Άρθρα σχετικά με: οικονομικη πολιτικη κοινωνικη θεωρια

Είναι πολλοί όσοι πιστεύουν ότι για την (μέχρι στιγμής, τουλάχιστον) στρατηγική αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ ευθύνεται, σχεδόν αποκλειστικά, η ηγετική του ομάδα. Η γνώμη μου είναι ότι αυτή η εκτίμηση αποτελεί ένα σημαντικό πολιτικό και διανοητικό σφάλμα. Νομίζω ότι πρέπει να ψάξουμε βαθύτερα τα αίτια αυτής της μεγάλης αποτυχίας.

Αναρωτιέμαι φίλε, παλιέ μου σύντροφε του ΚΚΕ, τί είναι αυτό που μετά από 5 χρόνια με αίμα δάκρυα και ιδρώτα δεν επιτρέπει στο κόμμα να γίνει πόλος έλξης των απογοητευμένων και εξαθλιωμένων.

Η αλματώδης ανάπτυξη της Δυτικής Ευρώπης της δεκαετίες του 50 και του 60 είχε τις βάσεις της σε μια οικονομία η οποία λειτουργούσε με όρους καπιταλισμού αλλά είχε έντονο το στοιχείο της κρατικής παρέμβασης με τη μορφή τόσο της οργάνωσης της ανάπτυξης, όσο και της εφαρμογής των όρων του παιχνιδιού και των νόμων. Η δεκαετία του 1970 ξεκίνησε με την ιστορική απόφαση του Προέδρου Nixon να εγκαταλειφθεί η μετατρεψιμότητα του δολαρίου σε χρυσό, να εγκαταλειφθεί δηλαδή το σύστημα σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που είχε θεσπιστεί στα τέλη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου και αποτέλεσε εν πολλοίς τη βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε ο μεταπολεμικός καπιταλισμός.

Ο Καρλ Μαρξ, ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους του 19ου αιώνα. Επίσης ήταν, ιστορικός, κοινωνιολόγος και οικονομολόγος. Ήταν ο φιλόσοφος που επηρέασε περισσότερο απ’ όλους την πρακτική πολιτική. Θα πρέπει όμως να προσέξουμε και να μη θεωρούμε ανεξέλεγκτα δική του σκέψη, όλες τις ιδέες που μετά το θάνατό του βαφτίστηκαν «μαρξιστικές». Για τον ίδιο τον Μαρξ, λένε ότι έγινε «μαρξιστής» το 1845 και ότι σ’ όλη του τη ζωή αντιπαθούσε αυτό το χαρακτηρισμό.

Ο Πλάτων, υπήρξε ο δεύτερος της μεγάλης τριάδας των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων -Σωκράτης, Πλάτων και Αριστοτέλης- που έθεσαν σε συνάφεια ο ένας προς τον άλλον τα φιλοσοφικά θεμέλια του Δυτικού πολιτισμού.