάρχει Δρόμος. -Πες μου τι κάνεις το φαΐ που τρως και θα σου πω ποιος είσαι. Άλλοι το κάνουν ξίγκια και κοπριά, άλλοι το κάνουν δουλειά και κέφι και άλλοι το κάνουν Θεό.

feanor
Ιδρυτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 633
Εγγραφή: 10 Φεβ 2004 12:07

Δημοσίευση από feanor » 05 Οκτ 2004 00:15

Πράγματι ίσως το μεγαλύτερο βάρος είναι για αυτούς που μένουν πίσω και πρεπει να συνεχίσουν χωρίς την παρουσία αυτών που αγαπούσαν. Εδώ εμφανίζεται και το μεγαλείο του ανθρώπινου μυαλού...ότι τελικά προσαρμοζόμαστε στη νέα πραγματικότητα. Μπορεί να είναι κοινοτυπία αλλά τελικά ο Χρόνος είναι μεγάλος γιατρός. Ίσως επειδή η απώλεια είναι πρόσφατη αυτό να φαίνεται δύσκολο, αλλά είναι μεγάλη αλήθεια. Δεν ξεχνούμε ποτέ αυτούς που έφυγαν αλλά τους κουβαλάμε πάντα μαζί μας και ο πόνος γίνεται ανάμνηση, ίσως λίγο πικρή.
Do not meddle in the affairs of Wizards, for they are subtle and quick to anger

ΠΟΣΕΙΔΩΝ
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 450
Εγγραφή: 06 Σεπ 2004 14:31

Δημοσίευση από ΠΟΣΕΙΔΩΝ » 10 Οκτ 2004 17:14

Σχετικά με το θέμα ατόμων που είχαν προΘανάτιες εμπειρίες έχουν ακουστεί πολλά αλλά δέν είναι δυνατόν να βγούν Συμπεράσματα!!
Πιθανότατα ήταν σε κατάσταση βαθύτατου ύπνου οπότε οι εμπειρίες τους είναι συγγενικές των Ονείρων είτε θα εισήλθαν σε Αστρικό Επίπεδο!!
Οι Αστρικές Εμπειρίες είναι δυνατές για οποιονδήποτε άνθρωπο με την κατάλληλη εκπαίδευση & προετοιμασία.
Όσον αφορά για την γνώμη μου Εγώ πιστεύω σύμφωνα με όσα προκύπτουν μελετώντας Όλες τις θρησκείες :idea:
Η Ψυχή θα περάσει οπωσδήποτε ένα διάστημα άγνωστο βασανισμούς απο Τύψεις Συνείδησης ανάλογα με τον βαθμό ηθικών της παραπτωμάτων στην περασμένη ζωή :twisted:
Στην συνέχεια η πορεία της θα είναι είτε η Μετεμψύχωση, είτε (αν είχε θετική πορεία), η ένωση με Ανώτερες Πνευματικές δυνάμεις!!

Απάντηση