Άρθρα σχετικά με: φυσική

Ο αρχαιολόγος του 18ου και του 19ου αιώνα ενεργούσε περισσότερο ως τυμβωρύχος ενδιαφερόμενος για την αποκάλυψη πολύτιμων και αισθητικά όμορφων ευρημάτων. Η μελέτη, που ακολουθούσε βασιζόταν τις περισσότερες φορές σε συγκριτική εξέταση. Η σύγχρονη όμως αρχαιολογία έχει ευρύτερους στόχους, όπως η μελέτη της ιστορικής, πολιτισμικής, οικονομικής, πνευματικής και τεχνολογικής ανάπτυξης των αρχαίων κοινωνιών.

Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2011, στο CERN, η δημόσια παρουσίαση των τελευταίων αποτελεσμάτων για την αναζήτηση του σωματιδίου Higgs -όπως προβλέπεται από το Καθιερωμένο Πρότυπο των ηλεκτρομαγνητικών και ασθενών αλληλεπιδράσεων-, από τα δύο μεγάλα πειράματα του LHC (Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων), ATLAS και CMS.

Αν ρωτούσαμε σήμερα στο δρόμο » Τι  είναι προς το παρόν η μεγαλύτερη απειλή για τη γη;» θα παίρναμε σίγουρα πολλές καλές απαντήσεις, άλλα μόνο μια χούφτα φυσικοί θα ήξεραν τη σωστή. Στη συνήθως τόσο ειδυλλιακή  Ελβετία προετοιμάζεται ένα πείραμα το οποίο μπορεί να προκαλέσει τεράστιες καταστροφές σε μεγάλη ακτίνα. Με το παραμικρό λάθος, που θα ήταν ήδη η παρουσία ενός κόκκου σκόνης κατά τη διάρκεια του πειράματος, θα τεθεί σε λειτουργία μια αλυσιδωτή  αντίδραση την οποία δεν μπορεί να σταματήσει κανείς.

Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που άλλαξε το πρόσωπου του πλανήτη μας, βελτιώνοντας τις συνθήκες ζωής δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Είναι η ιστορία ενός σύγχρονου Προμηθέα, που έκλεψε το μυστικό του φωτός από τη Φύση και το χάρισε στην ανθρωπότητα. Ενός οραματιστή κι ανθρωπιστή επιστήμονα, που εξερεύνησε νέα και άγνωστα πεδία γνώσης, ήρθε σε ρήξη με το κατεστημένο της εποχής του και τόλμησε ν’ αγγίξει τα άστρα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι χρειάζονται το μυαλό του Einstein προκειμένου να γίνει κατανοητή σε αυτούς η κβαντομηχανική κι έτσι σταματούν να ασχολούνται μαζί της. Είναι όμως ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως και ο ίδιος ο Einstein δεν εθεώρησε ότι η κβαντομηχανική ήταν μια σωστή θεωρία!

«Όλο το υλικό που είχαμε στη διάθεσή μας, αποτελούνταν από παλιά μεταχειρισμένα τραπέζια από ξύλο ελάτου, όπου ακουμπούσαμε τα πολύτιμα όργανά μας που χρησιμοποιούσαμε για τη συμπύκνωση του ραδίου. Επειδή δεν υπήρχε κανένα ντουλάπι όπου θα μπορούσαμε να φυλάξουμε τα παραγόμενα ραδιενεργά υλικά, τα αφήναμε εκτεθειμένα πάνω στα τραπέζια ή στους πάγκους. Θυμάμαι πόσο αισθανόμασταν συνεπαρμένοι όταν συνέβαινε να μπαίνουμε νύχτα στο χώρο εργασίας μας, οπότε βλέπαμε τις φιγούρες των υλικών που είχαμε παρασκευάσει να ακτινοβολούν αμυδρά μέσα στο σκοτάδι».

Στις αρχές της δεκαετίας του 70, μια περίεργη ανακάλυψη δημιούργησε μεγάλα ερωτηματικά. Ένα φορτίο ουρανίου που προοριζόταν για τη Γαλλική πυρηνική βιομηχανία,  βρέθηκε να έχει περιεκτικότητα σε 235U, το σχάσιμο ισότοπο του ουρανίου, μικρότερη από το αναμενόμενο. Η ανακάλυψη αυτή οδήγησε σε μια σειρά υποθέσεων που ξεκινούσαν από φόβους για κλοπή σχάσιμου υλικού από κάποια άγνωστη χώρα ή οργάνωση και έφταναν μέχρι σενάρια εμπλοκής UFO, ή επιβεβαίωσης της ύπαρξης αρχαίων προηγμένων πολιτισμών. Όμως η πραγματικότητα ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακή.