Ανησυχώ για τον αδερφό μου...

Ότι δεν εντάσσεται σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες
Απάντηση
zap-31
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 3
Εγγραφή: 21 Μαρ 2006 00:45

Ανησυχώ για τον αδερφό μου...

Δημοσίευση από zap-31 » 21 Μαρ 2006 02:11

Καλησπέρα σε όλους. Μετά από πολύ σκέψη αποφάσισα να σας διηγηθώ και τη δική μου εμπειρία μου ελπίζοντας να μου πείτε και εσείς την προσωπική σας γνώμη. Είμαι 24 χρονών και πριν από 3 χρόνια έχασα τον καλύτερό μου φίλο σε τροχαίο ατύχημα με το μηχανάκι. Επειδή ήμασταν πολύ δεμένοι μου κόστισε πολύ τόσο σε εμένα όσο και στην υπόλοιπη παρέα και έκανα πολύ καιρό να το ξεπεράσω.

Το πιο δύσκολο, όμως, ήταν να εξηγήσω το χαμό του Πέτρου στον τρίχρονο τότε, αδερφό μου, Μανώλη, ο οποίος συνεχώς τον αναζητούσε και εγώ δεν ήξερα τι ακριβώς να του πω. Όπως καταλαβαίνετε ο Μανώλης ήταν η αδυναμία όλων των παιδιών της παρέας εξαιτίας της μεγάλης διαφοράς ηλικίας που είχαμε, αλλά η σχέση του με τον Πέτρο ήταν η πιο δυνατή. Ένα χρόνο αργότερα, συγκεκριμένα τέλη Ιουλίου του 2004, και ενώ καθόμουν με άλλον ένα φίλο μου στο μπαλκόνι του σπιτιού μου συζητώντας περί ανέμων και υδάτων, η κουβέντα ήρθε στον Πέτρο, αναπολώντας πόσο ωραία περνούσαμε όταν ζούσε. Ο Μανώλης ήταν μπροστά στη συζήτηση και τότε ήταν που είπε κάτι που το θεωρήσαμε αρκετά περίεργο όταν το ακούσαμε. Ενώ, λοιπόν, συζητούσαμε για την πενταήμερη της τρίτης λυκείου, ο αδερφός μου πετάχτηκε και μας είπε: « Όταν σπάσατε την κιθάρα του Πέτρου εκείνος στενοχωρήθηκε πολύ». Όπως καταλαβαίνετε μείναμε μαλάκες και τον ρωτήσαμε που το έμαθε, αφού αυτό έγινε πριν ακόμα αυτός γεννηθεί!!!! Η απάντηση που πήραμε ήταν: « Μου το είπε ο Πέτρος». Πράγμα αδύνατον σκεφτήκαμε εμείς αφού όσο ζούσε ο Πέτρος, ο Μανώλης ήταν πολύ μικρό παιδί για να του πει κανείς κάτι τέτοιο.

Η ερώτηση που ακολούθησε ήταν « Πότε σου το είπε αυτό;» και τότε μας αποτελείωσε λέγοντάς μας με εξαιρετική απάθεια: « Όταν άρχισε το καλοκαίρι τότε που κοιμόμουν στο δωμάτιό σου»( Αυτό είναι αλήθεια καθώς χρειάστηκε για ένα διάστημα να μείνει στο δωμάτιό μου). Τότε του εξηγήσαμε όπως είχαμε κάνει και αμέσως μετά το θάνατό του ότι δεν είναι πια εδώ και ότι δεν γίνεται να του μίλησε. Ο μικρός δεν έδειξε να πείθεται και εμείς το αφήσαμε στην άκρη πιστεύοντας ότι κάπου το κρυφάκουσε.

Στον ένα χρόνο που ακολούθησε συνέχισε να μου περιγράφει καταστάσεις που έχουμε ζήσει με τον Πέτρο, ενώ το περίεργο ήταν πως έδειχνε να έφερνε επίτηδες τη συζήτηση σε αυτόν. Ήξερε για παράδειγμα το λόγο που εγώ και ο Πέτρος στο παρελθόν είχαμε τσακωθεί πολύ άσχημα κάτι το οποίο δεν ήξεραν καλά καλά τα υπόλοιπα παιδιά της παρέας. Καταρχάς δεν είπα τίποτα από όλα αυτά στους γονείς μου για να μην τρομάξω ούτε αυτούς ούτε τον μικρό και οι μόνοι που το γνώριζαν αυτό ήταν μερικοί κοντινοί φίλοι που είχαν ακούσει κάποιες από τις ‘ιστορίες’ του παιδιού. Ακόμα πιο περίεργο είναι πως ο Μανώλης πάντα απέφευγε τη συζήτηση για αυτό το θέμα και μιλούσε μόνο τις φορές που εκείνος διάλεγε. Ακόμα και σήμερα που τα φαινόμενα έχουν αραιώσει λίγο δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά και ποια είναι η ξεχωριστή σχέση των δύο αυτών ανθρώπων, αλλά ό, τι παραφυσικό ή μη και να συμβαίνει, αυτό που φοβάμαι περισσότερο είναι μήπως διαταραχτεί ψυχολογικά ο μικρός μου αδερφός στο παρόν ή στο μέλλον. Οποιαδήποτε συμβουλή είναι ευπρόσδεκτη γιατί αισθάνομαι χαμένος…

Άβαταρ μέλους
saga
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 47
Εγγραφή: 05 Φεβ 2006 16:40

Δημοσίευση από saga » 24 Μαρ 2006 23:33

Re file... An eixes tetoio problhma tha zhtouses symboulh apo agnwsta atoma sto net? Plaka mas kaneis?

zap-31
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 3
Εγγραφή: 21 Μαρ 2006 00:45

Δημοσίευση από zap-31 » 02 Απρ 2006 23:31

Ρε φίλε νομίζεις ότι όλα είνα τόσο απλά όσο οι ιστορίες που ακόύμε στο internet? Σε ποιον να το έλεγα δηλαδή? Στους γονείς μου για να αρχίσουν τους εξορκισμούς? Ή μήπως στους γονείς του παιδιού που πέθανε? Ή πως τρέχεις ένα μικρό παιδί στον ψυχολόγο?Αντίθετα σε αυτό το χώρο ούτε αποκαλύπτεται κανένα προσωπικό στοιχείο και υπάρχουν άτομα που έχουν ασχοληθεί με τέτοια φαινόμενα και μπορεί να ξέρουν κάτι παραπάνω από εμάς..

Avaris
Πλήρες Μέλος
Δημοσιεύσεις: 51
Εγγραφή: 14 Οκτ 2006 18:45

Δημοσίευση από Avaris » 26 Νοέμ 2006 22:52

zap-31 έγραψε:Ρε φίλε νομίζεις ότι όλα είνα τόσο απλά όσο οι ιστορίες που ακόύμε στο internet? Σε ποιον να το έλεγα δηλαδή? Στους γονείς μου για να αρχίσουν τους εξορκισμούς? Ή μήπως στους γονείς του παιδιού που πέθανε? Ή πως τρέχεις ένα μικρό παιδί στον ψυχολόγο?Αντίθετα σε αυτό το χώρο ούτε αποκαλύπτεται κανένα προσωπικό στοιχείο και υπάρχουν άτομα που έχουν ασχοληθεί με τέτοια φαινόμενα και μπορεί να ξέρουν κάτι παραπάνω από εμάς..
Φίλε zap-31,

πολύ καλά έκανες και απευθύνθηκες στο forum. Όντως, μέσα απο την ανωνυμία μόνο μπορείς να συλλέξεις πληθώρα απόψεων και κατόπιν να συγκρίνεις απαντήσεις και να καταλήξεις σιγά σιγά σε "κατευθύνσεις σκέψης" και "τρόπο έρευνας".

Η γνώμη μου είναι να εξακολουθήσεις να το θεωρείς σοβαρό θέμα, και να μην αποθαρρυνθείς απο όποια "κακόηχη απάντηση" και αν σου δώσουν στα διάφορα forum που θα το βάλεις αναζητώντας συμβουλές.

Να θυμάσαι πως τα "οράματα" και η "διόραση" μεταφράζονται σε παράνοια απο την Κλασσική Ψυχιατρική, οπότε "σκέψου" και "πράξε".

Επίσης, να θυμάσαι πως και στον "Μεταφυσικό χώρο" κυκλοφορούν πολλοί "άχρηστοι και επικίνδυνοι" οπότε ούτε κι εκεί μη βιαστείς ν' απευθυνθείς. (Μακριά απο Ενδιάμεσους και Διορατικούς, όχι πριν μεγαλώσει αρκετά και αποκτήσει ο ίδιος εικόνα και άποψη των πραγμάτων ώστε να πάρει ο ίδιος την απόφαση για το "που θ' απευθυνθεί").

Μάζεψε απόψεις με τον ανώνυμο τρόπο που ορθά ξεκίνησες να εφαρμόζεις και δώσε χρόνο στην έρευνά σου να "μεστώσει" και να καταλήξει σε "υγιή συμπεράσματα".

Επι της ουσίας?

Έτσι όπως τα παρουσιάζεις, ο "μικρός" είναι "Διοράτης".

Διάβασε Εσωτερική Λογοτεχνία (για την ώρα) και θα "καταλάβεις".

Και το κυριότερο? Στάσου δίπλα του και μην τον "αποθαρρύνεις" προσπαθώντας να τον βγάλεις "τρελλό". Θα τον "χάσετε" εαν κάνεις κάτι τέτοιο.

Πήρε νωρίς το "πρώτο του μεταφυσικό μήνυμα" και αυτό έχει δύο όψεις.

Μια καλή και μία κακή. Όπως τα πάντα άλλωστε.

Ξεκινάει νωρίς την "Εσωτερική του πορεία".

Αυτό σημαίνει όμως και μεγάλη ευθύνη για σένα. Γιατί σε βάζει και σένα ως "Προστάτη" του στην ίδια "πορεία". Μέχρι να "ωριμάσει" τουλάχιστον.

Καλό Δρόμο φίλε μου.
Avaris Veritas Vos Liberabit

Άβαταρ μέλους
ΔΕΙΜΟΣ
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 11
Εγγραφή: 11 Δεκ 2006 01:49

Δημοσίευση από ΔΕΙΜΟΣ » 15 Δεκ 2006 20:30

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΟΣ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΠΡΟΚΕΙΤΕ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΣΕ ΜΙΚΡΗ ΗΛΙΚΙΑ Ο ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ. ΑΥΤΕΣ, ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΞΑΣΘΕΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΑΘΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΤΙΣ ΕΞΑΣΚΟΥΜΕ. ΑΠΟ ΟΤΙ ΗΠΕΣ Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΕΣ. ΠΟΛΥ ΠΙΘΑΝΟ ΝΑ ΤΙΣ ΒΙΩΝΕΙ ΚΙΟΛΑΣ, ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙ. ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΑΠΛΑ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ. ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΜΕΝΕΣ ΜΕΣΑ ΤΟΥ. ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΕ ΒΟΗΘΕΙΣΑ, ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ! :wink:
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ...

Freud
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 37
Εγγραφή: 24 Απρ 2006 18:03

Δημοσίευση από Freud » 20 Ιαν 2007 06:40

Να σου πω ρε φιλε αβαρε, τα λες και παραεξω αυτα? Γιατι αν ναι εχουμε προβλημα, μεγαλο!! αντε ομως, επειδη θελω να μαι καλοπιστος ας μη αποριψουμε τη θεωρηση σου αλλα ας την τεσταρουμε. Τι ειναι ο διορατης? απο που προερχεται ο ορος? τι ειναι η εσωτερικη λογοτεχνια? Η εσωτερικη λογοτεχνια χρησιμοποιει επιστημονικες μεθοδους?

Φιλε zap-31 εννοειται και οτι η καλλυτερη λυση ειναι να στηριχτεις στη λογικη και την επιστημη. Οντος η περιπτωση μυριζει παρανοια και πρεπει να ζητησεις τη συμβουλη καποιου ειδικου. Οσο νωριτερα τοσο καλυτερα, και μην ανησυχεις ο ψυχιατρος ξερει πως θα το χειριστει το θεμα, δεν ειναι ο πρωτος ασθενης με τετοια συμπτωματα

Δεν μπορω να μη σχολιασω αλλο τον Avaris, εχω εκνευριστει. Δεν αντεχω ατομα να λενε παπαρολογιες με σοβαρο υφος και μαλιστα πανω σε τοσο σοβαρα θεματα!!!
και να μην αποθαρρυνθείς απο όποια "κακόηχη απάντηση"
Αν κλειναμε τ αυτια μας στην¨"κακοηχη" πραγματικοτητα θα μασταν ακομα στο μεσαιωνα!!

Έτσι όπως τα παρουσιάζεις, ο "μικρός" είναι "Διοράτης".

αααα, διορατης ειναι. Ενταξ τοτε..

Διάβασε Εσωτερική Λογοτεχνία (για την ώρα) και θα "καταλάβεις".
μμμ, για την ωρα! μετα θα προχωρησουμε σε χαρι ποτερ και Αστεριξ. Ομως Προσοχηηη τεκνο μου! για την ωρα μονο εσωτερικη λογοτεχνια.. θα καταλαβεις εσυ.. :wink:

μην τον "αποθαρρύνεις" προσπαθώντας να τον βγάλεις "τρελλό". Θα τον "χάσετε" εαν κάνεις κάτι τέτοιο.
Οτι πιο ανευθυνο εχω ακουσει!! Που ξερεις εσυ αγαπητε αν το παιδι αντιμετωπιζει καποια ψυχικη διαταραχη?! Εχεις σπουδασει ψυχιατρικη? Αν ναι, ελα να μιλησουμε για το περιστατικο.

Πήρε νωρίς το "πρώτο του μεταφυσικό μήνυμα"
Οπα,οπα οχι μονο εχει ορισει την εννοια μεταφυσικο μηνυμα, αλλα πιστευει οτι ειναι και νωρις!!!

Άβαταρ μέλους
Mike-P
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 17
Εγγραφή: 21 Σεπ 2007 09:25

Δημοσίευση από Mike-P » 21 Σεπ 2007 14:58

Προς Θεού μη βάλεις το μικρό να δει την 'Εκτη Αίσθηση'! :)

Αστειεύομαι φυσικά.

Η περίπτωση ο μικρός να είναι αποδέκτης, όχι μεταφυσικών μυνημάτων, αλλά τηλεπαθητικών δεν ισχύει? και να το συνέδεσε με το νεκρό σας φιλο?

Αλλά να μου πεις και αυτό περίεργο δεν είναι?
:wink:
Διάλεξα το δρόμο το λιγότερο ταξιδεμένο και αυτό έκανε όλη τη διαφορά..

Άβαταρ μέλους
Badgirl
Νέο Μέλος
Δημοσιεύσεις: 22
Εγγραφή: 07 Σεπ 2007 22:19

Δημοσίευση από Badgirl » 21 Σεπ 2007 22:31

καλησπερα...δεν θελω να το παιξω εξυπνη ουτε να προσβαλω την γνωμη κανενος αλλα το παιδι ειναι απολυτα φυσιολογικο και τ9ο ξερω γιατι εχει συμβει και σε μενα...αν ο μικρος υποφερε απο καποιου ειδουσ ψυχασθενεια δε θα μπορουσε να αναφερεται σε γεγονοτα και πραξεισ που αφορουν το παιδι που σκοτωθηκε..θα επαναλαμβανε οτι βλεπει μονο οραματα και θα αναμασουσε περιστατικα που εχει ακουσει και εχουν αμεση σχεση με το παιδι που χαθηκε...επειδη μετα το θανατο του παππου μου που ειχα τπομερο δεσιμο μαζι του το ειδα ζωντανο νομιζα πως αρχισα να τρελαινομαι...το εξαψα και απο τη επιστημονικη αποψη και τη θρησκευτικη...και οι δυο αποψεις συγκλινουν στο γεγονος οτι μετα το θανατο κατι υπαρχει....οι παπαδες που πηγα μου το εξηγησαν σαν μια αποπειρα της ψυχης να επικοινωνησει με το πιο αθωο και απονηρευτο κοντινο του συγγενη [τοτε ημουν 5χρονων ] .
μου προτειναν να αναψω ενα κερακι στην μνημη του και να κανω και ενα τρισαγιο....η πλευρα της επιστημης τωρα..μου ειπαν οτι σωματοποιουσα τους φοβους μου γιατι την απωλεια του παππου μου με αποτελεσμα να νομιζω οτι το ν βλεπω μπροστα μου....οι γονεις μου,μου μιλησαν εκτενεστερα για το θανατο και μου ειπαν το γνωστο παραμυθακι οτι ο παππουσ θα ειναι παντα μαζι σου αλλα μενει στο ουρανο και τα γνωστα...δεν ξερω τι απο ολα ηταν......ηταν οτι πιστεψα τη ιστοριουλα των γονιων μου και απαλαχτηκα απο τους φοβους μου και τις ψευδαισθησεις που μου δημιουργουσαν....ηταν η λυση που δωσαν οι παπαδες;παντως εχουν περασει εικοσι χρονια και ποτε δε ξαναειχα παρομοιο περιστατικο εκτος απο καποια προαισθηματα κατα καιρους που συμβαινει σε ολουσ μας...ισως το παιδι που χαθκε να ειχε πει καποια πραγματα στο μικρο να τα αποθηκευσε στο υποσυνειδητο του και σε συνδυασμο με τη φαντασια και τους φοβους του να λεει αυτα που λεει.... :!:

Απάντηση