Είναι ο Καρκίνος το "καύμα" της Αποκάλυψης;

Θρησκεία & πίστη, εσωτερισμός και υπαρξιακές αναζητήσεις
Απάντηση
esther
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 22
Εγγραφή: 25 Σεπ 2005 23:51

Είναι ο Καρκίνος το "καύμα" της Αποκάλυψης;

Δημοσίευση από esther » 31 Οκτ 2005 18:48

Εδώ και καιρό ένα φιλικό μου πρόσωπο έχει προχωρημένο Καρκίνο. Οι Επιστήμονες έλεγαν μέχρι τώρα ότι στη Σκωτία το 36% του πληθυσμού πάσχει από Ανοδικό Καρκίνο. Τώρα όμως βλέπουμε ότι και στην άλλη άκρη της γης, στην Αυστραλία, το 37% του πληθυσμού πάσχει από Καθοδικό Καρκίνο. Ανοδικός είναι όταν πλήττει τα ποσοστά του πληθυσμού με ανοδικές τάσεις προς τις μεγαλύτερες ηλικίες, και Καθοδικός όταν πλήττει τα ποσοστά του πληθυσμού με τάσεις προς τις μικρότερες ηλικίες.

Ρωτάω λοιπόν, βλέποντας όλο αυτό το δράμα του φίλου μου και της οικογένειάς του, και τόσων και τόσων άλλων ανθρώπων πάνω στον Πλανήτη, μήπως ο Καρκίνος είναι το "καύμα" που αναφέρει η Αποκάλυψη στο ις΄ κεφάλαιο; Και για όσους βαριούνται να ψάχνουν, σας παραθέττω τα δύο εδάφια που το αναφέρουν:

Αποκάλ. 16 - ις΄ 8-9 «Και ο τέταρτος άγγελος εξέχεε την φιάλην αυτού επί τον ήλιον; και εδόθη εις αυτόν να καυματίση τους ανθρώπους με πυρ. Και εκαυματίσθησαν οι άνθρωποι καύμα μέγα, και εβλασφήμησαν το όνομα του Θεού του έχοντος εξουσίαν επί τας πληγάς ταύτας, και δεν μετενόησαν ώστε να δώσωσι δόξαν εις Αυτόν».
Η αμφιβολία βλέπει τα εμπόδια. Η Πίστη βλέπει το Μονοπάτι! Η αμφιβολία βλέπει τη νύχτα. Η Πίστη βλέπει το Μονοπάτι! Η αμφιβολία φοβάται το επόμενο βήμα. Η Πίστη περπατάει προς το Φως! Η αμφιβολία ρωτάει ποιος πιστεύει; Η Πίστη απαντάει: ΕΓΩ!!!!

Enas_alla_lewn
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 5
Εγγραφή: 12 Οκτ 2005 04:08

Δημοσίευση από Enas_alla_lewn » 01 Νοέμ 2005 02:46

Καρκίνος υπήρχε πάντα.

Άβαταρ μέλους
Chameleons
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 462
Εγγραφή: 10 Απρ 2005 02:49

Δημοσίευση από Chameleons » 02 Νοέμ 2005 01:29

Αγαπητη esther,κουραγιο καταρχην σε εσενα και το φιλικο σου προσωπο.
Η απαντηση ειναι προφανης ...οτι ειναι μια αθενεια πως τοσες χιλιαδες αλλες που μαστιζουν την ανθρωποτητα απο την αρχη της.
Καρκινο εχουν και τα ζωα ...

Βοηθησε τον φιλο σου οσο μπορεις ψυχολογικα περα απο την καθαρα ιατρικη βοηθιαο ψυχολογικος παραγων εχει αποδειχθει οτι παιζει τεραστιο ρολο στην πορεια αυτης της νοσου .
Πιστεψε με...
Kung-fu master

MARD!
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 636
Εγγραφή: 09 Αύγ 2005 02:39

Re: Είναι ο Καρκίνος το "καύμα" της Αποκάλυψης;

Δημοσίευση από MARD! » 15 Νοέμ 2005 22:30

esther έγραψε:Εδώ και καιρό ένα φιλικό μου πρόσωπο έχει προχωρημένο Καρκίνο. Οι Επιστήμονες έλεγαν μέχρι τώρα ότι στη Σκωτία το 36% του πληθυσμού πάσχει από Ανοδικό Καρκίνο. Τώρα όμως βλέπουμε ότι και στην άλλη άκρη της γης, στην Αυστραλία, το 37% του πληθυσμού πάσχει από Καθοδικό Καρκίνο. Ανοδικός είναι όταν πλήττει τα ποσοστά του πληθυσμού με ανοδικές τάσεις προς τις μεγαλύτερες ηλικίες, και Καθοδικός όταν πλήττει τα ποσοστά του πληθυσμού με τάσεις προς τις μικρότερες ηλικίες.

Ρωτάω λοιπόν, βλέποντας όλο αυτό το δράμα του φίλου μου και της οικογένειάς του, και τόσων και τόσων άλλων ανθρώπων πάνω στον Πλανήτη, μήπως ο Καρκίνος είναι το "καύμα" που αναφέρει η Αποκάλυψη στο ις΄ κεφάλαιο; Και για όσους βαριούνται να ψάχνουν, σας παραθέττω τα δύο εδάφια που το αναφέρουν:

Αποκάλ. 16 - ις΄ 8-9 «Και ο τέταρτος άγγελος εξέχεε την φιάλην αυτού επί τον ήλιον; και εδόθη εις αυτόν να καυματίση τους ανθρώπους με πυρ. Και εκαυματίσθησαν οι άνθρωποι καύμα μέγα, και εβλασφήμησαν το όνομα του Θεού του έχοντος εξουσίαν επί τας πληγάς ταύτας, και δεν μετενόησαν ώστε να δώσωσι δόξαν εις Αυτόν».
Καρκίνος υπήρχε πάντα, αν και τώρα που το έχουμε παρακάνει με τη μόλυνση, τη ραδιενέργεια, το άγχος, τις αμβλώσεις (ευθύνονται σε πολλές περιπτώσεις για τον καρκίνο του μαστού) θέριεψε κι αυτός... Αυτά τα εδάφια πάντως μιλάνε για κάτι που έχει σχέση με τον ήλιο. Οι πιο πολλοί τα συσχετίζουν με την τρύπα του όζοντος - η οποία ασφαλώς έχει σχέση με τον καρκίνο του δέρματος και άλλα. Προσωπικά δεν θα βιαζόμουν να δώσω καμμιά ερμηνεία στα εδάφια, γιατί με τη φόρα που έχουμε πάρει μπορεί στο μέλλον να έχουμε πολύ χειρότερα προβλήματα από τον καρκίνο, την τρύπα του όζοντος κι όλα αυτά που ήδη γνωρίζουμε.
Αγαπητή esther εύχομαι κουράγιο σε σένα και το φιλικό σου πρόσωπο... Πάντως, ακόμα κι απ' τον καρκίνο μπορεί κανείς να αποκομίσει πράγματα θετικά. Ένας γνωστός μου που είχε όγκο στο κεφάλι (του πέρασε με τη θεραπεία), θεωρεί ότι τον ωφέλησε ως άνθρωπο. Έχει σημασία το πώς το αντιμετωπίζει κανείς.
Η έλλειψη γνώσης είναι συχνά βλαβερή. Η κακή χρήση της γνώσης είναι βλαβερή πάντα.

esther
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 22
Εγγραφή: 25 Σεπ 2005 23:51

Δημοσίευση από esther » 16 Νοέμ 2005 02:07

Αγαπητή Mard, σου λέω, πως ο φίλος μας έφυγε απ΄ αυτόν τον κόσμο, την περασμένη Κυριακή. Χτες έγινε, σε μια κοσμοπλημμύρα, η Κηδεία του.

Διάβαζα στο Forum στο "Απαγορεύεται το Κάπνισμα" πριν λίγο, τα σχετικά, όμως ο φίλος μας δεν κάπνισε ποτέ του. Κι ακόμη, δεν ζούσε σε περιβάλλον που κάπνιζαν. Δεν έκανε καταχρήσεις, γιατί ήταν πολέμιος των καταχρήσεων. Ήταν κήρυκας της απλής, καθαρής ζωής και της αγάπης. Θα μου πεις, Mard, γιατί τότε συνέβη αυτό; Γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος, με δυο μικρά παιδάκια, να φτάσει να είναι στο νοσοκομείο, να πάει ο άντρας μου να τον δει πριν λίγες μέρες, και να έχει πριστεί και παραμορφωθεί τόσο πολύ, που να μην αναγνωρίζεται, και να καταλάβει πως είναι αυτός απ΄ τους γνωστούς φίλους και συγγενείς που ήταν γύρω από το κρεβάτι του..... Γιατί να συμβεί αυτό, Mard; Εντάξει: Σ΄έναν κακό, σ΄έναν άδικο, σ΄έναν αχάριστο, σ΄έναν εχθρό του Θεού, θα ήταν λογικό..... Αλλά στο παιδί του Θεού το ευλογημένο; Σ΄αυτόν;

Ίσως είναι αυτό που διάβαζα πάλι στο Forum προηγουμένως: Τους καλούς τούς αγαπάει πολύ ο Θεός και τους παίρνει κοντά Του γρήγορα..... Αυτό πρέπει να είναι.....
Η αμφιβολία βλέπει τα εμπόδια. Η Πίστη βλέπει το Μονοπάτι! Η αμφιβολία βλέπει τη νύχτα. Η Πίστη βλέπει το Μονοπάτι! Η αμφιβολία φοβάται το επόμενο βήμα. Η Πίστη περπατάει προς το Φως! Η αμφιβολία ρωτάει ποιος πιστεύει; Η Πίστη απαντάει: ΕΓΩ!!!!

MARD!
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 636
Εγγραφή: 09 Αύγ 2005 02:39

Δημοσίευση από MARD! » 16 Νοέμ 2005 02:28

esther έγραψε:Αγαπητή Mard, σου λέω, πως ο φίλος μας έφυγε απ΄ αυτόν τον κόσμο, την περασμένη Κυριακή. Χτες έγινε, σε μια κοσμοπλημμύρα, η Κηδεία του.

Διάβαζα στο Forum στο "Απαγορεύεται το Κάπνισμα" πριν λίγο, τα σχετικά, όμως ο φίλος μας δεν κάπνισε ποτέ του. Κι ακόμη, δεν ζούσε σε περιβάλλον που κάπνιζαν. Δεν έκανε καταχρήσεις, γιατί ήταν πολέμιος των καταχρήσεων. Ήταν κήρυκας της απλής, καθαρής ζωής και της αγάπης. Θα μου πεις, Mard, γιατί τότε συνέβη αυτό; Γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος, με δυο μικρά παιδάκια, να φτάσει να είναι στο νοσοκομείο, να πάει ο άντρας μου να τον δει πριν λίγες μέρες, και να έχει πριστεί και παραμορφωθεί τόσο πολύ, που να μην αναγνωρίζεται, και να καταλάβει πως είναι αυτός απ΄ τους γνωστούς φίλους και συγγενείς που ήταν γύρω από το κρεβάτι του..... Γιατί να συμβεί αυτό, Mard; Εντάξει: Σ΄έναν κακό, σ΄έναν άδικο, σ΄έναν αχάριστο, σ΄έναν εχθρό του Θεού, θα ήταν λογικό..... Αλλά στο παιδί του Θεού το ευλογημένο; Σ΄αυτόν;

Ίσως είναι αυτό που διάβαζα πάλι στο Forum προηγουμένως: Τους καλούς τούς αγαπάει πολύ ο Θεός και τους παίρνει κοντά Του γρήγορα..... Αυτό πρέπει να είναι.....
Τα θερμά μου συλληπητήρια... Να ζεις να τον θυμάσαι.
Ασφαλώς και δεν μπορώ να μπω στη "λογική" του Θεού. Καθώς κιόλας εμείς οι άνθρωποι δεν γνωρίζουμε το μέλλον και δεν ξέρουμε τι θα συνέβαινε στον καθένα από μας αν ζούσε περισσότερο, δεν μπορούμε να εκφέρουμε κρίσεις, θα ήταν παρακινδυνευμένο. Πάντως η ευλογία δεν ταυτίζεται με αυτό που λέμε "καλή τύχη" "καλοπέραση" κτλ. Συμβαίνει συχνά - κι έχει συμβεί και σε μένα - ο πόνος που νιώθουμε να μας κάνει πιο ευαίσθητους στον πόνο των άλλων και να μας ωφελεί πνευματικά. Μεγάλοι σύγχρονοι γέροντες όπως ο Πορφύριος, ο Παίσιος κ.α. που με την προσευχή τους ο Θεός θεράπευε καρκίνους και άλλες ασθένειες, υπέφεραν κι οι ίδιο από αρρώστιες και μάλιστα κάθονταν με ταπείνωση να τους θεραπεύουν οι γιατροί και δεν ζητούσαν από το Θεό να τους θεραπεύσει θαυματουργικά. Μάλιστα ο Παίσιος είχε πει χαρακτηριστικά «Για να πάει κανείς στον γλυκό Παράδεισο, πρέπει να φάει πολλά πικρά εδώ, να έχει το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι».
Αν θέλεις ρίξε μια ματιά εδώ: http://www.oodegr.com/oode/biblia/dokim ... kef2.htm#a
Και πάλι τα θερμά μου συλληπητήρια, και να είσαι καλά.
Η έλλειψη γνώσης είναι συχνά βλαβερή. Η κακή χρήση της γνώσης είναι βλαβερή πάντα.

Τάσος Χαρτάς
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 687
Εγγραφή: 13 Μαρ 2005 16:17

Δημοσίευση από Τάσος Χαρτάς » 16 Νοέμ 2005 02:49

esther έγραψε: Θα μου πεις, Mard, γιατί τότε συνέβη αυτό; Γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος, με δυο μικρά παιδάκια, να φτάσει να είναι στο νοσοκομείο, να πάει ο άντρας μου να τον δει πριν λίγες μέρες, και να έχει πριστεί και παραμορφωθεί τόσο πολύ, που να μην αναγνωρίζεται, και να καταλάβει πως είναι αυτός απ΄ τους γνωστούς φίλους και συγγενείς που ήταν γύρω από το κρεβάτι του..... Γιατί να συμβεί αυτό, Mard; Εντάξει: Σ΄έναν κακό, σ΄έναν άδικο, σ΄έναν αχάριστο, σ΄έναν εχθρό του Θεού, θα ήταν λογικό..... Αλλά στο παιδί του Θεού το ευλογημένο; Σ΄αυτόν;
Πέθανε και εμένα ester ένας πολύ δικός μου από την ίδια αρώστια και είχα τις ίδιες απορίες. Ισως βρείς κάποιες απαντήσεις στο τραγούδι της Σώτιας Τσώτου.

Πολύ με πίκρανες ζωή
μακρυά θα φύγω ένα πρωί
θ' ανέβω σ' ένα αεροπλάνο
να 'δω τον κόσμο από 'κεί πάνω

Όταν κοιτάς από ψηλά
μοιάζει η γη με ζωγραφιά
κι εσύ την πήρες σοβαρά
κι εσύ την πήρες σοβαρά

Μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα
μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι
το μεγαλύτερο ανάκτορο
μοιάζει μ' ένα μικρούλι τόπι

Κι όλοι αυτοί που σε πικράνανε
από ψηλά αν τους κοιτάξεις
θα σου φανούν τόσο ασήμαντοι
που στη στιγμή θα τους ξεχάσεις

Αγαπημένη μου μη κλαις
πάμε μαζί ψηλά αν θες
να δεις τη γη απ' τη σελήνη
ένα φεγγάρι είναι κι εκείνη
Tasos Zakynthos

Άβαταρ μέλους
Chameleons
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 462
Εγγραφή: 10 Απρ 2005 02:49

Δημοσίευση από Chameleons » 16 Νοέμ 2005 03:16

Λυπαμαι πραγματικα..να εισαι καλα φιλη esther.
Kung-fu master

esther
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 22
Εγγραφή: 25 Σεπ 2005 23:51

Δημοσίευση από esther » 16 Νοέμ 2005 23:16

Αγαπητή Mard, αγαπητέ κ. Χαρτά, αγαπητέ Chameleons! Σε καμιά περίπτωση δεν στρέφονται οι απορίες μου κατά του Θεού. ΟΧΙ!!! Εκείνος ξέρει τα πάντα! Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε! Όπως διάβασα και στο Site που μου γράφεις, Mard, πολύ ευλογημένο ήταν, έτσι έγινε και στη διάρκεια της αρρώστιας του Δημήτρη, σε πολλούς. Μας δόθηκε δηλαδή η ευκαιρία να σκεφτούμε πολλά πράγματα, να αναθεωρήσουμε απόψεις και σκέψεις για τη ζωή μας, να πάρουμε αποφάσεις, και να κάνουμε νέα ξεκινήματα. Ήταν φανερό αυτό, όλους αυτούς τους μήνες που ο Δημήτρης υπέφερε στωικά, Χημειοθεραπείες, Ακτινοβολίες, Νέα Φάρμακα, κάθε είδους θεραπείες, στη Γερμανία κι εδώ. Κάθε λίγο, το καλό Μήνυμα της καλυτέρευσής του, μάς χαροποιούσε όλους. Λέγαμε ανθρώπινα: "Ο Θεός επενέβη, Δόξα στον Θεό". Μετά, άντε πάλι: "Υποτροπίασε". Μέχρι που του έβαλαν και μηχάνημα στο λαιμό για να μιλάει μηχανικά, κλπ.

Κάποιος μπορεί να πει: "Δεν είχατε Πίστη, γι΄ αυτό δεν σας άκουσε ο Θεός". Όχι, δεν μπορώ να το πω αυτό. Όλη η Ελλάδα, η Γερμανία, πολλά άτομα στο εξωτερικό, πολύς κόσμος, προσευχόταν για τον 35χρονο Επιστήμονα Δημήτρη. Είχαμε ενωθεί όλοι, σαν ένας άνθρωπος, σαν μια πνοή, μπροστά στον Πατέρα Θεό, στον Κύριο Ιησού Χριστό, και τον Γλυκύτατο Παράκλητο, να μας ελεήσουν και να σώσουν τον αδελφό μας. Όμως: Όχι! Ο Κύριος θέλησε να τον πάρει. Φυσικά, θα είναι πολύ καλύτερα εκεί που πάει! Εκεί δεν έχει ούτε Χημειοθεραπείες, ούτε ενέσεις, ούτε Καρκίνους.

Διάβασα πριν δυο βδομάδες το βιβλίο της κ. Σούζη Παναγιωτίδου Τζαφέρη > "Μαμά, Πονάει όταν πεθαίνεις;" Το διάβασα, κλαίγοντας κατά το μεγαλύτερο μέρος του, και για το περιστατικό του Δημήτρη, και για κάποιο δικό μου χρόνιο πρόβλημα στο σπίτι. Η κ. Παναγιωτίδου περιγράφει το πώς προσεβλήθη ο γιος της ο Στέφανος από Λευχαιμία, όταν ήταν 5,5 ετών, πώς νόμισαν όλοι πως ο Θεός τον έκανε καλά όταν ήταν 7, και πώς κατέληξε, από υποτροπή, τελικά, όταν ήταν 8. Περιγράφει, μέρα τη μέρα τον Γολγοθά τους, μέσα στα Νοσοκομεία της Αμερικής, της Αμερικής, όχι της Ελλάδας. Πώς προετοίμασε τελικά το παιδί, να δεχτεί τον θάνατο, τον αποχωρισμό από εκείνην, τον πατέρα και τον αδελφό του. Το πού θα πήγαινε! Ένα ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ! Και το δράμα των γονέων φαινόταν τεράστιο! Η πάλη μέσα τους. Κι αυτοί όμως είδαν μετά απ΄ όλα αυτά πως ωφελήθηκαν πολλοί, πάρα πολλοί, απ΄ όλο αυτό. Και πόσο μάλλον μετά, από την έκδοση του βιβλίου. Ναι, πόνεσαν: Αλλά όπως είπε και ο άγιος γέροντας, Mard μου: "Για να πάει κανείς στον Γλυκό Παράδεισο, πρέπει να φάει πολλά πικρά εδώ, να έχει το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι". Είναι, βλέπεις σκληρή η καρδιά του ανθρώπου. Δεν μαλακώνει χωρίς θλίψη και δοκιμασία. Ας είχαμε μόνο την εξυπνάδα και τη σοφία να διδασκόμαστε από τις δοκιμασίες των άλλων, και να μην αναγκάζουμε τον Θεό να μας περνάει και μας από τις ίδιες..... Δεν είναι απαραίτητο.....
Η αμφιβολία βλέπει τα εμπόδια. Η Πίστη βλέπει το Μονοπάτι! Η αμφιβολία βλέπει τη νύχτα. Η Πίστη βλέπει το Μονοπάτι! Η αμφιβολία φοβάται το επόμενο βήμα. Η Πίστη περπατάει προς το Φως! Η αμφιβολία ρωτάει ποιος πιστεύει; Η Πίστη απαντάει: ΕΓΩ!!!!

Kostas
Έμπειρος Συζητητής
Δημοσιεύσεις: 532
Εγγραφή: 19 Ιούλ 2004 20:52

Δημοσίευση από Kostas » 17 Νοέμ 2005 10:53

Δεν ξέρω βρε σεις, θέλω να λέω ότι είμαι Χ.Ο., προσπαθώ να είμαι και καλός χριστιανός, τουλάχιστον στις σχέσεις μου με τους άλλους ανθρώπους (δηλαδή καλός άνθρωπος απλά), αλλά αυτό το ότι ο Θεός μας παίρνει κοντά του και ότι θα πρέπει να πονέσουμε για να πάμε στον παράδεισο δεν μπορώ αν το δεχθώ, δεν μπορεί να το χωρέσει το μυαλό μου.
Γιατί να με πάρει κοντά Του με έναν τέτοιο σκληρό τρόπο, γιατί θα πρέπει να πονέσω και εγώ και οι δικοί μου?
Ποιό το όφελος?
Και γιατί να υπάρχει όφελος?
Αυτο το "Τον πήρε ο Θεός μαζί Του γιατί ήταν πολύ καλός και τον ήθελε κοντά Του" το έχω πει και εγώ για την αείμνηση μητέρα μου, αλλά μάλλον το είπα για να προστατεύσω το μυαλό μου από τον πόνο.
Δεν ξέρω δεν το χωράει το μυαλό μου.
Δεν ξέρω δεν μπορώ να δεχθώ πως ο Θεός έτσι απλά επεμβαίνει στην ζωή μας για να φέρει πόνο.
Οχι πιστεύω πως ο Θεός δεν έχει να κάνει με το πότε και πως φεύγει κάποιο ον από την ζωή.
Αυτό το καθορίζει η ίδια η ζωή και η τρωτότητά μας στις μολύνσεις αυτής.
Εμείς είμαστε που δημιουργούμε τον πόνο και τον θάνατο στους εαυτούς μας.
Εμεις είμαστε η αιτία που πεθαίνουμε.
Ουφ, τα είπα....
Όπου υπάρχει θέλω, υπάρχει Δρόμος. -Πες μου τι κάνεις το φαΐ που τρως και θα σου πω ποιος είσαι. Άλλοι το κάνουν ξίγκια και κοπριά, άλλοι το κάνουν δουλειά και κέφι και άλλοι το κάνουν Θεό.

Απάντηση