ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΧΡΗΜΑ

Για όσα ζούμε και όσα βλέπουμε γύρω μας, αλλά και για κάποια άλλα που ίσως δε βλέπουμε
Απάντηση
ΝΙΚΟΛΑΣ
Δόκιμο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 2
Εγγραφή: 13 Οκτ 2007 21:20

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΧΡΗΜΑ

Δημοσίευση από ΝΙΚΟΛΑΣ » 26 Οκτ 2007 23:23

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ.

Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας και όχι μονο συμπαρασύροντας συνολικά κάθε βουνοκορφή κάθε γωνιά γης κάθε λάκκο με νερό ή νησί είναι όχι μόνο σοβαρή αλλά στην κυριολεξία ΤΡΑΓΙΚΗ. Η ζημιά που έχει προκληθεί δεν είναι δυ-στυχώς μόνο οικονομική και δεν είναι απόρροια μόνον της σημερνής Δημοτικής αρ-χής.
Η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος η σωρεία των παράνομων ενεργειών κάθε εί-δους και μεγέθους διαπράχθηκαν από δημοκρατικά εκλεγμένους αιρετούς άρχο-ντες και αυτό αποτελεί ένα σοβαρό θέμα.
Οι ερμηνεία του πώς και γιατί εκλέχθηκε μια ανίκανη για να μην πούμε διεφθαρμένη επαναλαμβάνω αιρετή αρχή μπορεί να δοθεί με δυο τρόπους.
Η πρώτη περίπτωση είναι ότι οι πολίτες εξαπατήθηκαν και παραπλανήθηκαν από την δημαγωγία του επικεφαλής του ψηφοδελτίου και των μελλών του συνδυασμού.
Η δεύτερη περίπτωση είναι ότι η επιλογή ήταν απολύτως συνειδητή και εκφράζει την διάθεση και τις προσδοκίες των πολιτών που έδωσαν την ψήφο τους στον συνδυα-σμό.

Αναλύοντας τις δύο βασικές αυτές εκδοχές μπορούμε να πλησιάσουμε στην ερμηνεία και την κατανόηση της κατάστασης, ικανής και αναγκαίας συνθήκης για να μπορέ-σουμε να δράσουμε προς την κατεύθυνση αποκατάστασης της χρηστής λειτουργίας του ζωτικού μας χώρου, του βιότοπου μας και κατ’ επέκταση της χώρας κλπ.

Αν οι πολίτες επέλεξαν πράγματι συνειδητά το κυβερνόν κόμμα , και μάλιστα για δεύ-τερη κατά σειρά τετραετία, και δεν θεωρούν τους εαυτούς τους παραπλανημένους και εξαπατημένους τότε το πρόβλημα είναι κατά πολύ πιο σοβαρό από όσο μια κατά-χρηση και μια εγκληματική πράξη .
Κατά την περίπτωση αυτή η πλειοψηφία της κοινωνίας επικροτεί και αποδέχεται έ-στω και σιωπηρά τις απαράδεκτες, παράνομες και «εγκληματικές» τακτικές που ε-φαρμόστηκαν και εφαρμοζονται.
Προκύπτει δηλαδή πρόβλημα άλωσης της εξουσίας από μία μερίδα της κοινωνίας με διαφορετικά ήθη και έθιμα από εκείνα στα οποία έχει, τουλάχιστον επισήμως, οικο-δομηθεί η «δημοκρατία»* μας το κράτος.

Τίθεται κατά συνέπεια θέμα αν το εκλογικό σώμα εκφράζεται με το υπάρχον πολιτικό σύστημα ή αν υπάρχει αναντιστοιχία μεταξύ κοινωνίας και πολιτικού συστήματος.

Με απλά λόγια ΜΗΠΩΣ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Και μήπως τα προβλήματα αφορούν μια «ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗ» μειοψηφία πολιτών

Και ακόμα αφού το σύνολο των αξιών που διέπουν την κάθε κοινωνία, ηθικών, πολι-τικών , οικονομικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων και λειτουργιών της κοινωνίας συνιστούν την ταυτότητα του πολιτισμού της και συνιστούν τα πρότυπα στα οποία βασίζεται και στα οποία οικοδομεί το μέλλον της , ανακύπτουν πολλά και θεμελιακά ερωτήματα

Τι είδους κοινωνία έχουμε;;;
Τι κοινωνία θέλουμε;;;

Αυτά τα ερωτήματα αφορούν τον κάθε πολίτη έναν προς έναν.
Αφορούν τις διαπροσωπικές σχέσεις μας τις οικογένειές μας το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας και το μέλλον του τόπου μας.
Οι απαντήσεις που ο καθένας από εμάς θα δώσει στα ερωτήματα αυτά και σε όσα θα του προκύψουν αν αρχίσει να σκέπτεται και να αντιδρά ( ο πολίτης ) είναι ταυτοχρό-νως και οι απαντήσεις σε τόσο και τόσα άλλα.

Είναι η απάντηση στο γιατί δεν έχουμε νερό
Είναι η απάντηση στο γιατί έχουμε εγκληματικότητα
Είναι απάντηση στο γιατί καίγονται τα δάση μας
Γιατί τα ναρκωτικά δίνουν και παίρνουν στα σχολεία
Γιατί μας πνίγουν τα σκουπίδια
Γιατί
Γιατί

Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή

Επειδή λοιπόν , η ανθρώπινη φύση και το περιεχόμενό της ορίζονται από τον πολιτι-σμό της κάθε κοινωνίας, και κάθε κοινωνία έχει ένα ιδεώδες του ανθρώπου και τέ-λος επειδή η κάθε κοινωνία από την φύση της θέλει την διαιώνιση της ύπαρξής της ,είναι προφανές ότι εκπαιδεύει τα μέλη της για τον σκοπό αυτό.
Συνεπώς, ο σκοπός της εκπαίδευσης, με την ευρεία έννοια του όρου, δεν μπορεί να είναι άλλος από το "να μυήσει τους νέους στον τύπο του ανθρώπου που περιέχει ο κάθε πολιτισμός ή κάθε κοινωνία ως πρότυπο"

Είναι ακόμα αυτονόητο ότι η κοινωνία θεσπίζει νόμους και διαμορφώνει ένα σύστημα αξιών που την πλαισιώνουν και την προστατεύουν από εκείνους που την αντιστρα-τεύονται και που προσπαθούν να ωφεληθούν σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.
Υπάρχει δηλαδή αυτό που αποκαλούμε ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
Η συλλογική συνείδηση ορίζεται ως το σύνολο των ηθικών αξιών, των εθίμων και των κανόνων στη βάση των οποίων συγκροτείται η κοινωνία και χάρη στους οποί-ους είναι δυνατή η ενότητα, η αναπαραγωγή και η διαιώνισή της.
Στις κοινωνίες, όπως τις ξέρουμε, οργανωμένες σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο, η ύ-παρξη νόμων είναι αναγκαία. Είναι ορθό παρότι ακόμα αποτελεί ουτοπία ότι, οι νό-μοι δεν πρέπει να τηρούνται, επειδή φοβόμαστε την ποινή που θα ακολουθήσει αν δεν τηρηθούν, αλλά επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι είναι το ορθό να τηρηθούν.
Ακόμα σε μία δημοκρατική κοινωνία είναι σαφές ότι η όποια δράση πρέπει να είναι συλλογική ή να έχει την εξουσιοδότηση (εντολή ) των πολιτών που την απαρτίζουν . κάθε πράξη αυτοδικίας αντιστρατεύεται την δημοκρατική λειτουργία της κοι-νωνίας και θέτει σε κίνδυνο την συνοχή της .
Σε μια "δημοκρατική" κοινωνία, κανείς και τίποτα δεν είναι υπεράνω του συνολι-κού συμφέροντος και του νόμου. Ενώ τους λανθασμένους και παρωχημένους Νόμους δεν τους παραβαίνει, αλλά τους αλλάζει ή του καταργεί μέσω των αντίστοι-χων θεσμών . Εάν δεν είναι σαφής η βούληση της κοινωνίας και δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθεί η βούληση της .Τότε καταφεύγουμε στην άμεση ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ με ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ Η ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ . Είναι καθήκον των Αιρετών να αποζητούν την ΕΝΕΡΓΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ.
Τέλος οι πολίτες που συγκροτούν μια κοινωνία είναι υποχρεωμένοι να αντιδρούν σε κάθε ενέργεια ή προσπάθεια σφετερισμού και οικειοποίησης των κοινών και του κοι-νού συμφέροντος.
Για τον λόγο αυτό είναι «ύψιστο» και «ιερό» καθήκον των πολιτών η εκλογή ΤΩΝ ΠΛΕΟΝ ΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΠΙΟ ΑΞΙΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΗΣ για την εκπροσώπηση και διαχείριση των υποθέσεών τους και της κοινωνίας συνολικά. Εκπροσώπων που θα αγωνιστούν για το κοινό συμφέρον και που ΔΕΝ θα σφετεριστούν τα κοινά για προ-σωπικά οφέλη.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους και όχι μόνον οι καταχραστές της λαϊκής εντολής πρέπει να αντιμετωπίζονται από την ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ με απόλυτη προτεραιότητα, την μεγαλύτερη αυστηρότητα, χωρίς καμία επιείκεια του νόμου και με τρόπο που να αποτρέπει κάθε μίμηση και επανάληψη .

Η κοινωνία δεν λειτουργεί εκδικητικά αλλά είναι υποχρεωμένη όμως να προστατεύει τα μέλη της ( τους πολίτες ) και να αυτόπροστατεύεται. Κάθε ολιγωρία είναι σε τέτοια θέματα είναι ΑΠΟΔΟΧΗ ή ΣΥΝΕΝΟΧΗ

Ο κοινωνικός βίος ενός ατόμου επιδρά στο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο ανήκει αποκτά όμως ιδιαίτερη σημασία στην διαμόρφωση προτύπων όταν το άτομο δεν εί-ναι ένα απλό μέλος μίας κοινωνίας ΑΛΛΑ ΑΙΡΕΤΟ μέλος της. ΜΕΛΟΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ. Κάθε αιρετό και επώνυμο μέλος της κοινωνίας αποτελεί ΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΕΙΤΕ ΟΧΙ ΠΡΟΤΥΠΟ για τους πολίτες και ως πρότυπο συμβάλει εμμέσως αλλά καθοριστικά στην ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ των πολιτών.
Γιατί παιδεία δεν είναι μόνο αυτό που γίνεται στα σχολεία αλλά υπό την ευρύτερη έν-νοια είναι αυτή καθ’ αυτή η καθημερινή ζωή της κοινωνίας και κοινωνική συμμετοχή του πολίτη
Η πραγματική παιδεία των νέων για την οποία μιλάω, που σίγουρα δεν μπορώ να την περιγράψω στα πλαίσια αυτού του άρθρου, στοχεύει κυρίως στην δημιουργία σκεπτόμενων ανθρώπων με κοινωνική συνείδηση, υπευθυνότητα, ικανότητα κρίσης και σεβασμό προς τους συνανθρώπους του. Αυτοί δεν χρειάζονται καν γραπτούς νό-μους αυτούς τους χρησιμοποιούν, σε εσχάτη ανάγκη και μόνο ως δικλείδες ασφα-λείας, δεν έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα, και συμμετέχουν στα κοινά και την κοι-νωνία με πανανθρώπινη συνείδηση .

Θεωρίες θα μου πείτε.
Ίσως;;;
Έλα όμως που η θεωρίες καθορίζουν την ζωή μας.
Καθορίσαν το παρελθόν μας .
Καθορίζουν το παρόν μας.
Και καθορίζουν και προδιαγράφουν το μέλλον μας.

Πολλοί θα με «κατηγορήσουν» για ρομαντικό ίσως και για ιδεαλιστή.
Ξέρω όμως ότι ο ρεαλισμός τον οποίο θα επικαλεστούν κάνει τους ανθρώπους να σκέφτονται ρεαλιστικά και άρα να προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα σε μία πραγ-ματικότητα που δεν επιλέξανε αλλά του επέβαλλαν .
Αυτός ο «ρεαλισμός» σε αναγκάζει στην ουσία να γίνεις σαν και αυτούς που κατηγο-ρείς.

Ένας μεγάλος φαύλος κύκλος δηλαδή, μια συνεχή κατρακύλα.

Τουλάχιστον ο ρομαντισμός, ιδεαλισμός και όπως θέλετε να τον χαρακτηρίσετε, αυτό δεν με ενδιαφέρει σε οδηγεί στο να ενεργείς σαν εκπρόσωπος του ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΣΕ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΟΥ

Γιατί όσα «υλικά» αγαθά και αν αποκτήσει κανείς (ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΚΟΤΕΡΑ ΡΟΥΧΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ κλπ) τίποτα δεν είναι ικανό και δεν μπορεί να ΒΟΥΛΩΣΕΙ ΤΟ ΚΕΝΟ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣ.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΕΙΧΑΤΕ ΤΗΝ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ
ΚΑΙ

ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ

Ταπεινά
ο
ΣΥΜΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
Νικόλας

Απάντηση