Άρθρα σχετικά με: πυρηνικός αντιδραστήρας

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 70 δεν ήταν λίγες οι χώρες που σε μικρό ή μεγάλο βαθμό διερεύνησαν τις δυνατότητες και τη σχέση κόστους-οφέλους για το εγχείρημα κατασκευής και λειτουργίας πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Σε αρκετές περιπτώσεις τα κίνητρα δεν ήταν μόνο ενεργειακά και οικονομικά, αλλά έκρυβαν και άλλου είδους φιλοδοξίες και επιδιώξεις.

Στις αρχές της δεκαετίας του 70, μια περίεργη ανακάλυψη δημιούργησε μεγάλα ερωτηματικά. Ένα φορτίο ουρανίου που προοριζόταν για τη Γαλλική πυρηνική βιομηχανία,  βρέθηκε να έχει περιεκτικότητα σε 235U, το σχάσιμο ισότοπο του ουρανίου, μικρότερη από το αναμενόμενο. Η ανακάλυψη αυτή οδήγησε σε μια σειρά υποθέσεων που ξεκινούσαν από φόβους για κλοπή σχάσιμου υλικού από κάποια άγνωστη χώρα ή οργάνωση και έφταναν μέχρι σενάρια εμπλοκής UFO, ή επιβεβαίωσης της ύπαρξης αρχαίων προηγμένων πολιτισμών. Όμως η πραγματικότητα ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακή.

Μία ακόμη διάσταση έρχεται να προστεθεί στο γεωστρατηγικό παζλ της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής. Το Ισραήλ φέρεται να έχει πλέον την επιχειρησιακή δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων cruise με πυρηνική κεφαλή από υποβρύχια. Οι πρώτες δοκιμές πιστεύεται ότι έγιναν το Μάιο του 2000 στον Ινδικό Ωκεανό. Οι πύραυλοι που χρησιμοποιήθηκαν στις δοκιμές αυτές αναφέρεται ότι έχουν ακτίνα δράσης 900 ναυτικά μίλια και έχουν τη δυνατότητα να φέρουν πυρηνικές κεφαλές βάρους 200Kg με 6Kg πλουτώνιου.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 50 μέχρι σήμερα κατασκευάσθηκαν 486 πυρηνικά Υ/Β και 37 σκάφη πυρηνικά σκάφη επιφανείας. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα 739 πυρηνικοί αντιδραστήρες να βρεθούν να λειτουργούν στις θάλασσες του κόσμου. Από αυτούς, οι 238 είναι ακόμα σε λειτουργία, 195 σε Υ/Β, και 43 σε σκάφη επιφανείας. Και βέβαια στους αριθμούς αυτούς δε συμπεριλαμβάνονται τα πυρηνικά όπλα τα οποία μεταφέρονταν και μεταφέρονται από Υ/Β, πυρηνοκίνητα και μη, και σκάφη επιφανείας.

 

Τα υποβρύχια (Υ/Β) που έλαβαν μέρος στους δύο παγκόσμιους πολέμους ήταν ουσιαστικά σκάφη επιφανείας με δυνατότητες υποθαλάσσιας πλεύσης για περιορισμένα χρονικά διαστήματα. Συνήθως χρησιμοποιούσαν τη δυνατότητά τους αυτή στην τελική φάση της προσέγγισης ενός στόχου και στη φάση της διαφυγής μετά την επίθεση. Κύρια αποστολή τους ήταν η παρενόχληση των θαλασσίων συγκοινωνιών και λιγότερες ήταν οι περιπτώσεις που χρησιμοποιήθηκαν εναντίον πολεμικών επιφανείας.

Για πολλούς ο ψυχρός πόλεμος δεν ήταν και τόσο ψυχρός. Για περισσότερα από 30 χρόνια, από τα παγωμένα νερά του Αρκτικού Ωκεανού μέχρι τις απρόβλεπτες θάλασσες της Νοτιοανατολικής Ασίας, μαινόταν ένας σκληρός, άγνωστος πόλεμος.

«ένας πόλεμος που διεξήχθη σε ένα εξωτικό πεδίο που κάλυπτε τα 2/3 της υδρογείου, το οποίο με πολλούς τρόπους, είναι εξίσου επικίνδυνο με το διάστημα»

Ένας πόλεμος που ίσως δεν έχει ακόμα τελειώσει.