Άρθρα σχετικά με: λογοτεχνία

Οσοι από τους νεότερους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν, θα θυμούνται τον ψηλό μειλίχιο άντρα με την απέραντη αγάπη για τον ελληνικό πολιτισμό, από τα πολυφωνικά τραγούδια της Ηπείρου μέχρι τη λογοτεχνία που κράτησε ολοζώντανη τη γλώσσα μας. Ο Κώστας Κουτσομύτης δεν είναι πια εδώ, όπως και τόσοι άλλοι σπουδαίοι Ελληνες, που η απουσία τους μεγαλώνει τη φτώχεια του καθημερινού μας δημόσιου λόγου – κυριολεκτικά ή μεταφορικά όταν αναφερόμαστε στις κινούμενες εικόνες.

Πρωταρχικό και διαχρονικό βοήθημά, του ανθρώπου, στην επίπονη διαδικασία πνευματικής ολοκλήρωσης, αποτελεί το βιβλίο. Ετυμολογικά η λέξη βιβλίο προέρχεται από τον αρχικό τύπο βυβλίον παράγωγο της λέξης βύβλος από το όνομα της φοινικικής πόλης Βύβλου.

Τον Ιανουάριο του 1818 εκδόθηκε στην Αγγλία ένα βιβλίο με τον τίτλο Φράνκενσταϊν ή Ο Σύγχρονος Προμηθέας, δίχως το όνομα του συγγραφέα, το οποίο περιέγραφε τα πειράματα ενός νεαρού επιστήμονα στην προσπάθεια να δώσει ζωή σ’ έναν νεκρό. Ένα γοτθικό μυθιστόρημα που προκάλεσε μεγάλη εντύπωση στο αναγνωστικό κοινό και πρόσφερε κύματα τρόμου και φρίκης. Λίγα χρόνια αργότερα επανεκδόθηκε, αλλά αυτή τη φορά με το όνομα της συγγραφέως του, της Μαίρης Σέλλεϋ, η οποία έγραψε στον πρόλογο ότι η ιδέα της ήρθε «σε όνειρο που είδα όντας ξύπνια».

Το παρακάτω διήγημα του πολυγραφότατου Κοζανίτη δικηγόρου και λόγιου Κωνσταντίνου Τσιτσελίκη (1882-1938) περιγράφει το χρονικό της απελευθέρωσης της Κοζάνης από τους Οθωμανούς Τούρκους την 11η Οκτωβρίου 1912. Το διήγημα γράφτηκε το 1928, 16 χρόνια μετά την απελευθέρωση και περιγράφει ανάγλυφα το φόβο και την αγωνία των Ελλήνων και την αγαλλίαση τους, όταν ο πρώτος Έλληνας στρατιώτης έφτασε στην πόλη και ταυτόχρονα το φόβο και την αγωνία και των ίδιων των Τούρκων στο άγγελμα της είδησης έλευσης του ελληνικού στρατού.

Παίζοντας ρόλους ή παίζοντας με τους ρόλους μέσα από το παιχνίδι, την αφήγηση, την αναπαράσταση αντιλαμβάνεται κανείς πως η λογοτεχνική δημιουργία είναι ένα παιχνίδι λέξεων και νοημάτων. Η φαντασία είναι άμεσα συνδεδεμένη τόσο με τη λογοτεχνία όσο και με το παιχνίδι. Παράλληλα, το λογοτεχνικό διάβασμα και το παιχνίδι έχουν κοινά χαρακτηριστικά: αποτελούν μια εκούσια δραστηριότητα, μαγεύουν και καθηλώνουν το παιδί, ομορφαίνουν τη ζωή χωρίς να ικανοποιούν υλικές απαιτήσεις, προσφέρουν στοιχεία αρμονίας.

Η προβολή της ταινίας «Η Επιστροφή του Βασιλιά» τον περασμένο Δεκέμβρη ολοκλήρωσε το κινηματογραφικό ταξίδι, που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια στον κόσμο που έπλασε ο J.R.R. Tolkien.

Το πιο γνωστό δημιούργημα του JRR Tolkien είναι ο «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών». Ωστόσο η ιστορία που περιγράφεται αποτελεί μόνο ένα κομμάτι, και μάλιστα το τελευταίο του Μύθου της Μέσης Γης, που εμπνεύστηκε ο Άγγλος καθηγητής. Πρόκειται για ένα έργο το οποίο ξεκίνησε το 1914 και συνεχίστηκε μέχρι το 1973, χρονιά του θανάτου του.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ο φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης Tangye Lean ίδρυσε μία ανεπίσημη λέσχη, της οποίας αρχικά μέλη ήταν οι C.S. Lewis και J.R.R. Tolkien. Κατά τις συναντήσεις τους, τα μέλη διάβαζαν ανέκδοτα κείμενά τους και στη συνέχεια οι υπόλοιποι ασκούσαν κριτική. Η θεματολογία των κειμένων προερχόταν κυρίως από παλιούς μύθους της μεσαιωνικής Αγγλίας.

Μόλις 500 αντίτυπα κατόρθωσε να πουλήσει η έκδοση του ποιήματος του Edgar Allan Poe με τίτλο “Eureka” (“Εύρηκα») που κυκλοφόρησε το 1848. Επρόκειτο για μια από τις πιο αποτυχημένες, εμπορικά, δημοσιεύσεις του διάσημου συγγραφέα του φανταστικού. Όμως παράλληλα, επρόκειτο και για τη διατύπωση μιας πραγματικά επαναστατικής, για την εποχή, θεωρίας.

Τον περασμένο Δεκέμβριο βγήκε στις αίθουσες των κινηματογράφων η πρώτη ταινία της μεταφοράς του μυθιστορήματος «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» του Άγγλου συγγραφέα J.R.R. Tolkien. Οι απόψεις για την ταινία ήταν αντικρουόμενες, ενώ πολύ συζήτηση έγινε στα διαδικτυακά φόρα των θαυμαστών του Tolkien σχετικά με το τελικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, θετική εντύπωση προκάλεσε η απόδοση μερικών διαλόγων στη γλώσσα των Ξωτικών (πχ σκηνή στη γέφυρα του Aragorn και της Arwen).