Άρθρα σχετικά με: ανεργία

Στα τέλη του 2014 και με εμφανώς προεκλογική λογική, έγινε η προδημοσίευση 2 εμπροσθοβαρών δράσεων του νέου ΕΣΠΑ 2014-2020, «Επιχειρούμε Δυναμικά» και «Επιχειρηματική Ευκαιρία». Μέχρι σήμερα η παραπάνω προδημοσιεύσεις δεν προχώρησαν σε στάδια προκήρυξης. Από το Σεπτέμβριο του 2015 ξεκίνησε σε επίπεδο ανακοινώσεων και εξαγγελιών, η συζήτηση για την προκήρυξη τόσο των παραπάνω δράσεων, όσο και 2 νέων πακέτων χρηματοδότησης. Η προδημοσίευση των δράσεων πραγματοποιήθηκε στις 12/10/2015. Οι συγκεκριμένες δράσεις αφορούν ελεύθερους επαγγελματίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, νεοφυείς επιχειρήσεις με έντονα στοιχεία καινοτομίας, τουριστικές επιχειρήσεις και μικρομεσαίες επιχειρήσεις διαφόρων κλάδων.

Στην Ελλάδα της κρίσης δεν ευημερούν ούτε οι αριθμοί, ούτε οι άνθρωποι. Η ανάλυση των κατάλληλων αριθμών-μεγεθών αποτυπώνει με τραγική ακρίβεια τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και, εν μέρει, της ελληνικής κοινωνίας.

Στόχος της δράσης είναι η στήριξη για την ανάπτυξη υγιούς νεοφυούς, επιχειρηματικότητας που θα συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Τρία απλά μεγέθη, η πορεία τους στο χρόνο και η μεταξύ τους σχέση. Ένας ψυχρός, αλλά πρακτικός και σύντομος τρόπος για να εκφραστεί το δράμα της Ελληνικής κοινωνίας.

Εντάξει, παρόλο που η Ελλάδα κατά την κυβέρνηση βρίσκεται σε ανάπτυξη και τρώμε με χρυσά κουτάλια, όλο και περισσότεροι Έλληνες (νέοι κυρίως) δεν αντέχουν τόση απότομη «ανάπτυξη» και επιλέγουν σιγά σιγά τον δρόμο της ξενιτιάς. Ο γράφων επέλεξε το δρόμο αυτό περίπου δύο μήνες πριν και οι ασκοί του Αιόλου, τον έφεραν στη Μεγάλη Βρεταννία και συγκεκριμένα στη Βορειοδυτική Αγγλία και στο Manchester.

«Οικονομική κρίση , οικονομία , φτώχεια, νέοι, άνεργοι νέοι, οικονομική κρίση, 582 ευρώ , οικονομική κρίση»…ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ. Γιατί λοιπόν να παρακολουθήσω ειδήσεις; γιατί να επιτρέψω να μου μαγαρίσουν το ήδη μαγαρισμένο μου αύριο με μια επιπλέον κακή , φοβισμένη θα έλεγα , όχι .. τρομοκρατημένη διάθεση; γιατί με αφήνουν άνεργο όταν πληρώ τις προϋποθέσεις που εκείνοι απαίτησαν; γιατί εκείνοι που σκαρφίστηκαν τον «τεχνοκράτη» (με την ευρεία έννοια) , με ανάγκασαν να γίνω ένας και τώρα μου λένε πως δεν είμαι αρκετός; Γιατί μου δίνουν αυτοκίνητο όταν τελειώνει η βενζίνη; γιατί με γεμίζουν αυταπάτες δήθεν πληρότητας και ευτυχίας  όταν είναι αδύνατο να γίνουν πραγματικότητα; Γιατί περιμένουν από εμένα να τους βγάλω από την κρίση, να παλέψω για τα συμφέροντά τους, όταν εκείνοι είναι που χρωστούν;

Πολλοί νέοι και νέες, όταν έρχεται η "μεγαλειώδης" στιγμή να αποφασίσουν ποιο θα είναι το επάγγελμα για την υπόλοιπη ζωή τους, επιλέγουν τις σπουδές στο πολυτεχνείο. Στην Ελλάδα, αντίθετα με το εξωτερικό οι σπουδές σε επιστήμες όπως η ιατρική, η νομική και η εφαρμοσμένη μηχανική σε όλες τις εκδοχές της, είναι κάτι παραπάνω από σπουδές. Στην πραγματικότητα και στη συνείδηση του κόσμου είναι ταυτισμένες με την επαγγελματική ιδιότητα του γιατρού, του δικηγόρου ή του μηχανικού αντίστοιχα. Ο νέος, που στην τρυφερή αλλά "ωριμότατη" κατά την κρίση του ελληνικού κράτους ηλικία των 18 ετών επιλέγει τι θα σπουδάσει, επιλέγει μάλλον κάτι διαφορετικό από απλές σπουδές, επιλέγει επάγγελμα. Και μάλιστα η επιλογή του γίνεται με κριτήριο την πολυπόθητη επαγγελματική εξασφάλιση.