Άρθρα σχετικά με: κινηματογράφος

Είναι ίσως, μια άλλη εποχή. Είναι σίγουρα μια άλλη ατμόσφαιρα. Είναι μάλλον μια άλλη μυρωδιά. Πώς μπορεί κανείς να περιγράψει την αγάπη για τον κινηματογράφο από τους Λαρισαίους και όχι μόνο, τις περασμένες δεκαετίες που περίμεναν στη ουρά για να κόψουν εισιτήριο και να παρακολουθήσουν τα ιερά τέρατα της 7ης Τέχνης στο λευκό πανί; «Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι. Μες τα θερινά τα σινεμά. Νύχτες που περνούν και δεν θα ξαναρθούν, μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά» τραγουδά ο Λουκιανός Κηλαηδόνης και συμπυκνώνει τα πάντα σε λίγους στίχους για εκείνη την εποχή.

Από την αρχαιότητα, ο πόλεμος, σαν μια ακραία απόληξη των οικονομικών και κοινωνικών συγκρούσεων, πεδίο ανδρείας ή θυσίας που περιέκλειε συνάμα το απόλυτο ανθρώπινο δράμα της ζωής και του θανάτου, απασχόλησε κάθε μορφή τέχνης. Τα δυνατά συναισθήματα που προκαλούσε ενέπνεαν τους καλλιτέχνες που αποτύπωσαν τον πόλεμο σε γλυπτά, πίνακες, έπη, θεατρικά έργα κλπ. μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας.