|
Ανάπτυξη και
Επιχειρηματικότητα |
|
Το πώς αντιλαμβάνεται το πολιτικό σύστημα την ανάπτυξη και
την επιχειρηματικότητα, όχι στα μεγάλα λόγια αλλά στην πράξη,
αποδεικνύεται από όσα δεν γίνονται αλλά και από τον τρόπο που υλοποιούνται
τα λίγα που γίνονται. Ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική είναι η
προσπάθεια να προσεγγίσει κανείς μερικά απλά καθημερινά σενάρια που
σχετίζονται με την ανάπτυξη και την επιχειρηματικότητα.
Σενάριο 1ο:
Νέος επιχειρηματίας, μόνος ψάχνει
Σενάριο 2ο: Υφιστάμενη επιχείρηση προσπαθεί να επιδοτηθεί
πλήρες
κείμενο |
|
|
|
Ο καπιταλισμός
τρελάθηκε |
|
Η αλματώδης ανάπτυξη της
Δυτικής Ευρώπης της δεκαετίες του 50 και του 60 είχε τις βάσεις της σε μια
οικονομία η οποία λειτουργούσε με όρους καπιταλισμού αλλά είχε έντονο το
στοιχείο της κρατικής παρέμβασης με τη μορφή τόσο της οργάνωσης της
ανάπτυξης, όσο και της εφαρμογής των όρων του παιχνιδιού και των νόμων. Η
δεκαετία του 1970 ξεκίνησε με την ιστορική απόφαση του Προέδρου
Nixon
να εγκαταλειφθεί η μετατρεψιμότητα του δολαρίου σε χρυσό, να εγκαταλειφθεί
δηλαδή το σύστημα σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που είχε θεσπιστεί
στα τέλη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου και αποτέλεσε εν πολλοίς τη
βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε ο μεταπολεμικός καπιταλισμός.
πλήρες
κείμενο |
|
|
|
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ |
|
|
|
Μηχανικός & Άνεργος: Έννοιες μάλλον ασυμβίβαστες |
|
Πολλοί νέοι και νέες,
όταν έρχεται η “μεγαλειώδης” στιγμή να αποφασίσουν ποιο θα είναι το
επάγγελμα για την υπόλοιπη ζωή τους, επιλέγουν τις σπουδές στο πολυτεχνείο.
Στην Ελλάδα, αντίθετα με το εξωτερικό οι σπουδές σε επιστήμες όπως η
ιατρική, η νομική και η εφαρμοσμένη μηχανική σε όλες τις εκδοχές της,
είναι κάτι παραπάνω από σπουδές. Στην
πραγματικότητα και στη συνείδηση του κόσμου είναι ταυτισμένες με την
επαγγελματική ιδιότητα του γιατρού, του δικηγόρου ή του μηχανικού
αντίστοιχα. Ο νέος, που στην τρυφερή αλλά “ωριμότατη” κατά την κρίση του
ελληνικού κράτους ηλικία των 18 ετών επιλέγει τι θα σπουδάσει, επιλέγει
μάλλον κάτι διαφορετικό από απλές σπουδές, επιλέγει επάγγελμα. Και μάλιστα
η επιλογή του γίνεται με κριτήριο την πολυπόθητη επαγγελματική εξασφάλιση.
πλήρες
κείμενο |
|
|
|
Περιφερειακές
ανισότητες, μέτρα πολιτικής και οικονομική κρίση… |
|
Η ΕΕ (Ευρωπαϊκή
Ένωση) είναι από τη σύστασή της μια ένωση κρατών με στόχο την
ισόρροπη ανάπτυξη όλων και
o
βασικός
προσανατολισμός της είναι οικονομικός. Η ΕΕ έχει ιστορικά την τάση
να συνδράμει οικονομικά κάθε νέα χώρα που εντάσσεται στην
«οικογένειά» της. Αυτό συνέβη τόσο με την πρόσφατη διεύρυνσή της,
όσο και με τις παλαιότερες εντάξεις νέων κρατών, μία εκ των οποίων
υπήρξε και η Ελλάδα το 1981. Πολλά άρθρα και
μελέτες έχουν γραφεί και εκπονηθεί για τις περιφερειακές ανισότητες
στην ΕΕ και την Ελλάδα. Στην ΕΕ οι περιφερειακές ανισότητες μεταξύ
των κρατών-μελών είναι έντονες και ίσως πηγάζουν και κληρονομήθηκαν
από ιστορικά γεγονότα και καταστάσεις (ψυχρός πόλεμος, κατάρρευση
υπαρκτού σοσιαλισμού κλπ.).
πλήρες
κείμενο |