Αστρική προβολή

Θρησκεία & πίστη, εσωτερισμός και υπαρξιακές αναζητήσεις
OudenOida
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 14
Εγγραφή: 01 Δεκ 2006 20:17

Δημοσίευση από OudenOida » 03 Δεκ 2006 18:10

Έχεις δοκιμάσει ποτέ να το κάνεις; αν ναι πες μας και μας τον πιο σύντομο τρόπο γιατί δεν είμαστε και για πολά πολά :)

Άβαταρ μέλους
Εύα
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 134
Εγγραφή: 14 Αύγ 2006 02:19

Δημοσίευση από Εύα » 03 Δεκ 2006 23:18

Γιατί τόσο βιαστικός καλέ μου, μας κυνηγά κανείς? Δεν το έχω δοκιμάσει αλλά πειράζει που μιλάμε γι αυτό?

OudenOida
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 14
Εγγραφή: 01 Δεκ 2006 20:17

Δημοσίευση από OudenOida » 06 Δεκ 2006 22:32

Προς Θεού ρε c τι να πειράζει :)

apospairitis
Δόκιμο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 1
Εγγραφή: 12 Δεκ 2006 11:24

TO PRWTO SOY XREOS

Δημοσίευση από apospairitis » 12 Δεκ 2006 14:14

OudenOida έγραψε:Έχεις δοκιμάσει ποτέ να το κάνεις; αν ναι πες μας και μας τον πιο σύντομο τρόπο γιατί δεν είμαστε και για πολά πολά :)
Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
ΠΡΩΤΟ ΧΡΕΟΣ
Ήσυχα, καθαρά, κοιτάζω τον κόσμο και λέω: Όλα τούτα που θωρώ, γρικώ, γεύουμαι, οσφραίνουμαι κι αγγίζω είναι πλάσματα του νου μου.

Ο ήλιος ανεβαίνει, κατεβαίνει μέσα στο κρανίο μου. Στο ένα μελίγγι μου ανατέλνει ο ήλιος, στο άλλο βασιλεύει ο ήλιος.

Τ΄ άστρα λάμπουν μέσα στο μυαλό μου, οι Ιδέες, οι άνθρωποι και τα ζώα βόσκουν μέσα στο λιγόχρονο κεφάλι μου, τραγούδια και κλάματα γιομώνουν τα στρουφιχτά κοχύλια των αυτιών μου και τρικυμίζουν μια στιγμή τον αγέρα·

σβήνει το μυαλό μου, κι όλα, ουρανός και γης, αφανίζουνται.

"Εγώ μονάχα υπάρχω!" φωνάζει ο νους.

"Μέσα στα κατώγια μου, οι πέντε μου ανυφάντρες δουλεύουν, υφαίνουν και ξυφαίνουν τον καιρό και τον τόπο, τη χαρά και τη θλίψη, την ύλη και το πνέμα.

"Όλα ρέουν τρογύρα μου σαν ποταμός, χορεύουν, στροβιλίζουνται, τα πρόσωπα κατρακυλούν σαν το νερό, το χάος μουγκρίζει.

"Μα εγώ, ο Νους, με υπομονή, με αντρεία, νηφάλιος μέσα στον ίλιγγο, ανηφορίζω. Για να μην τρεκλίσω να γκρεμιστώ, στερεώνω απάνω στον ίλιγγο σημάδια, ρίχνω γιοφύρια, ανοίγω δρόμους, οικοδομώ την άβυσσο.

"Αργά, με αγώνα, σαλεύω ανάμεσα στα φαινόμενα που γεννώ, τα ξεχωρίζω βολικά, τα σμίγω με νόμους και τα ζεύω στις βαριές πραχτικές μου ανάγκες.

"Βάνω τάξη στην αναρχία, δίνω πρόσωπο, το πρόσωπο μου, στο χάος.

"Δεν ξέρω αν πίσω από τα φαινόμενα ζει και σαλεύει μια μυστική, ανώτερη μου ουσία. Κι ούτε ρωτώ· δε με νοιάζει. Γεννοβολώ τα φαινόμενα, ζωγραφίζω με πλήθια χρώματα φανταχτερά, γιγάντιο ένα παραπέτασμα μπροστά από την άβυσσο. Μη λες: "Αναμέρισε το παραπέτασμα, να δω την εικόνα!" Το παραπέτασμα, αυτό είναι η εικόνα.

"Είναι ανθρώπινο έργο, πρόσκαιρο, παιδί δικό μου, το βασίλειο μου ετούτο. Μα είναι στέρεο, άλλο στέρεο δεν υπάρχει, και μέσα στην περιοχή του μονάχα μπορώ γόνιμα να σταθώ, να χαρώ και να δουλέψω. "Είμαι ο αργάτης της άβυσσος. Είμαι ο θεατής της άβυσσος. Είμαι η θεωρία κι η πράξη. Είμαι ο νόμος. Όξω από μένα τίποτα δεν υπάρχει."

Χωρίς μάταιες ανταρσίες να δεις και να δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπινου νου, και μέσα στ΄ αυστηρά τούτα σύνορα αδιαμαρτύρητα, ακατάπαυτα να δουλεύεις· να ποιο είναι το πρώτο σου χρέος.

Με αντρεία, με σκληρότητα στερέωσε απάνω στο σαλευόμενο χάος το καταστρόγγυλο, το καταφώτιστο αλώνι του νου, ν΄ αλωνίσεις, να λιχνίσεις, σα νοικοκύρης, τα σύμπαντα.

Καθαρά να ξεχωρίσεις κι ηρωικά να δεχτείς τις πικρές γόνιμες τούτες, ανθρώπινες, σάρκα από τη σάρκα μας, αλήθειες:
α) Ο νους του ανθρώπου φαινόμενα μονάχα μπορεί να συλλάβει, ποτέ την ουσία·
β) κι όχι όλα τα φαινόμενα, παρά μονάχα τα φαινόμενα της ύλης·
γ) κι ακόμα στενώτερα: όχι καν τα φαινόμενα τούτα της ύλης, παρά μονάχα τους μεταξύ τους συνειρμούς·
δ) κι οι συνειρμοί τούτοι δεν είναι πραγματικοί, ανεξάρτητοι από τον άνθρωπο· είναι κι αυτοί γεννήματα του ανθρώπου·
ε) και δεν είναι οι μόνοι δυνατοί ανθρώπινοι· παρά μονάχα οι πιο βολικοί για τις πραχτικές και νοητικές του ανάγκες.

Μέσα στα σύνορα τούτα, ο νους είναι ο νόμιμος απόλυτος μονάρχης. Καμιά άλλη εξουσία στο βασίλειο του δεν υπάρχει.

Αναγνωρίζω τα σύνορα τούτα, τα δέχουμαι μ΄ εγκαρτέρηση, γενναιότητα κι αγάπη, κι αγωνίζουμαι μέσα στην περιοχή τους άνετα σα να ΄μουν ελεύτερος.

Υποτάζω την ύλη, την αναγκάζω να γίνει καλός αγωγός του μυαλού μου. Χαίρουμαι τα φυτά, τα ζώα, τους ανθρώπους, τους θεούς σαν παιδιά μου. Όλο το Σύμπαντο το νιώθω να σοφιλιάζει απάνω μου και να με ακολουθάει σα σώμα.

Σε άξαφνες φοβερές στιγμές αστράφτει μέσα μου: "Όλα τούτα είναι παιχνίδι σκληρό και μάταιο, δίχως αρχή, δίχως τέλος, δίχως νόημα". Μα ξαναζεύουμαι, πάλι, γοργά στον τροχό της ανάγκης, κι όλο το Σύμπαντο ξαναρχινάει γύρα τρογύρα μου την περιστροφή του.

Πειθαρχία, να η ανώτατη αρετή. Έτσι μονάχα σοζυγιάζεται η δύναμη με την επιθυμία και καρπίζει η προσπάθεια του ανθρώπου.

Να πως με σαφήνεια και με σκληρότητα να καθορίζεις την παντοδυναμία του νου μέσα στα φαινόμενα και την ανικανότητα του νου πέρα από τα φαινόμενα· πρί να κινήσεις για τη λύτρωση. Αλλιώς δεν μπορείς να λυτρωθείς.

Άβαταρ μέλους
Εύα
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 134
Εγγραφή: 14 Αύγ 2006 02:19

Δημοσίευση από Εύα » 19 Δεκ 2006 00:41

Να σας πω την αμαρτία μου πάντα μου άρεσαν τα περί εσωτερισμού, εξ' ου και το θέμα για την αστρικη προβολή, όμως ποτέ δε μπόρεσα να ξεκαθαρίσω μέσα μου αν πρόκειται για πραγματικά υπερβατικές καταστάσεις ή αν αγγίζουν τα όρια των ψυχώσεων. Όπως ας πούμε και η αστρική προβολή. Πολύ θα ήθελα αυτά που υποστηρίζουν οι εσωτεριστές να είναι αληθινά και όντως να είναι εφικτή αυτή η ανώτερη κατάσταση πνευματικής ύπαρξης, από την άλλη όμως αναρωτιέμαι σε τί διαφέρει από αυτό που ονομάζουμε "τρέλα".

Άβαταρ μέλους
ctrl_alt_delete
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 254
Εγγραφή: 05 Ιουν 2006 19:21

Δημοσίευση από ctrl_alt_delete » 19 Δεκ 2006 08:34

Γειά σας, πολύ ενδιαφέρον θέμα.
Είχα διαβάσει παλιότερα σε κάποιο άλλο forum ανθρώπους που μιλούσαν εκτενώς για τις εμπειρίες τους πάνω σε θέματα αστρικής προβολής.
Σε γενικές γραμμές συμφωνούν με τις αρχικές τοποθετήσεις της Εύας.
Απαραίτητες προυποθέσεις είναι να κλειστείς σε ένα σκοτεινό δωμάτιο χωρίς το παραμικρό ίχνος φωτός, ήχου και σκέψεων στο μυαλό.
Η επιτυχία είναι πολύ δύσκολη και επικίνδυνη ακόμα και για την ζωή του ανθρώπου, χρειάζεται μεγάλη εξάσκηση με καθοδήγηση δασκάλων πρίν επιχειρήσει κανείς να κάνει τέτοιο πράγμα.
Οι εμπειρίες τους ήταν οτι έβλεπαν τον εαυτό τους με εικόνες που δέν μπορούσαν να φανταστούν που τα μετέφραζαν σάν εικόνες απο προηγούμενες ή μελλοντικές ζωές. Επίσης σε χρόνο ρεκόρ μπορούσαν να περιδιαβούν σε οποιοδήποτε μέρος σπάζοντας όλα τα φράγματα του χωροχρόνου. Αλλά είχαν πλήρη επίγνωση της κατάστασης τους και την κατάλληλη στιγμή επέστρεψαν στο φυσικό τους σώμα.
Ο κίνδυνος όμως σε κάθε στιγμή της δοκιμασίας παραμονεύει ενώ ο παραμικρός θόρυβος στην θέση του φυσικού σώματος, μπορεί να προκαλέσει ανεπαόρθωτες βλάβες στον οργανισμό του.
Δέν συνιστάται σε οποιονδήποτε αρχάριο με τέτοια θέματα να τολμήσει να δοκιμάσει.
Έν οίδα οτι ουδέν οίδα

Άβαταρ μέλους
Εύα
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 134
Εγγραφή: 14 Αύγ 2006 02:19

Δημοσίευση από Εύα » 03 Ιαν 2007 15:58

Όντως οι γνωρίζοντες λένε πώς είναι μια διαδικασία την οποία δεν πρέπει να δοκιμάσει κανείς ελαφρά τη καρδία, αλλά με προσοχή και με την καθοδήγηση κάποιου έμπειρου.

Έχει τύχει να συνομιλήσω, live, με ένα άτομο που ισχυριζόταν ότι είχε αυτή την εμπειρία και την περιέγραφε σαν μια αίσθηση μοναδική, έλεγε χαρακτηριστικά "ένιωθα σαν θεός". Του είχα ζητήσει να με βοηθήσει να το νιώσω κι εγώ, αλλά δυστυχώς χάσαμε επαφή.

Central sun
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 4
Εγγραφή: 05 Ιαν 2007 15:05

Δημοσίευση από Central sun » 05 Ιαν 2007 15:21

Μια τέτοια εμπειρία είχε παλαιοτέρα η μητέρα μου, και μου την έχει περιγράψει.
Αν θυμάμαι καλά , είχα διαβάσει κάπου ότι αυτό είναι μια κατάσταση που συμβαίνει σε όλους με την διαφορά ότι δεν την αντιλαμβανόμαστε.
Ισχύει κάτι τέτοιο;

Άβαταρ μέλους
ctrl_alt_delete
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 254
Εγγραφή: 05 Ιουν 2006 19:21

Δημοσίευση από ctrl_alt_delete » 05 Ιαν 2007 15:49

Ο ύπνος με τα όνειρα αναφέρονται σάν η πιό υποτυπωδέστατη μορφή της αστρικής προβολής. Αλλά έχει μεγάλη διαφορά απο την άλλη που μιλάμε σε αυτό το θέμα την επαγγελματική που μπορούν να την καταφέρουν πολύ λίγοι.
Έν οίδα οτι ουδέν οίδα

Άβαταρ μέλους
Δρακοντας
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 23
Εγγραφή: 06 Ιαν 2007 23:54

Δημοσίευση από Δρακοντας » 08 Ιαν 2007 14:52

Για χαρα!
Το αστρικο θεμα με τον υπνο και τα ονειρα για πολους παραμενει ενα αλυτο μυστιριο.Τυχαινει απο τα πρωτα κι ολας χρονια να εχω πολλες εμπειριες τετοιου τυπου αλλα και μεταγενεστερα εως σημερα, οπως και ολοι μας οσον ειμασταν μικρα παιδια μιας και τα πρωτα 3 με 4 χρονια ολα τα παιδια εχουν αμεση επαφη με τον αστρικο κοσμο.
Τυχαινει να εχω βγει στο αστρικο απο ατυχημα πολλες φορες στη ζωη,χωρις να το εχω καταλαβει συνειδητα,δηλ φανταστειτε οτι ξαπλωνα για υπνο λιωμα,εφτανα σε ενα βαθυ επιπεδο υπερχαλαρωσης,ενοι8α οτι κατι διαπερνουσε το σωμα μου αφηνοντας μου ενα συναισθημα φοβου για το αγνωστο,και μετα απο λιγο εβλεπα οτι το αστρικο μου σωμα ηταν ικανο να σηκω8ει σαν υπνοβατης καινα αφησει το φυσικο σωμα στο κρεβατι ξαπλωμενο..το προβλημα ητανε οτι κατι αιθεριες δαιμονικες μορφες γυρω απο το κρεββατι να με ενοχλουν και να με "βασανιζουν" με τρομο,περνουσα κατι νυχτες απο οπου προσπα8ουσα να κσεφυγω απο το δωματιο μεσο του αστρικου περνοντας μεσα απο τους τοιχους,η το χειροτερο να 8ελω να μπω στο σωμα μου και να ξυπνησω αλλα να μην μπορω καθοτι δεν με αφηναν αυτες οι αιθεριες δαιμονικες μορφες,οποτε αρχιζα να λεω το Πατερ Ημων ζητοντας βοηθεια απο το Ιησου Χριστο...
Ο ψυχιατρος μου ελεγε πως ειχα πα8ει σχιζοφρενεια,μου χορηγησε ζιπρεξα τα οποια απλως κλειδωσανε προσωρινα καποιες πυλες ,οι οποιες ειχανε ανοιχτη κατα λαθος ,μεσα απο τη χρηση καποιων ουσιων και διαμεσου των οποιων εμπενα και εβγενα για πλακα.
Το θεμα ητανε περισοτερο ψυχολογικο,η εντονη ασωτη νυχτερινη ζωη που εκανα, σε συνδιασμο με τον πνευματισμο και τη καταχρηση εσωτερον ενεργειακων δυναμεων,χωρις να εχω οποιαδηποτε εκπαιδευση απο καποιο μεντορα,ειχανε ως αποτελσμα καποιες βλαβες που προκαλουσανε δυσλειτουργειες σε ολο τον εσωτερικο μου κοσμο εστι ωστε να προβαλονται αστρικα μπροστα στα ματια μου εγωικες δαιμονικες μορφες τις οποιες δεν ηξερα και φοβομουνα..
Ετσι λοιπον αναγκαστικα να ψαξω το θεμα μεσα απο ενα ποιο επιστημονικο πρισμα,γνωριζοντας κοσμο που εχει εμπειριωση το θεμα με αστρικα ταξιδια και τη γνωση.
Τελευαταια ξυπνησανε καποιες παιδικες μνημες που ειχανε να κανουνε με εμπειριες στο αστρικο,μεσα απο διαλογισμο και ξυπνηματα στον υπνο μου,γενικα αρχιζω να καταλαβαινω ποιο συνειδητα οτι αν δεν γνωριζεις το φυσικο ,συναισθηματικο και νοητικο σωμα,δεν μπορεις να ασχολιθεις με το αστρικο,και τοτε η αστρικη προβολη δεν θα ειναι τιποτε αλλο απο μια εγωικη προβολη που αντνακλαται απο εσω προς εξω,και που απροσανατολιζει τη συνειδηση κοροιδευοντας το πνευμα,κατι που χωρις αντικειμενικη γνωση για το που? πως? ποιος? γιατι ?
σε βυθιζει σε βα8υτερη υπνωση απο οτι να σε ξυπναει,και σου κανει περισοτερο ψυχολογικα εσωτερη ζημια απο οτι να σε βοηθαει.

Θα πΡεπει λοιπον να εχουμε ξεκα8αρισμενες στο μυαλο μας καποιες βασικες εννοιες,κοσμικες αρχες,ετσι ωστε να γνωριζουμε τι βλεπουμε και τι ακουμε και τι αισ8ανομαστε,με βαση την σηνειδηση στο εδω και τωρα,και τη καρδια να αποφασιζει στα περισοτερα ζητηματα,χωρις να αφηνουμε ενα εγωισμο να μας ξεγελαει πεφτοντας στην παγιδα του.

Ευχαριστω που διαβασατε,συγνωμη αν σας κουρασα :)

Απάντηση